Ang Mabuting Balita at Repleksyon Linggo Mayo 31 Dakilang Kapistahan ng Tatlong Persona sa Isang Diyos: Juan 3:16-18

Mabuting Balita: Juan 3:16-18

Gayon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa sanlibutan, kaya ibinigay niya ang kanyang bugtong na Anak, upang ang sumampalataya sa kanya ay hindi mapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan. Sapagkat sinugo ng Diyos ang kanyang Anak, hindi upang maparusahan ang sanlibutan, kundi upang iligtas ito sa pamamagitan niya. 

"Hindi hinahatulang maparusahan ang nananampalataya sa bugtong na Anak ng Diyos; ngunit hinatulan nang parusahan ang hindi nananampalataya sa kanya. 

+ + + + + + +  

Repleksyon:

May isang alamat tungkol kay San Agustin habang siya ay naglalakad sa dalampasigan, at pilit na inuunawa kung paanong ang Diyos ay iisa ngunit may tatlong Persona. Sa kanyang paglalakad, nakatagpo siya ng isang munting bata na gumagamit ng kabibe upang sumalok ng tubig mula sa dagat.

Paulit-ulit na tumatakbo ang bata pabalik sa buhanginan at ibinubuhos ang tubig sa maliit na hukay na kanyang ginawa. Pinanood siya ni San Agustin at kalaunan ay tinanong kung ano ang kanyang ginagawa. Sumagot ang bata, “Ipinapasok ko ang dagat sa hukay na ito.”

Ngumiti si San Agustin at sinabi na ito ay imposible, sapagkat kailanman ay hindi kayang lamnan ng isang maliit na hukay ang napakalawak na karagatan.

Ngunit tumugon ang bata sa kanya, “Ang iyong sinusubukang unawain ay imposible rin. Hindi mo lubos na mauunawaan ang misteryo ng Santisima Trinidad sa pamamagitan lamang ng iyong pag-iisip.”

Sa ating pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan ng Banal na Santatlo, tayo ay inaanyayahang muling pumasok sa dakilang misteryong ito: iisang Diyos sa tatlong Persona—Diyos Ama, ating Manlilikha; Diyos Anak, si Hesus na ating Tagapagligtas; at Diyos Espiritu Santo, ating Tagapagpabanal. Tatlong magkakaibang Persona, ngunit iisang Diyos ng pag-ibig at buhay.

Habang ating pinagninilayan ang katotohanang ito, higit nating nauunawaan na limitado lamang ang ating pag-iisip. Maaaring subukan nating ipaliwanag, unawain, at bigyang-kahulugan ang Diyos, ngunit ang Kanyang misteryo ay laging higit pa sa kayang abutin ng ating pang-unawa.

Gayunpaman, hindi tayo tinatawag ng Diyos na Siya ay ganap na maunawaan, kundi Siya ay ating pagkatiwalaan.

Sa ating paglalakad kasama ang Panginoon, inaanyayahan tayong lampasan ang simpleng pag-uusisa at pumasok sa mas malalim na pananampalataya. Hindi hinihingi ng Diyos na maunawaan muna natin Siya bago tayo maniwala; sa halip, tayo ay inaanyayahang maniwala upang Siya ay mas makilala natin.

Ang misteryo ng Banal na Santatlo ay nagtuturo sa atin na ang pananampalataya ay hindi kawalan ng mga tanong, kundi ang kakayahang magtiwala sa Diyos kahit ang sagot ay hindi pa natin lubos na nauunawaan. Inaanyayahan tayo nitong umasa hindi lamang sa ating limitadong kaalaman, kundi sa walang hanggang karunungan at pag-ibig ng Diyos na nahayag sa atin sa pamamagitan ni Hesukristo at ng Espiritu Santo.

Sa ating patuloy na paglalakbay ng pananampalataya, nawa’y matutunan nating lumakad hindi lamang sa ating nakikita, kundi sa ating pananalig; hindi lamang sa ating nauunawaan, kundi sa biyayang ating tinatanggap.

Kaya sa harap ng misteryo ng Diyos na iisa ngunit tatlo, tayo ay marahang tinatanong:

Handa ba tayong hayaan ang Diyos na manatiling Diyos sa ating buhay—kahit hindi natin Siya lubos na nauunawaan, ngunit buong puso nating pinagkakatiwalaan?—Marino J. Dasmarinas