At sinabi niya sa mga alagad, "Darating ang panahong
hahangarin ninyong ang isa sa mga araw ng Anak ng Tao, ngunit hindi ninyo
makikita iyon. at may magsasabi sa inyo, "Naroon siya! o, 'Narini siya!'
Huwag kayong pumunta upang siya'y hanapin. Sapagkat pagsapit ng
takdang araw, ang Anak ng Tao'y darating na parang kidlat. Ngunit kailangan
muna siyang magbata ng maraming hirap, at itakwil ng mga tao sa ngayon."
Nasa ating mga puso na ang Kaharian ng Diyos kapag tinatanggap natin si Hesus sa ating buhay at hinahayaan natin Siyang maghari sa atin. Nararanasan natin ang Kanyang Kaharian kapag nadarama natin ang Kanyang pagmamahal, kapag napupuspos ng kapayapaan at kapanatagan ang ating mga puso, at kapag naipapakita sa ating pamumuhay ang Kanyang kabutihan, awa, at malasakit sa kapwa.
Gayunman,
marami sa atin, kabilang na ang ilan sa ating mga politiko sa kasalukuyan, ang
patuloy na naghahangad ng kaharian ng mundong ito. Nag-iipon tayo ng kayamanan,
kung minsan ay sa pamamagitan pa ng katiwalian o kurapsyon. Nagkakamal tayo ng
malalawak na ari-arian at maraming pag-aari na para bang nagtatayo tayo ng mga
kahariang magtatagal magpakailanman.
Ngunit
darating ang panahon na maglalaho rin ang mga kahariang ito. Gaano man karami
ang ating naipong kayamanan o gaano man kalaki ang kapangyarihang ating taglay,
darating ang araw na iiwan natin ang lahat ng ito. Huwag nating kalilimutan na
wala tayong dalang anuman nang tayo ay isilang sa mundong ito, at wala rin
tayong anumang madadala sa ating paglisan dito.
Ano
nga ba ang handa nating isakripisyo para lamang makapagtayo ng sarili nating kahariang
makamundo? Handa ba nating talikuran ang ating katapatan, isuko ang ating
pananampalataya, at ipagbili pa ang ating kaluluwa sa demonyo para lamang
makamit ang kayamanan at kapangyarihan ng mundong ito? Gumising nawa tayo bago
mahuli ang lahat!
Huwag
nating hayaang ilayo tayo ng kasakiman at walang katapusang paghahangad sa mga
materyal na bagay mula sa Diyos. Kung hindi tayo magbabago, ang mga kahariang
makamundo na pinaghihirapan nating itayo ay maaari pang maging dahilan ng ating
paglayo sa Diyos at sa buhay na walang hanggan.
Sa
ating Ebanghelyo ngayong Huwebes, tinanong si Hesus ng mga Pariseo kung kailan
darating ang Kaharian ng Diyos. Sumagot si Hesus: “Ang pagdating ng Kaharian ng
Diyos ay hindi mamamasdan ng ating mga mata, at walang magsasabi, ‘Narito!’ o
‘Nariyan!’ Sapagkat ang Kaharian ng Diyos ay nasa piling na ninyo” (Lucas
17:20–21).
Tunay
ngang nasa piling na natin ang Kaharian ng Diyos. Hindi ito pisikal na nakikita
o nasusukat, ni hindi ito nabibili ng anumang halaga ng salapi. Hindi ito
naitatatag sa pamamagitan ng kayamanan, impluwensiyang pampulitika,
kapangyarihan, o pagkilala ng mundo. Sa halip, naipapamalas ang Kaharian ng
Diyos sa ating buhay kapag tinatanggap natin si Hesus, isinasabuhay ang Kanyang
mga aral, at hinahayaan natin Siyang maghari sa ating mga puso.
Huwag
nating gugulin ang buong buhay natin sa pagtatayo ng mga kahariang makamundo na
tiyak din naman nating iiwan balang-araw. Sa halip, hayaan nating itatag ni
Hesus ang Kanyang Kaharian sa ating mga puso. Bigyan natin Siya ng puwang sa
ating buhay sa pamamagitan ng pagpapakumbaba, pagmamahal, pagpapatawad,
pagkabukas-palad, at tapat na paglilingkod sa ating kapwa.
Sapagkat
kapag tunay na naghahari si Hesus sa ating mga puso, matatagpuan natin ang
kapayapaan, kagalakan, at kapanatagang hindi kailanman kayang ibigay ng anumang
yaman ng mundong ito.
Habang
patuloy tayong nagsisikap na magtagumpay sa buhay na ito, tanungin natin ang
ating mga sarili: Anong uri ng kaharian ba ang tunay nating itinatayo—isang kahariang
maglalaho sa oras ng ating kamatayan, o isang kahariang maglalapit sa atin sa
buhay na walang hanggan kapiling ang Diyos?—Marino J. Dasmarinas
No comments:
Post a Comment