Ang Mabuting Balita at Repleksyon Hulyo 17 Biyernes ng Ika-15 na Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 12:1-8

Mabuting Balita: Mateo 12:1-8

Noong panahong iyon, isang Araw ng Pamamahinga, naparaan si Jesus sa triguhan. Nagutom ang kasama niyang mga alagad kaya't nangitil sila ng uhay at kinain ang mga butil. Nang makita ito ng mga Pariseo, sinabi nila sa kanya, "Tingnan mo ang ginagawa ng iyong mga alagad. Bawal iyan kung Araw ng Pamamahinga."  

Sumagot si Jesus, "Hindi ba ninyo nabasa ang ginawa ni David nang magutom siya at ang kanyang mga kasama? Pumasok siya sa bahay ng Diyos at kumain ng tinapay na handog sa Diyos at pinakain din niya ang kanyang mga kasama. Labag sa Kautusan na kanin nila ang tinapay na iyon sapagkat ang mga saserdote lamang ang may karapatang kumain niyon.  

Hindi pa ba ninyo nababasa sa Kautusan ni Moises na tuwing Araw ng Pamamahinga, lumalabag sa batas tungkol sa araw na ito ang mga saserdote sa templo, gayunmay hindi nila ipinagkakasala iyon?

Sinasabi ko sa inyo, naririto ang higit na dakila kaysa templo. Hindi sana ninyo hinatulan ang mga walang sala kung alam ninyo ang kahulugan ng mga salitang ito, 'Habag ang ibig ko, hindi hain.' Sapagkat ang Araw ng Pamamahinga ay nasa ilalim ng kapangyarihan ng Anak ng Tao."

+ + + + + + +    

Repleksyon:

Mabilis ba tayong humusga?

Nang tanungin si Pope Francis tungkol sa mga taong homoseksuwal, sinabi niya: “Sino ba ako upang humusga sa kanila kung hinahanap nila ang Panginoon nang may tapat na puso? Hindi sila dapat itinataboy o isinasantabi.”

Ang mga salitang ito ay tumimo sa puso ng marami sa buong mundo sapagkat ipinaalala nito sa atin ang isang mahalagang katotohanan ng ating pananampalataya: ang bawat tao ay nilikha ayon sa larawan at wangis ng Diyos at nararapat tratuhin nang may dignidad, malasakit, at pagmamahal. Hinahamon tayo ng mensaheng ito na lampasan ang mga tatak at makita ang bawat tao bilang isang minamahal ng Diyos.

Sa Mabuting Balita ngayon, nang kumain ang mga alagad ni Jesus sa araw ng Sabbath, sinabi ng mga Pariseo kay Jesus, “Tingnan mo, ginagawa ng iyong mga alagad ang ipinagbabawal gawin sa araw ng Sabbath.” (Mateo 12:2).

Ngunit ipinagtanggol ni Jesus ang Kanyang mga alagad at ipinaalala Niya ang mas malalim na layunin ng batas ng Diyos: “Hindi ba ninyo nabasa ang ginawa ni David nang siya at ang kanyang mga kasama ay magutom? Pumasok siya sa bahay ng Diyos at kinain ang tinapay na inihandog sa Diyos, na hindi dapat kainin ninuman maliban sa mga pari?

At hindi ba ninyo nabasa sa Kautusan na sa araw ng Sabbath, ang mga pari na naglilingkod sa templo ay lumalabag sa tuntunin ng Sabbath ngunit hindi itinuturing na may kasalanan?” (Mateo 12:3–5).

Tulad ng mga Pariseo, maaari rin tayong maging mabilis sa paghuhusga batay lamang sa ating nakikita. Minsan ay nakapagbibigay tayo ng opinyon tungkol sa iba nang hindi natin nalalaman ang kanilang mga pinagdaraanan, mga sugat na kanilang dinadala, mga pagsubok na kanilang hinaharap, at ang kanilang tapat na paghahanap sa Diyos.

Ang nakikita natin ay kadalasan ay maliit lamang na bahagi ng buong kuwento ng isang tao. Ngunit si Jesus ay tumitingin nang higit pa sa panlabas na anyo; nakikita Niya ang puso. Nakikita Niya ang ating mga hangarin, katapatan, at pagnanais na lumapit sa Kanya.

Hindi tayo tinatawag ni Jesus na balewalain ang katotohanan, kundi tinuturuan Niya tayo na ipahayag ang katotohanan nang may habag at pagmamahal. 

Ang pusong tunay na sumusunod kay Hesus ay hindi pusong mapanghusga, kundi pusong marunong umunawa, magpatawad, at magbigay ng pagkakataong magbago. Ang awa ay hindi kahinaan; sa halip, ito ay salamin ng puso mismo ng Diyos.

Paano natin tunay na maipapahayag ang kabutihan at pagmamahal ni Jesus kung ang ating mga salita at kilos ay nagiging dahilan upang maramdaman ng iba na sila ay tinatanggihan o hindi karapat-dapat mahalin?

Ang mga Pariseo ay lubhang nagbigay-diin sa pagsunod sa mga batas, ngunit nakaligtaan nila ang mas mahalagang nais ng Diyos: ang pusong puno ng awa, habag, at pagmamahal. Nakatuon sila sa panlabas na pagsunod ngunit hindi nila nakita ang mas malalim na diwa ng kautusan.

Nawa’y tulungan tayo ng Banal na Espiritu na palambutin ang ating mga puso at alisin ang anumang pagmamalaki na nagtutulak sa atin na mabilis humusga sa iba. 

Nawa’y matutunan nating tingnan ang ating kapwa hindi lamang sa pamamagitan ng ating sariling pananaw, kundi sa pamamagitan ng mga mata ni Jesus—mga matang marunong umunawa, tumanggap, magpagaling, at magpanumbalik. Lagi nating alalahanin na tayong lahat ay nangangailangan din ng awa, pagpapatawad, at pag-unawa ng Diyos.

Bago natin husgahan ang paglalakbay ng iba, maaari ba tayong huminto sandali at tanungin ang ating sarili: Ang puso ba natin ay tunay na sumasalamin sa puso ni Jesus na tumatanggap, nagpapagaling, at nagmamahal, o unti-unti na rin ba tayong nagiging tulad ng mga Pariseo na mas nakikita ang pagkukulang ng iba kaysa sa kanilang pagkataong minamahal ng Diyos? —Marino J. Dasmarinas