Ang Mabuting Balita at Repleksyon Hunyo 10 Miyerkules ng Ikasampung Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 5:17-19

Mabuting Balita: Mateo 5:17-19

Noong panahong iyon, sinabi ni Jesus sa kanyang mga alagad, "Huwag ninyong akalaing naparito ako upang pawalang bisa ang Kautusan at ang aral ng mga propeta. 

Naparito ako, hindi upang pawalang-bisa kundi para ipaliwanag at ganapin ang mga iyon. Tandaan ninyo ito: magwawakas ang langit at ang lupa, ngunit ang kaliit-liitang bahagi ng Kautusan ay di mawawalan ng bisa hangga't hindi nagaganap ang lahat.  

Kaya't sinumang magpawalang-halaga kahit sa kaliit-liitang bahagi nito, at magturo nang gayon sa mga tao, ay ibibilang na pinakamababa sa kaharian ng Diyos. Ngunit ang gumaganap ng Kautusan at nagtuturo na tuparin iyon ay ibibilang na dakila sa kaharian ng Diyos."

+ + + + + + +  

Repleksyon:

Tayo ba ay sumusunod, nagtuturo, at namumuhay ayon sa mga Kautusan ng Panginoon?

Sa ating Ebanghelyo ngayon, ipinakikilala ni Jesus ang Kanyang sarili bilang katuparan ng Kautusan. Sa madaling salita, ipinahahayag Niya sa Kanyang mga alagad, at maging sa ating lahat, na Siya ang katuparan ng mga utos na ibinigay ng Diyos sa Lumang Tipan. Hindi Siya naparito upang pawalang-bisa ang Kautusan kundi upang ganapin ito at dalhin sa lubos na kaganapan sa pamamagitan ng Kanyang buhay, mga turo, kamatayan, at muling pagkabuhay.

Halimbawa, ibinigay ng Diyos kay Moises ang Sampung Utos sa Bundok Sinai (Exodo 20:1–17) bilang gabay upang mamuhay ang Kanyang bayan sa tapat na pakikipagtipan sa Kanya. Ngunit binuod ni Jesus sa dalawang pinakadakilang utos:

“Ibigin mo ang Panginoon mong Diyos nang buong puso, buong kaluluwa, at buong pag-iisip. Ito ang una at pinakadakilang utos. At ang ikalawa ay katulad nito: Ibigin mo ang iyong kapwa gaya ng iyong sarili. Ang buong Kautusan at ang mga Propeta ay nakasalalay sa dalawang utos na ito.” (Mateo 22:37–40)

Sa mga salitang ito, inihahayag ni Jesus ang pinakapuso ng Kautusan ng Diyos: ang pag-ibig. Ang bawat utos, bawat aral, at bawat tagubilin ng Diyos ay nagkakaroon ng tunay na kahulugan at katuparan sa ating pagmamahal sa Diyos at sa isa’t isa.

Kung tunay nating iniibig si Jesus, wala nang puwang sa ating mga puso ang poot, paghatol, pagmamataas, pagkapanatiko, at makitid na pag-iisip. Habang lalo tayong lumalapit sa Kanya, lalo rin Niyang binabago ang ating mga puso sa pamamagitan ng Kanyang biyaya. Unti-unti nating natututunang tingnan ang ating kapwa hindi sa mata ng paghuhusga kundi sa mata ng habag, awa, at pag-unawa.

Pag-ibig ang dapat manatili sa ating mga puso sapagkat ang pag-ibig ang buhay ni Jesus. Dahil sa pag-ibig kaya Siya naparito sa sanlibutan. Dahil sa pag-ibig pinagaling Niya ang mga maysakit, pinatawad ang mga makasalanan, tinanggap ang mga itinataboy ng lipunan, at inialay ang Kanyang buhay sa Krus para sa ating kaligtasan.

Ang pag-ibig ni Jesus para sa atin ay higit na dakila kaysa sa pag-ibig na madalas nating ipinakikita sa iba. Ang Kanyang pag-ibig ay hindi namimili, hindi nakabatay sa kundisyon, at hindi naghihintay ng kapalit. Minamahal Niya ang bawat isa sa atin nang buo at walang pasubali sa kabila ng ating mga kahinaan, pagkukulang, at pagkakasala. Ang Kanyang pag-ibig ay umaabot sa lahat nang walang itinatangi.

Ito rin ang uri ng pag-ibig na tinatawagan tayong tularan: ang magmahal kahit hindi tayo mahalin, ang magpatawad sa mga nakasakit sa atin, ang magpakita ng kabutihan sa mga hindi nakauunawa sa atin, at ang magbigay ng awa kahit mahirap gawin. Hindi ito madaling isabuhay, ngunit sa tulong ng biyaya ng Diyos, nagiging posible ito.

Bilang mga tagasunod ni Kristo, hindi sapat na alam lamang natin ang Kanyang mga utos. Tayo ay tinatawagan na isabuhay ang mga ito araw-araw. Ang tunay na sukatan ng ating pagsunod sa Diyos ay hindi lamang nasusukat sa ating sinasabi o itinuturo kundi sa lalim ng ating pagmamahal.

Kaya, tanungin natin ang ating mga sarili: Nasasalamin ba sa ating mga salita, kilos, pag-uugali, at pakikitungo sa kapwa ang mapagkumbaba, mapagpatawad, at walang hanggang pag-ibig ni Kristo? O mayroon pa bang mga bahagi ng ating puso na hindi pa natin lubusang isinusuko sa Kanya? Sino ang taong hinihikayat tayong mahalin, patawarin, at yakapin ni Jesus ngayon, kahit mahirap, alang-alang sa Kanya?

Kapag dumating ang araw na tayo ay humarap sa Panginoon, makikita kaya Niya sa ating buhay hindi lamang ang ating kaalaman tungkol sa pag-ibig, kundi ang isang pusong tunay na natutong magmahal tulad Niya?– Marino J. Dasmarinas