Thursday, November 19, 2026

Ang Mabuting Balita at Repleksyon sa Nobyembre 20 Biyernes sa Ika-33 Linggo ng Karaniwang Panahon: Lucas 19:45-48


Mabuting Balita: Lucas 19:45-48
Noong panahong iyon, pumasok si Jesus sa templo at kanyang ipinagtabuyan ang mga nagtitinda. Sinabi niya sa mga ito, "Nasusulat: 'Ang aking bahay ay tatawaging bahay-dalanginan.' Ngunit ginawa ninyong 'pugad ng mga magnanakaw'."

Araw-araw, si Jesus ay nagtuturo sa loob ng templo. Pinagsikapan ng mga punong saserdote, ng mga eskriba, at ng mga pangunahin ng bayan na siya'y ipapatay. Subalit wala silang makitang paraan upang maisagawa ito, sapagkat taimtim na nakikinig sa kanya ang buong bayan.
+ + + + + + + 
Repleksyon: 
Maraming taon na ang nakalilipas, may nabasa akong balita tungkol sa pagtatapat ng isang lalaki na sumailalim sa operasyong naglalayong baguhin ang kanyang kasarian. Mula sa pagiging lalaki ay naging babae siya, ngunit ilang buwan lamang matapos ang operasyon ay napuno na siya ng pagsisisi.

Ayon sa artikulo, labis siyang binabagabag ng kanyang konsensya at pakiramdam niya ay may mali sa kanyang katawan. Hindi ko na matandaan kung ano ang nangyari sa kanya, ngunit nabanggit sa artikulo na nagkasakit siya ilang buwan matapos sumailalim sa operasyon.

Ang kuwentong ito ay nag-aanyaya sa atin na pagnilayan ang isang mahalagang tanong: Kinikilala ba talaga natin ang kabanalan ng ating katawan? Batid ba natin na ang ating mga katawan ay templo ng Espiritu Santo at mga kaloob ng Diyos na ipinagkatiwala Niya sa atin? (1 Corinto 6:19–20).

Sa panahon natin ngayon, sa tulong ng siyensa, maaari nating baguhin ang ating hitsura upang magmukhang mas bata. Maaari rin nating baguhin ang ating pisikal na anyo upang maipahayag ang ating pagkakakilanlan at kung paano natin nakikita ang ating sarili. 

Marami nang nagagawa ang siyensa, ngunit nangangahulugan ba itong dapat nating gawin ang lahat ng bagay na kaya nitong gawin? Bilang mga Kristiyano, tinatawag tayong maging mapanuri sa ating mga pagpapasya, habang lagi nating isinasaisip na ang ating katawan ay may dignidad at banal na layunin sa plano ng Diyos.

Ang ating katawan ay hindi lamang isang pisikal na pag-aari na maaari nating gamitin ayon sa lahat ng ating kagustuhan. Ito ay kaloob ng Diyos na may pananagutan tayong pangalagaan, igalang, at gamitin sa paraang nagbibigay-luwalhati sa Kanya. 

Hindi naman nangangahulugan ito na dapat nating tanggihan ang mga medikal na pamamaraan na naglalayong magpagaling, magpanumbalik ng kalusugan, o magligtas ng buhay. Sa halip, nangangahulugan itong dapat gabayan ng karunungan, paggalang sa buhay, at pananampalataya sa Diyos ang ating mga pagpapasya tungkol sa ating katawan.

Sa Ebanghelyo, nagalit si Hesus sa mga taong lumalapastangan sa templo. Bakit? Sapagkat hindi na nila ginagamit ang templo bilang lugar ng pagsamba sa Diyos, kundi bilang paraan upang maisulong ang kanilang pansariling interes. Nakalimutan nila na banal ang templo sapagkat ito ay inilaan para sa Diyos.

Ang pangyayaring ito sa Ebanghelyo ay nagpapaalala sa atin na hindi rin natin dapat kalimutan ang kabanalan ng mga bagay na ipinagkatiwala sa atin ng Diyos. Kung labis na nagmalasakit si Hesus sa paglapastangan sa templo sa Jerusalem, hindi ba dapat din tayong magmalasakit sa kung paano natin pinakikitunguhan ang ating sariling katawan, na templo ng Espiritu Santo?

Kaya maging mapanuri tayo sa ating mga pagpapasya. Huwag nating hayaang maging mas mahalaga kaysa sa ating ugnayan sa Diyos ang mga impluwensya ng mundo, kapalaluan, o labis na paghahangad na maipahayag ang ating sarili. Nawa'y ang lahat ng ating ginagawa, kabilang ang paraan ng pangangalaga natin sa ating katawan, ay maging pagpapahayag ng ating pagmamahal, pasasalamat, at paggalang sa Diyos na lumikha sa atin.

Ang ating katawan ay hindi lamang basta pag-aari natin na maaari nating gawin ang anumang naisin natin. Ito ay kaloob na ipinagkatiwala sa atin ng Diyos. Kung gayon, pinararangalan ba natin ang Diyos sa pamamagitan ng pangangalaga sa mahalagang kaloob na ito, o hinahayaan nating manaig ang ating sariling kagustuhan sa halip na ang kalooban ng Diyos na pinagmulan ng ating buhay at siyang tunay na nagmamay-ari nito?— Marino J. Dasmarinas

No comments: