May pitong magkakapatid na lalaki. Nag-asawa ang panganay, at
namatay na walang anak. Napakasal sa balo ang pangalawa, at namatay na wala
ring anak. Gayun din ang nangyari sa pangatlo at sa mga sumunod pa"
isa-isang napangasawa ng babae ang pitong magkakapatid, at sila'y namatay na
walang anak.
Sa kahuli-huliha'y namatay rin ang babae. Ngayon, sino po sa
pito ang kikilalanin niyang asawa sa muling pagkabuhay, yamang napangasawa
silang lahat?" Sumagot si Jesus, "Maling-mali kayo. alam ninyo kung
bakit? Hindi ninyo nababatid ang mga Kasulatan ni ang kapangyarihan ng Diyos.
Sapagkat sa muling pagkabuhay, ang mga tao'y hindi na mag-aasawa; sila'y
magiging tulad ng mga anghel sa langit.
Tungkol naman sa muling pagkabuhay -- hindi pa ba ninyo nababasa
sa aklat ni Moises ang tungkol sa nagliliyab na mababang punongkahoy? Ganito
ang nasusulat na sinabi ng Diyos kay Moises. 'Ako ang Diyos ni Abraham, ang
Diyos ni Isaac at ang Diyos ni Jacob.' Ngunit ang Diyos ay hindi Diyos ng mga
patay, kundi ng mga buhay. Maling-mali kayo!"
Bakit nga ba tayo natatakot mamatay? Marahil ito ay dahil sa matinding pagkakaugnay natin sa mundong ito—sa mga bagay na ating tinatamasa, pag-aari, at pinapahalagahan. Nariyan din ang takot sa hindi natin nalalaman tungkol sa kabilang buhay.
Sa Ebanghelyo, nang tanungin si Jesus ng mga Saduseo tungkol sa muling pagkabuhay at kung kanino mapupunta ang isang babae sa kabilang buhay, ipinahayag Niya na ang buhay sa langit ay ganap na naiiba sa ating kasalukuyang buhay. Ang mga ugnayang makalupa at ang mga katotohanan dito sa mundo ay hindi sapat upang ilarawan ang misteryo ng buhay na walang hanggan kasama ang Diyos.
Oo, mayroong kabilang buhay at mayroong langit, ayon sa pangako ni Jesus sa Ebanghelyo. Ang katotohanang ito ay nag-aanyaya sa atin na mamuhay nang may mas malalim na layunin at kamalayan. Habang tayo ay nabubuhay pa, inaanyayahan tayong isabuhay ang kalooban ng Diyos—hindi ang ating makasarili o makasalanang hangarin, kundi ang Kanyang banal at mapagmahal na kalooban.
Bakit ito mahalaga para sa atin? Sapagkat sa kaibuturan ng ating puso, nais nating makapiling ang Diyos kapag natapos na ang ating paglalakbay sa mundong ito. Paalala rin sa atin na huwag tayong mabighani sa kislap ng mundong ito, sapagkat ang lahat ng ating tinatangkilik—gaano man ito kaganda, kahalaga, o kayaman—ay iiwan din natin sa takdang panahon.
Sa halip, ituon natin ang ating paningin sa langit, ang ating tunay at walang hanggang tahanan na inihanda para sa atin ng walang hanggang pag-ibig ng Diyos. Nawa’y mamuhay tayo araw-araw nang may pananampalataya, kababaang-loob, at pag-asa, at mas piliin ang mga bagay na naglalapit sa atin sa Diyos kaysa sa mga pansamantalang bagay ng mundong ito.
At sa ating patuloy na pag usad ng ating buhay tayo ay inaanyayahan na magnilay: Tunay bang ang ating pamumuhay ay naghahanda sa atin para sa buhay na walang hanggan, o labis na ba tayong nakakapit sa mga bagay na sa huli ay iiwan din naman natin? — Marino J. Dasmarinas
No comments:
Post a Comment