Ang Mabuting Balita at Repleksyon Hulyo 9 Huwebes ng Ika-14 Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 10:7-15

Mabuting Balita: Mateo 10:7-15

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga apostol, "Humayo kayo at ipangaral ninyo na malapit nang maghari ang Diyos. Pagalingin ninyo ang mga may sakit at buhayin ang mga patay. Pagalingin ninyo ang mga ketongin at palayasin ang mga demonyo. Yamang tumanggap kayo nang walang bayad, magbigay naman kayo nang walang bayad.  

Huwag kayong magdala ng salapi -- maging ginto, pilak, o tanso -- sa inyong mga lukbutan. Huwag din kayong magdala ng supot sa inyong paglalakbay, ni bihisan, pampalit na panyapak, o tungkod; sapagkat ang manggagawa ay may karapatan sa kanyang ikabubuhay. 

"At saanmang bayan o nayon kayo dumating, humanap kayo ng taong karapat-dapat pakituluyan, at manatili kayo roon habang kayo'y nasa lugar na iyon. Pagpasok ninyo sa bahay, sabihin ninyo, 'Maghari nawa ang kapayapaan sa bahay na ito!' Kung karapat-dapat ang mga tao sa bahay na iyon, panatilihin ninyo sa kanila ang inyong bati.  

Ngunit kung hindi, bawiin ninyo ito. At kung ayaw kayong tanggapin o pakinggan sa isang tahanan o bayan, umalis kayo roon at ipagpag ang alikabok ng inyong mga paa. Sinasabi ko sa inyo na sa Araw ng Paghuhukom ay higit na mabigat ang ipaparusa sa mga tao sa bayang yaon kaysa dinanas ng mga taga-Sodoma at taga-Gomorra."

+ + + + + + +

Repleksyon:

May isang kuwento tungkol sa isang matuwid na tao na madalas magnilay tungkol sa Kaharian ng Diyos. Madalas niyang itanong sa kanyang sarili, "Kailan ko mararanasan ang Kaharian ng Diyos?" Ngunit isang araw, bigla siyang inatake sa puso at namatay. Pagkatapos nito, ang kanyang kaluluwa ay inalalayan ng isang anghel patungo sa langit upang makapiling si Jesus.

Ang Kaharian ng Diyos ay dumarating sa atin sa iba't ibang yugto at paraan ng ating buhay, at isa sa mga ito ay ang ating kamatayan. Dumating man ito nang inaasahan o hindi, tiyak na darating ang sandaling haharap tayong lahat sa Panginoon.

Kung tatanungin tayo ngayon, "Handa na ba tayong makatagpo ang Panginoon?" marahil marami, kung hindi man tayong lahat, ang sasagot ng, "Hindi pa," sapagkat abalang-abala pa tayo sa ating mga gawain, responsibilidad, at mga hangarin sa mundong ito.

Marami tayong oras na ginugugol sa paghahanap ng mga bagay na panandalian lamang. Ngunit gaano naman karami ang ating oras na inilalaan para sa Diyos at sa mga bagay na may walang hanggang halaga? Pinagsisikapan ba nating mapalalim ang ating pakikipagkaibigan kay Jesus sa pamamagitan ng pananampalataya, pagmamahal, awa, pagpapatawad, at paglilingkod sa ating kapwa?

Ang ipinag-utos ni Jesus sa Kanyang mga apostol ay Siya ring ipinag-uutos Niya sa atin ngayon: "Pagalingin ninyo ang mga maysakit, buhayin ang mga patay, linisin ang mga ketongin, at palayasin ang mga demonyo." Sa madaling salita, tinatawag Niya tayong maging mga daluyan ng Kanyang pag-ibig, habag, pag-asa, at kagalingan sa buhay ng iba.

Maaaring hindi tayo gumawa ng mga himalang tulad ng ginawa ng mga apostol, ngunit kaya nating maghatid ng himala ng kabutihan sa pamamagitan ng ating malasakit, pagpapatawad, pagtulong, at bukas-palad na pagbabahagi ng mga pagpapalang ipinagkatiwala sa atin ng Diyos. Sa tuwing ginagawa natin ito, lalo tayong lumalapit kay Jesus at nagiging buhay na saksi ng Kanyang Kaharian.

Makatatanggap ba tayo ng gantimpalang materyal o salapi sa pagtupad sa misyon ni Jesus? Maaaring hindi. Ngunit ang pinakamahalagang gantimpala ay hindi kailanman nasusukat sa kayamanan, karangalan, o tagumpay sa mundong ito.

Ang ating pinakadakilang gantimpala ay ang mamuhay kasama ni Hesus ngayon at ang makapiling Siya magpakailanman sa Kanyang Kaharian. Ang bawat kabutihang ginagawa natin, bawat sakripisyong iniaalay natin alang-alang sa Kanya, at bawat hakbang ng katapatan sa Kanyang kalooban ay unti-unting naghahanda sa atin para sa ating walang hanggang tahanan.

Maikli lamang ang ating buhay sa mundo. Darating ang araw na iiwan natin ang lahat ng ating ari-arian, tagumpay, at mga pinaghirapan. Ang tanging madadala natin sa harapan ng Diyos ay ang ating pananampalataya, ang ating pagmamahal sa Kanya, at ang pag-ibig na ating ipinamalas sa ating kapwa.

Kaya't habang ipinagkakaloob pa sa atin ng Panginoon ang bawat bagong araw, piliin nating mamuhay para sa mga bagay na may walang hanggang halaga at patuloy tayong lumakad kasama Niya.

Kapag dumating ang araw na tayo'y tatawagin na ng Panginoon, ano kaya ang matatagpuan Niya sa ating mga puso—mga pusong labis na nahumaling sa mga kayamanan ng mundong ito, o mga pusong tapat na nagmahal, naglingkod, at sumunod sa Kanya?

Habang may pagkakataon pa tayo ngayon, pipiliin ba nating ihanda ang ating sarili hindi lamang para sa kinabukasan sa mundong ito, kundi higit sa lahat para sa walang hanggang buhay na inihanda ng Diyos para sa mga umiibig sa Kanya?—Marino J. Dasmarinas