Ang Mabuting Balita at Repleksyon Linggo Mayo 24 Linggo ng Pentekostes: Juan 20:19-23

Mabuting Balita: Juan 20:19-23

Kinagabihan ng Linggo ding iyon, ang mga alagad ay nagkakatipon. Nakapinid ang mga pinto ng bahay na kanilang pinagtitipunan dahil sa takot nila sa mga Judio. Dumating si Jesus at tumayo sa gitna nila. "Sumainyo ang kapayapaan!" sabi niya. Pagkasabi nito, ipinakita niya ang kanyang mga kamay at ang kanyang tagiliran. Tuwang-tuwa ang mga alagad nang makita ang Panginoon.  

Sinabi na naman ni Jesus, "Sumainyo ang kapayapaan! Kung paanong sinugo ako ng Ama, gayon din naman, sinusugo ko kayo." Pagkatapos, sila'y hiningahan niya at sinabi, "Tanggapin ninyo ang Espiritu Santo. Ang patawarin ninyo sa kanilang mga kasalanan ay pinatawad na nga; ang hindi ninyo patawarin ay hindi nga pinatawad."

+ + + + + + +  

Repleksyon:

May isang matandang lalaki na nagtataka kung paano niya mararanasan at magiging mulat sa presensya ng Espiritu Santo sa kanyang buhay. Madalas niyang bulong sa kanyang sarili, “Matanda na ako, ngunit hanggang ngayon ay hindi ko pa rin nararamdaman ang presensya ng Espiritu Santo.” Ngunit ang matandang lalaking ito ay hindi nag-iisa, sapagkat marami rin sa atin ang nabubuhay nang hindi namamalayan na ang Espiritu Santo ay buhay at kumikilos na sa ating mga puso.

Ano nga ba ang lihim upang tayo ay maging higit na mulat sa presensya ng Espiritu Santo? Ang susi ay isang buhay na may panalangin—hindi paminsan-minsan lamang na pagdarasal, kundi isang pusong araw-araw na lumalapit sa Diyos. 

Kahit limang hanggang sampung minuto lamang bawat araw na inilaan natin para sa panalangin at pagninilay, unti-unti nating mararanasan ang banayad ngunit makapangyarihang pagkilos ng Espiritu Santo sa ating buhay. Sa pagdaan ng panahon, mas makikilala natin ang Kanyang paggabay, kapayapaan, karunungan, at pagmamahal.

Sa ating unang pagbasa, makikita natin ang mga alagad kasama ang Mahal na Birheng Maria na nagkakatipon sa isang lugar. Ano ang kanilang ginagawa roon? Sila ay sama-samang nananalangin (Gawa 1:14). Nanatili silang naghihintay sa Panginoon nang may pananampalataya hanggang sa sila ay mapuspos ng Espiritu Santo (Gawa 2:1–4). Ang kanilang panalangin ang naghanda sa kanilang mga puso upang tanggapin ang kapangyarihan at presensya ng Diyos.

Ganito rin ang nangyari sa ating Ebanghelyo. Ang mga alagad ay nagkatipon sa isang silid dahil sa kanilang takot at pangamba, ngunit nanatili silang magkakasama sa panalangin. At biglang nagpakita si Hesus sa kanilang kalagitnaan. 

Binati Niya sila ng kapayapaan, at pagkatapos ay hiningahan Niya sila at ipinagkaloob ang Espiritu Santo. Sa gitna ng kanilang takot, dumating ang Panginoon upang sila ay palakasin at bigyan ng panibagong pag-asa.

Marahil marami rin sa atin ang may mga takot, alalahanin at mabibigat na dinadala sa ating mga puso. Sa gitna nito ang Espiritu Santo ay patuloy na naghihintay na tayo ay lumapit sa Diyos sa panalangin. 

Kapag naglalaan tayo ng panahon para sa Diyos, unti-unti nating mararamdaman na hindi tayo nag-iisa. Ang Espiritu Santo ay tahimik na gumagabay sa atin, nagpapalakas sa ating kahinaan, umaaliw sa ating kalungkutan, at naglalapit sa atin kay Hesus araw-araw.

Kung nais nating maging higit na mulat sa presensya ng Espiritu Santo, wala tayong ibang dapat gawin kundi ang mamuhay nang may tapat at regular na pananalangin. 

Sa ating paglapit sa Diyos, mas binubuksan natin ang ating mga sarili sa Kanyang mga biyaya at kaloob tulad ng Karunungan, Pang-unawa, Mabuting Payo, Katatagan, Kaalaman, at Pagkatakot sa Panginoon (Isaias 11:2). Ang mga kaloob na ito ang tutulong sa atin upang mamuhay hindi ayon sa ating mga takot at kahinaan, kundi ayon sa biyaya at kalooban ng Diyos.

Naglalaan pa ba tayo ng panahon araw-araw upang pakinggan ang tinig ng Espiritu Santo, o baka naging abala na tayo sa maraming bagay kaya hindi na natin namamalayan ang Kanyang tahimik ngunit mapagmahal na presensya sa ating buhay?— Marino J. Dasmarinas