Ang Mabuting Balita at Repleksyon Hulyo 21 Martes ng Ika-16 Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 12:46-50

Mabuting Balita: Mateo 12:46-50

Noong panahong iyon, samantalang nagsasalita pa si Hesus, dumating ang kanyang ina at mga kapatid. Naghihintay sila sa labas at ibig siyang makausap. May nagsabi sa kanya, “Nasa labas po ang inyong ina at mga kapatid, at ibig kayong makausap.” 

Ngunit sinabi ni Hesus, “Sino ang aking ina, at sinu-sino ang aking mga kapatid? Itinuro niya ang kanyang mga alagad at sinabi, “Ito ang aking ina at mga kapatid! Sapagkat ang sinumang sumusunod sa kalooban ng aking Amang nasa langit ang siya kong ina at mga kapatid.”

+ + + + + + +   

Repleksyon:

Kabilang ba tayo sa isang ministri sa Simbahan, o naging bahagi na ba tayo nito?

Marami sa atin ang nakaranas ng kagalakan ng paglilingkod sa isang ministri, kung saan ang bawat isa ay tinatawag na brother o sister sapagkat kinikilala nating iisa ang ating Ama at iisa ang ating Panginoon—si Hesus.

Naglilingkod tayo hindi lamang upang gampanan ang isang tungkulin, kundi upang makibahagi sa misyon ni Hesus at maipahayag ang Kanyang mga turo. Isang dakilang biyaya at pribilehiyo ang matawag sa Kanyang paglilingkod.

Ngunit ang pakikibahagi sa misyon ni Jesus ay hindi lamang para sa mga kabilang sa isang ministri. Inaanyayahan Niya ang bawat isa sa atin na maging kabahagi ng Kanyang gawain saanman Niya tayo inilagay. Maipapakita natin ang Kanyang pag-ibig sa ating tahanan, sa ating trabaho, sa ating paaralan, sa ating pamayanan, at maging sa ating pang-araw-araw na pakikitungo sa kapwa.

Sa bawat kabutihang ginagawa natin para sa Diyos at sa kapwa, gaano man ito kaliit sa paningin ng mundo, nagiging instrumento tayo ng Kanyang pagmamahal. Walang tapat na paglilingkod na nagmumula sa pag-ibig ang hindi pinahahalagahan ng Panginoon.

Ipinaaalala sa atin ni Hesus na ang tunay Niyang pamilya ay binubuo ng mga nakikinig sa Salita ng Diyos at isinasabuhay ito. Nagiging tunay tayong mga kapatid ni Hesus hindi lamang dahil sa ating sinasabi o kinabibilangang ministri, kundi dahil nakikita sa ating buhay ang Kanyang halimbawa.

Sa tuwing pinipili nating sundin ang Kanyang mga yapak at makibahagi sa Kanyang misyon, ipinakikita nating tunay tayong kabilang sa Kanyang pamilya. Higit sa lahat, ipinahahayag natin ang ating pagmamahal sa Kanya kapag hindi tayo nahihiyang isabuhay ang Kanyang mga turo—ang magmahal, magpatawad, magpakumbaba, maging mahabagin, at maglingkod nang walang hinihintay na kapalit.

Ang ating pananampalataya ay hindi nasusukat sa ministri na ating kinabibilangan o sa anumang tungkuling ating ginagampanan. Higit sa lahat, nasusukat ito sa kung gaano nakikita si Hesus sa ating puso, sa ating mga salita, at sa ating mga gawa. Minamahal ba natin maging ang mga hindi nagmamahal sa atin?

Pinatatawad ba natin ang mga hindi humihingi ng ating kapatawaran? Pinipili ba natin ang pagpapakumbaba kaysa pagmamataas, ang kabutihan kaysa sama ng loob, at ang paglilingkod kaysa paghahangad ng pagkilala? Nakikita ba ng ating kapwa si Jesus sa paraan ng ating pamumuhay?

Nawa'y hindi natin malimutan na ang pinakadakilang karangalan ay hindi lamang ang maging kasapi ng isang ministri sa simbahan, kundi ang makilala tayo ni Hesus bilang tunay na kabilang sa Kanyang pamilya dahil ginagawa natin ang kalooban ng Ama.

Habang nagpapatuloy tayo sa ating paglalakbay sa buhay, itanong natin sa ating mga sarili: Kung titingnan ni Jesus ang ating puso sa araw na ito, makikita kaya Niya ang Kanyang sariling buhay na namumuhay sa atin? At sa ating pamumuhay, naaakay ba natin ang iba na higit Siyang makilala, mahalin, at sundan?— Marino J. Dasmarinas