Ang Mabuting Balita at Repleksyon Agosto 7 Biyernes ng Ika-18 Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 16:24-28

Mabuting Balita: Mateo 16:24-28

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad, “Kung ibig ninumang sumunod sa akin, limutin niya ang ukol sa kanyang sarili, pasanin ang kanyang krus at sumunod sa akin. Ang naghahangad na magligtas ng kanyang buhay ay siyang mawawalan nito; ngunit ang mag-alay ng kanyang buhay alang-alang sa akin ay siyang magkakamit noon.  

Ano nga ang mapapala ng isang tao, makamtan man niya ang buong daigdig kung ang katumbas naman nito’y ang kanyang buhay? Ano ang maibabayad ng tao para mabalik sa kanya ang kanyang buhay? Sapagkat darating ang Anak ng Tao na taglay ang dakilang kapangyarihan ng kanyang Ama at kasama ang kanyang mga anghel.   

Sa panahong yao’y gagantihan niya ang bawat tao ayon sa kanyang ginawa. Sinasabi ko sa inyo: may ilan sa inyo rito na hindi mamamatay hangga’t di nila nakikita ang Anak ng Tao na pumaparito bilang Hari.”

+ + + + + + +    

Repleksyon:

Ano ang kahulugan ng krus para sa atin? 

Sagisag ba ito ng paghihirap at mabigat na pasanin? Noong panahon ni Jesus, ang krus ay tanda ng paghatol, pagdurusa, at maging ng kamatayan. Ngunit sa pamamagitan ni Hesus, ito ay naging pinakadakilang sagisag ng pag-ibig ng Diyos, ng ating kaligtasan, at ng tagumpay laban sa kasalanan at kamatayan.

Nang sabihin ni Jesus sa Kanyang mga alagad na kailangan nilang pasanin ang kani-kanilang krus upang sumunod sa Kanya, itinuturo Niya na ang tunay na pagiging alagad ay nangangailangan ng pagsasakripisyo.

Dapat tayong maging handang makaranas ng pang-uusig, magtiis sa gitna ng mga pagsubok, at maging ng hindi makatarungang paghatol alang-alang sa Kanya. Marami sa Kanyang mga alagad ang buong pusong tumugon sa hamong ito. Dahil sa kanilang katapatan, natuklasan nila na ang buhay na iniaalay kay Hesus ang siyang buhay na tunay na may kabuluhan. 

Tulad nila, marami rin sa atin ang naghahangad ng maginhawa, komportable, at panatag na buhay, sa pag-aakalang dito matatagpuan ang tunay na kaligayahan at tagumpay. Ngunit marahang ipinapaalala sa atin ni Jesus na ang tunay na kagalakan at ganap na katuparan ay hindi matatagpuan sa mga bagay na iniaalok ng sanlibutan, kundi sa tapat na pagsunod sa Kanya.

Matatagpuan ba natin ang tunay na kahulugan ng ating buhay kung ang ating puso ay nakatuon lamang sa kayamanan, kasikatan, at tagumpay? Hindi ba't ipinakikita ng maraming kuwento ng buhay na kahit ang mga tila nasa tuktok ng tagumpay ay nakaranas pa rin ng matinding kawalan ng saysay at pag-asa? Sapagkat walang anumang bagay sa mundong ito ang makapupuno sa puwang ng ating puso na Diyos lamang ang makapupuno.

Matatagpuan lamang natin ang tunay na kahulugan ng ating buhay sa pagsunod kay Jesus at sa tapat na pagpapasan ng ating sariling krus araw-araw. Ang ating krus ay maaaring anyo ng mga pagsubok, sakripisyo, pagpapatawad, paglilingkod, o pananatiling tapat sa gitna ng pagdurusa.

Ngunit ang bawat krus na ating pinapasan kasama ni Kristo ay nagiging daan tungo sa higit na kabanalan, mas malalim na pag-ibig, at katiyakan ng buhay na walang hanggan. Hindi Niya tayo iniiwang mag-isa sa ating paglalakbay. Kasama natin Siya sa bawat hakbang, pinalalakas tayo ng Kanyang biyaya, at ginagawang daan ang ating mga pagdurusa upang higit tayong mapalapit sa Kanya.

Kaya't huwag nating katakutan ang mga krus na ipinahihintulot ng Diyos sa ating buhay. Sa halip, yakapin natin ang mga ito nang may pananampalataya at pagtitiwala, sapagkat sa likod ng bawat sakripisyo ay naroon ang Kanyang mapagmahal na layunin, at sa likod ng bawat krus ay naghihintay ang kaluwalhatian ng muling pagkabuhay.

Habang patuloy tayong sumusunod kay Jesus, handa ba nating yakapin ang ating sariling krus nang may pag-ibig at buong pagtitiwala, nananalig na ang landas ng pagsasakripisyo kasama Niya ang siyang landas patungo sa tunay na buhay, ganap na kagalakan, at buhay na walang hanggan?—Marino J. Dasmarinas