Sinasabi ko sa inyo, maghahanda siya, padudulugin sila sa hapag,
at maglilingkod sa kanila. Mapapalad sila kung maratnan niya silang handa,
dumating man siya ng hatinggabi o madaling-araw siya dumating.”
Walang
makapapalit sa pagiging handa at palaging nakahanda. Isaalang-alang natin,
halimbawa, ang kamatayan. Isa ito sa mga katotohanan sa buhay na
pinakanatatakutan nating lahat at walang sinuman sa atin ang nagnanais na
maranasan. Ngunit gustuhin man natin o hindi, darating at darating ang
kamatayan; hindi lamang natin alam kung kailan ito mangyayari.
Ang
pagiging handa sa anumang maaaring mangyari ay nagbibigay sa atin ng
kapanatagan ng kalooban. Anuman ang dumating sa ating buhay, mas kaya natin
itong harapin at tanggapin dahil naghanda tayo para rito. Sa bawat aspeto ng
ating buhay, mahalaga ang paghahanda. At ito mismo ang itinuturo sa atin ng
Ebanghelyo ngayon.
Bilang
mga lingkod ng Diyos, nararapat na lagi tayong maging handa sa anumang maaaring
mangyari sa ating buhay. Ngunit higit sa lahat, kailangan nating ihanda ang
ating sarili sa araw na haharap na tayo sa ating Panginoong Hesus. Ang
pinakamainam na paghahanda na magagawa natin ay ang patuloy na paglinang ng
isang personal at mapagmahal na ugnayan sa Kanya sa pamamagitan ng mga
Sakramento, panalangin, at tapat na pakikibahagi sa Banal na Misa.
Regular ba nating tinatanggap ang Sakramento ng Kumpisal? Namumuhay ba tayo nang may pananalangin? Tapat ba nating inilalaan ang ating panahon upang makadalo sa Banal na Misa? Hindi lamang mga gawaing panrelihiyon ang mga ito; mga paraan din ito upang manatiling malapit ang ating puso kay Hesus at maihanda ang ating sarili sa buhay na walang hanggan.
Sa
Ebanghelyo, sinabi ni Hesus sa Kanyang mga alagad na lagi silang dapat maging
handa. Ginamit Niya ang talinghaga tungkol sa pagbabalik ng panginoon mula sa
isang piging ng kasalan upang ituro sa kanila ang kahalagahan ng pagiging
mapagbantay at laging handa. Ang paalalang ito ay para rin sa ating lahat sa
kasalukuyan.
Hindi
natin alam kung kailan tayo tatawagin ng Panginoon upang umuwi sa Kanya, ngunit
maaari nating piliin kung paano natin gugugulin ang bawat araw ng ating buhay.
Maaari nating piliing manatiling tapat sa Kanya, manalangin, magsisi sa tuwing
tayo ay nagkakasala, at magmahal at maglingkod sa Diyos at sa ating kapwa.
Kaya
huwag nating hayaang malimutan natin ang mga bagay na tunay na mahalaga dahil
lamang sa mga alalahanin, kalayawan, at pang-akit ng mundong ito. May hangganan
ang panahon ng ating buhay sa mundo, ngunit ang buhay na walang hanggan na
ipinangako ni Hesus ay walang katapusan.
Gawin
nating pagkakataon ang bawat araw upang higit na mapalapit sa Kanya. Sa gayon,
anumang oras Niya tayo tawagin, handa natin Siyang salubungin nang may pusong
puno ng pananampalataya, pagmamahal, at pag-asa.
Kung tatawagin tayo ni Hesus upang humarap sa Kanya sa araw na ito, matatagpuan ba Niya tayong handang-handa at namumuhay nang tapat sa Kanyang pagmamahal, o matatagpuan Niya tayong labis pa ring nakakapit sa mga bagay na pansamantala lamang sa mundong ito kaya nahihirapan tayong bumitaw at sumunod sa Kanya?—Marino J. Dasmarinas
No comments:
Post a Comment