Ang Mabuting Balita at Repleksyon Pebrero 25 Miyerkules sa Unang Linggo ng Kuwaresma: Lucas 11:29-32

Mabuting Balita: Lucas 11:29-32

Noong panahong iyon, samantalang dumaragsa ang mga tao, sinabi ni Hesus, “Napakasama ng lahing ito! Naghahanap sila ng palatandaan mula sa langit, subalit walang ipapakita sa kanila maliban sa palatandaang inilalarawan ng nangyari kay Jonas. Kung paanong naging isang palatandaan si Jonas sa mga taga-Ninive, gayun din naman, magiging isang palatandaan sa lahing ito ang Anak ng Tao.

Sa Araw ng Paghuhukom, titindig ang Reyna ng Timog laban sa lahing ito at sila’y hahatulan niya ng kaparusahan. Sapagkat nanggaling siya sa dulo ng daigdig upang pakinggan ang karunungan ni Solomon; ngunit higit na di-hamak kay Solomon ang naririto! Sa Araw ng Paghuhukom ay titindig ang mga taga-Ninive laban sa lahing ito at hahatulan ng kaparusahan, sapagkat nagsisi sila dahil sa pangangaral ni Jonas; ngunit higit na di-hamak kay Jonas ang naririto!”

+ + + + + + +

Repleksyon:

Naaalala pa ba natin ang magnanakaw na nakapako sa krus sa tabi ni Jesus na nakiusap sa Kanya na siya ay alalahanin kapag Siya ay nasa Kanyang kaharian? Sa huling sandali ng kanyang buhay, buong kababaang-loob siyang nagsisi sa kanyang mga kasalanan at lumapit kay Jesus.

Dahil sa kanyang taos-pusong pagsisisi, ipinagkaloob sa kanya ng Panginoon ang kaligtasan noon ding sandaling iyon. Ipinapaalala nito sa atin na hindi kailanman huli ang lahat para sa atin kung tayo ay magsisisi at babalik sa Diyos.

Patuloy tayong tinatawag ni Jesus sa pagsisisi sa bawat sandali ng ating buhay. Inaanyayahan Niya tayong talikuran ang kasalanan at muling lumapit sa Kanya. Huwag sana tayong magbingi-bingihan sa Kanyang paanyaya. Sa halip, makinig tayo nang may bukas na puso, sumunod tayo nang may pagtitiwala, at buong kababaang-loob nating yakapin ang Kanyang tawag.

Ano ba ang kasalanan at nahihirapan pa rin tayong talikuran ito? Ano ba talaga ang naibibigay nito sa atin? Nagbibigay ba ang kasalanan ng tunay na kaganapan sa ating buhay kaya patuloy natin itong pinanghahawakan? Anumang sarap na ibinibigay ng kasalanan ay panandalian lamang; sa katotohanan, ito ay isang sumpang nababalutan ng kasiyahan.

Halimbawa, ang kasalanan ng pakikiapid ay maaaring magmukhang masarap at kapana-panabik sa simula. Ngunit maaaring hindi natin namamalayan na tayo ay nahuhulog na pala sa bitag ni Satanas na bumubulag sa atin sa mga masasamang kahihinatnan ng ating ginagawa hanggang sa tuluyang mabunyag ang kasalanan.

Habang tinatamasa natin ang pansamantalang sarap at saya na bunga nito, unti-unti ring naiipon ang mga kasalanan at suliranin. Sa paglipas ng panahon, maaari nitong sirain hindi lamang ang ating sarili kundi pati ang mga taong mahal natin at ang mga ugnayang pinahahalagahan natin.

Bakit pa tayo maghihintay na wasakin tayo ng kasalanan kung si Jesus ay patuloy na nag-aalok sa atin ng pagsisisi at kapatawaran? Lagi Siyang handang magpatawad at limutin ang ating mga nakaraang kasalanan, kung tayo ay handang talikuran ang mga ito at tuluyang lumayo sa masamang gawain. Ang Kanyang awa ay laging bukás para sa ating mga pusong nagpapakumbaba at nagbabalik-loob sa Kanya.

May gantimpalang naghihintay sa atin sa sandaling pakinggan natin ang tawag ni Jesus sa pagsisisi. Ito ay tulad ng kaloob na kaligtasan na ipinagkaloob Niya sa nagsisising magnanakaw sa krus. Maaaring hindi ito agad-agad na kaligtasan, ngunit tiyak na may pagpapalang darating kapag pinili nating iwan ang ating makasalanang pamumuhay — mga pagpapalang tulad ng kapayapaan ng isip, kapayapaan sa ating pamilya, at isang buhay na malaya sa bigat ng konsensya.

Ngayon ay muli tayong tinatawag ni Jesus sa pagsisisi. Patuloy pa ba nating hahayaang manaig ang kasalanan sa ating buhay, o lalapit ba tayo kay Jesus ngayon at hahayaang baguhin Niya ang ating puso habang may panahon pa? —Marino J. Dasmarinas