Ang Mabuting Balita at Repleksyon Mayo 20 Miyerkules sa Ikapitong Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay: Juan 17:11b-19

Mabuting Balita: Juan 17:11b-19

Noong panahong iyo, si Hesus ay tumingala sa langit, nanalangin at ang wika: Amang banal, ingatan mo sila sa pamamagitan ng kapangyarihan ng iyong pangalan, pangalang ibinigay mo sa akin, upang sila'y maging isa, kung paanong tayo'y iisa. Habang kasama nila ako, iningatan ko sila sa pamamagitan ng kapangyarihan ng iyong pangalang ibinigay mo sa akin.

Inalagaan ko sila at ni isa'y walang napahamak, liban sa taong humanap ng kanyang kapahamakan, upang matupad ang Kasulatan. Ngunit ngayon, ako'y papunta na sa iyo; at sinasabi ko ito habang ako'y nasa sanlibutan upang mapuspos sila ng aking kagalakan. Naibigay ko na sa kanila ang iyong salita; at kinapootan sila ng sanlibutan, sapagkat hindi na sila makasanlibutan, tulad kong hindi makasanlibutan.

Hindi ko idinadalanging alisin mo sila sa sanlibutan, kundi iligtas mo sila sa Masama! Hindi sila makasanlibutan, tulad kong hindi makasanlibutan. Italaga mo sila sa pamamagitan ng katotohanan; ang salita mo'y katotohanan. Kung paanong sinugo mo ako sa sanlibutan, gayon din naman, sinusugo ko sila sa sanlibutan. At alang-alang sa kanila'y itinalaga ko ang aking sarili, upang maitalaga rin sila sa pamamagitan ng katotohanan."

+ + + + + + +  

Repleksyon:

May isang kuwento tungkol sa mag-asawang taimtim na nagnanais manatiling tapat sa turo ng Simbahan na ang kasal ay panghabambuhay. Habang sila’y nagmumuni-muni kung paano nila mapagtitibay at mapapanatili ang kanilang pagsasama sa paglipas ng panahon, napagtanto nilang ang panalangin ang magiging matibay na pundasyon na magbubuklod sa kanila hanggang sa kanilang huling hininga.

Kaya naman ginawa nilang mahalagang bahagi ng kanilang buhay-mag-asawa ang pananalangin. Sa gitna ng kagalakan at pagsubok, tagumpay at paghihirap, patuloy silang kumapit sa Diyos sa pamamagitan ng panalangin, at sa biyaya ng Panginoon ay nanatili silang nagkakaisa at tapat hanggang sa wakas ng kanilang buhay.

Sa Ebanghelyo ngayon, bago harapin ni Jesus ang Kanyang paghihirap at pagdakip, buong pagmamahal Siyang nanalangin sa Ama para sa Kanyang mga alagad. Ipinanalangin Niya na manatili silang nagkakaisa sa puso, diwa, at misyon, sapagkat alam Niyang hindi sila magtatagumpay kung walang pagkakaisa. Ang panalanging ito ni Jesus ay hindi lamang para sa Kanyang mga alagad noon kundi para rin sa atin ngayon—para sa ating mga pamilya, at mga relasyon.

Tunay nga na ang bawat pamilya ay nangangailangan ng pagkakaisa upang manatiling matatag at matagumpay. Kapag hinayaan nating manahan ang Diyos sa ating tahanan, namumunga ito ng kababaang-loob sa halip na pagmamataas, katapatan sa halip na panlilinlang, pagpapatawad sa halip na sama ng loob, pagtitiis sa halip na galit, at pag-ibig sa halip na pagkamakasarili. Ang mga biyayang ito ang nagpapatibay sa buklod ng ating pamilya sa gitna ng mga unos ng buhay.

Ang pamilyang lumalago sa espirituwal na buhay ay pamilyang marunong manalangin nang sama-sama. Ang panalangin ay hindi lamang simpleng gawain o obligasyon; ito ang ating ugnayan at sandigan sa Diyos.

Pinagagaling nito ang sugatang puso, pinalalambot ang matitigas na damdamin, inaayos ang nasisirang relasyon, at nagpapaalala sa atin na hindi tayo nag-iisa sa ating mga laban sa buhay. Kapag tayo’y sama-samang nananalangin, inaanyayahan nating ang Panginoon ang maging sentro ng ating tahanan, mga pagpapasya, mga pangarap, at kinabukasan.

Kaya naman, huwag nating maliitin ang makapangyarihang himala ng panalangin sa loob ng ating pamilya at pagsasama. Maaaring maraming ialok ang mundo na pansamantalang solusyon sa pagkakawatak-watak at problema, ngunit tanging Diyos lamang ang tunay na makapagbubuklod ng ating mga puso sa wagas at pangmatagalang pagmamahalan at kapayapaan. Ang pamilyang sama-samang nananalangin ay nananatiling matatag sapagkat si Kristo mismo ang nasa gitna nila.

Buhay pa ba ang panalangin sa ating pamilya, at pagsasama? O unti-unti na ba nating hinayaang maagaw ng abala, problema, at makamundong bagay ang puwang ng Diyos sa ating buhay-pamilya?

Kapag dumalaw si Jesus sa ating tahanan ngayon, matatagpuan kaya Niya tayong nagkakaisa sa panalangin, pag-ibig, pagpapatawad, at pananampalataya? O baka naman matagal na Siyang naghihintay na muli natin Siyang anyayahang maging sentro ng ating pamilya?— Marino J. Dasmarinas