Ang Mabuting Balita at Repleksyon Hunyo 15 Lunes ng Ika-11 Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 5:38-42

Mabuting Balita: Mateo 5:38-42

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa mga alagad, "Narinig ninyo na sinabi, 'Mata sa mata at ngipin sa ngipin.' Ngunit ngayo'y sinasabi ko sa inyo: huwag ninyong labanan ang masamang tao. Kung may sumampal sa iyo sa kanang pisngi, iharap mo pa sa kanya ang kabila. 

Kung ipagsakdal ka ninuman upang makuha ang iyong baro, ibigay mo sa kanya pati ang iyong balabal. Kung sapilitang ipapasan sa iyo ng manlulupig ang kanyang dala nang isang kilometro, pasanin mo ito nang dalawang kilometro. Magbigay ka sa nanghihingi sa iyo, at huwag mong pahindian ang nanghihiram sa iyo. 

+ + + + + + +

Repleksyon:

Ano ba ang mapapala natin kung gagantihan natin ang mga taong nagkasala at nakasakit sa atin?

Wala kundi mas malalim na sugat, higit na alitan, at patuloy na pagkakawatak-watak. Maaaring isipin natin na ang paghihiganti ay magbibigay sa atin ng kasiyahan o katarungan, ngunit sa katotohanan, lalo lamang nitong pinahahaba ang sakit at pinaiikot tayo sa walang katapusang siklo ng pagdurusa.

Isipin natin ang mga hindi pagkakaunawaan at pagtatalo. Kapag pinili nating gumanti sa mga taong nakasakit sa atin, lalo lamang nating pinapalala ang hidwaan at samaan ng loob. Ito ang bunga ng kawalan ng pagpapatawad. Ngunit paano kung piliin natin ang mas mataas na landas—ang landas ng pagpapatawad at kapakumbabaan?

Paano kaya kung sa halip na suklian natin ng sakit ang sakit na ating natanggap, piliin nating magpakita ng awa, pag-unawa, at malasakit? Doon magsisimulang manahan ang kapayapaan sa ating mga puso, sapagkat wala nang puwang ang galit.

Hindi madaling maging mapagpakumbaba. Hindi madaling magpatawad. Hindi madaling pigilan ang ating sarili na gumanti kapag tayo ay nasaktan. Ngunit ito mismo ang landas na ipinakikita at ipinapagawa sa atin ni Hesus. Ituon natin ang ating paningin sa Kanya na nakabayubay sa krus at pagnilayan natin ang mga sugat na idinulot ng ating mga kasalanan sa Kanyang banal na katawan.

Sa kabila ng ating mga pagkukulang, pinili Niya tayong patawarin. Sa kabila ng ating pagiging di-karapat-dapat, nagpakumbaba Siya at ibinigay ang Kanyang sarili alang-alang sa atin. Isipin natin: nasaan kaya tayo ngayon kung hindi Niya tayo pinatawad at minahal nang lubos?

Itinuturo sa atin ng Panginoon ang napakahahalagang aral tungkol sa kapakumbabaan at pagpapatawad—mga aral na tumutulong sa atin na magtayo ng mga tulay sa halip na mga pader, maghilom ng mga relasyon sa halip na sirain ang mga ito, at magdala ng pag-asa sa halip na pighati.

Madaling basahin at unawain ang Ebanghelyo, ngunit ang tunay na hamon ay ang isabuhay ito araw-araw. Gayunman, kapag tinanggihan natin ang poot, niyakap ang kapakumbabaan, at hinayaang baguhin ni Hesus ang ating mga puso, nagiging posible para sa atin na maisabuhay ang Kanyang mga turo.

Nawa'y hindi natin malimutan na sa tuwing tayo ay nagpapatawad, ipinakikita natin ang puso ni Hesus. Sa tuwing tayo ay nagpapakumbaba, lalo tayong lumalapit sa Kanya. Bilang mga tumanggap ng walang hanggang awa at habag ng Diyos, tinatawagan din tayong maging daluyan ng awa at habag sa iba.

Kapag tayo ay nasaktan, ginawan ng masama, o hindi makatarungang tinrato, pipiliin ba nating pairalin ang ating galit at paghihiganti, o hahayaan nating manaig ang pag-ibig at pagpapatawad ni Hesus?– Marino J. Dasmarinas