Ang Mabuting Balita at Repleksyon Linggo Hunyo 7 Dakilang Kapistahan ng Kabanal-banalang Katawan at Dugo ng Panginoon: Juan 6:51-58

Mabuting Balita: Juan 6:51-58

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa mga tao: "Ako ang pagkaing nagbibigay-buhay na bumaba mula sa langit. At ang pagkaing ibibigay ko sa ikabubuhay ng sanlibutan ay ang aking laman." Dahil dito'y nagtalu-talo ang mga Judio. "Paanong maibibigay sa atin ng taong ito ang kanyang laman upang kanin natin?" tanong nila. 

Kaya't sinabi ni Jesus, "Tandaan ninyo: malibang kanin ninyo ang laman ng Anak ng Tao at inumin ang kanyang dugo, hindi kayo magkakaroon ng buhay. Ang kumakain ng aking laman at umiinom ng aking dugo ay may buhay na walang hanggan, at muli ko siyang bubuhayin sa huling araw. Sapagkat ang aking laman ay tunay na pagkain, at ang aking dugo, tunay na inumin. 

Ang kumakain ng aking laman at umiinom ng aking dugo ay nananahan sa akin, at ako sa kanya. Buhay ang Amang nagsugo sa akin, at ako'y nabubuhay dahil sa kanya. Gayon din naman, ang sinumang kumakain sa akin ay mabubuhay dahil sa akin. Ito ang pagkaing bumaba mula sa langit; ang kumakain nito'y mabubuhay magpakailanman. Hindi ito katulad ng kinain ng inyong mga magulang sa ilang; namatay sila bagamat kumain sila niyon."

+ + + + + + +  

Repleksyon:

May isang kuwento tungkol sa isang hindi nagsisimbahang Katoliko na ang bahay ay nasa tapat lamang ng isang simbahan. Tuwing umaga, gigisingin siya ng kanyang asawa at aayain na magsimba upang dumalo sa Banal na Misa, ngunit palagi siyang tumatanggi. Sa loob ng maraming buwan, ganoon ang kanilang naging gawain. Hanggang sa isang araw, dahil sa kanyang pag-uusisa, nagpasya siyang samahan ang kanyang asawa upang makita kung ano nga ba ang nagaganap sa loob ng Misa.

Pagpasok nila sa simbahan, kasisimula pa lamang ng Banal na Misa. Labis ang kanyang pagkamangha nang makita niya ang mga anghel na nakapaligid sa altar, lalo na sa may tabernakulo. Nang dumating ang Konsagrasyon, sa halip na karaniwang Ostiya lamang ang kanyang makita, tila tunay na laman ng tao ang itinaas ng pari upang sambahin ng mga mananampalataya. Mula noon, naging tapat siyang mananampalataya at regular nang dumadalo sa araw-araw na pagdiriwang ng Banal na Misa.

Nang sabihin ni Hesus, “Ako ang tinapay na buhay na bumaba mula sa langit. Ang kumakain ng tinapay na ito ay mabubuhay magpakailanman; at ang tinapay na ibibigay Ko para sa buhay ng sanlibutan ay ang Aking laman” (Juan 6:51), marami sa mga Hudyo ang hindi naniwala sa Kanya.

Sa katunayan, sinabi nila, “Paanong maibibigay ng taong ito ang Kanyang laman upang ating makain?” (Juan 6:52). Tunay ngang isang misteryo ang Banal na Eukaristiya. Paano nagiging Katawan ni Kristo ang Ostiyang ating tinatanggap sa Banal na Komunyon?

Kinakailangan ang malalim na pananampalataya upang maniwala sa Tunay na Presensya ni Hesus—ang Kanyang Katawan, Dugo, Kaluluwa, at Pagka-Diyos—sa Banal na Eukaristiya. Ang mga nag-alinlangan noon ay nahirapang maunawaan ang hiwagang ito sapagkat kulang sila sa pananampalataya.

Ngunit paano naman tayo?

Tunay ba nating pinaniniwalaan ang Aral ni Hesus tungkol sa Tinapay ng Buhay? Naniniwala ba tayo na si Hesus mismo ang ating tinatanggap sa Banal na Komunyon? Kapag tayo ba ay lumalapit sa altar, ginagawa natin ito nang may malalim na pananampalataya, paggalang, at pasasalamat?

Matapos nating tanggapin si Hesus, lumuluhod pa ba tayo upang makipag-usap sa Kanya mula sa kaibuturan ng ating puso? O baka naman nasanay na lamang tayo sa mga ritwal at nawalan na tayo ng pagkamangha sa dakilang regalong ating tinatanggap?

Marami sa atin ang tapat na nagsisimba tuwing Linggo, at ang ilan ay halos araw-araw pang dumadalo sa Banal na Misa. Ngunit ang simpleng pagdalo lamang ay hindi sapat upang mabago ang ating buhay. Ang tunay na pagbabagong-loob ay nangyayari kapag hinahayaan nating kumilos si Hesus sa ating puso.

Ang Eukaristiya ay hindi lamang isang seremonyang ating pinanonood o isang ritwal na ating ginagawa. Ito ay isang personal na pakikipagtagpo sa buhay na Kristo na nagnanais manahan sa ating puso at ilapit tayo nang higit sa Kanya.

Madalas, nais pa rin nating tayo ang masunod. Naririnig natin ang paanyaya ng Panginoon na talikuran ang kasalanan, ngunit nag-aatubili tayong ganap na isuko ang ating sarili sa Kanya. Kumakapit tayo sa ating sariling kagustuhan, mga plano, at mga paraan.

Sa halip na hayaan nating si Hesus ang manguna sa ating buhay, mas pinipili nating sundin ang ating sarili. Dahil dito, nahahadlangan ang kapangyarihang magbago ng Eukaristiya sapagkat nilalabanan natin ang biyayang nais ibuhos ni Hesus sa atin.

Ang bawat pagtanggap natin sa Banal na Komunyon ay isang paanyaya upang higit pang mapalalim ang ating relasyon kay Kristo. Bawat pagtanggap sa Kanyang Katawan at Dugo ay pagkakataon upang tayo ay maging higit na mapagmahal, mapagpatawad, mapagkumbaba, at tapat sa ating pagsunod sa Kanya.

Kapag tinanggap natin si Hesus nang may taos-pusong pananampalataya, unti-unti Niya tayong binabago mula sa kaibuturan n gating pagkatao. Ang himala ng Eukaristiya ay hindi lamang ang pagbabago ng tinapay at alak tungo sa Katawan at Dugo ni Kristo; ang mas dakilang himala ay ang pagbabago ng ating puso at buhay sa pamamagitan ng Panginoong ating tinatanggap.

Tunay ba nating pinaniniwalaan ang pangako ni Hesus na ang kumakain ng Tinapay na ito ay magkakaroon ng buhay na walang hanggan? Higit pa rito, nakikita ba sa ating buhay ang katibayan ng ating pananampalataya? Kapag tayo ay tinitingnan ng ibang tao, nakikita ba nila ang bakas ng presensya ni Kristo sa ating mga salita, kilos, at pamumuhay?

Nagsisimula ang mga himala kapag tayo ay naniniwala. Nagbabago ang mga puso kapag tayo ay nagtitiwala. Nababago ang mga buhay kapag tayo ay lubos na sumusuko sa Panginoon. Kaya sa tuwing tayo ay lalapit upang tanggapin si Hesus sa Banal na Komunyon, huwag nawa natin Siyang tanggapin nang may pagkasanay lamang o bilang isang obligasyon, kundi nang may pusong puno ng pananampalataya, pagmamahal, at pananabik na mabago ng Kanyang presensya.

Ngayon, habang tayo ay lumalapit sa Eukaristikong Panginoon, itanong natin sa ating sarili: Kung tunay nating pinaniniwalaan na si Hesus mismo ang ating tinatanggap sa Banal na Komunyon, ano pa ang bahagi ng ating buhay na hanggang ngayon ay ayaw pa nating isuko sa Kanya upang makagawa Siya ng himala at ganap na mabago ang ating puso?– Marino J. Dasmarinas