Sapagkat kung saan naroon ang inyong kayamanan, naroon din naman ang inyong puso." "Ang mata ang pinakailaw ng katawan. Kaya't kung malinaw ang iyong mata, maliliwanagan ang iyong katawan. Ngunit kung malabo ang iyong mata, madirimlan ang buo mong katawan. Kaya't kung ang liwanag na nasa iyo ay kadiliman pala, napakadilim niyan!"
Madalas
nating marinig na ang mga mata ay mga bintana ng ating kaluluwa. Kapag tayo ay
masaya, makikita ito sa ating mga mata. Kapag tayo naman ay nalulungkot o
nabibigatan sa buhay, hindi rin ito maitatago sapagkat kusang naipapahayag ng
ating mga mata ang tunay na nilalaman ng ating puso. Maaari man nating ikubli
ang ating damdamin sa iba, ngunit darating ang panahon na ihahayag pa rin ng
ating mga mata ang katotohanan tungkol sa ating kalooban.
Kung
gayon, paano tayo magkakaroon ng mga matang nagniningning sa kagalakan,
kapanatagan, at kasiyahan sa kabila ng mga pagsubok sa buhay? Ang sagot ay
simple ngunit napakalalim: mag-ipon tayo ng mga kayamanan sa langit sa
pamamagitan ng paggawa ng mabuti sa ating kapwa.
Magagawa
natin ito sa pamamagitan ng pagdamay sa mga dukha sa espiritu at sa mga
nangangailangan sa buhay, pagbabahagi ng ating mga biyaya, at higit sa lahat,
pagbabahagi kay Hesus sa mga naghahanap ng pag-asa, pagmamahal, at kaligtasan.
Ang
bawat kabutihang ginagawa natin, bawat sakripisyong iniaalay natin dahil sa
pag-ibig, bawat salitang nagbibigay-lakas, at bawat pagsisikap nating mailapit
ang iba kay Kristo ay nagiging kayamanang iniipon natin sa langit. Ang mga
kayamanang ito ay hindi nasisira ng gamu-gamo o ng pagkabulok, at hindi
mananakaw ninuman.
Ano
ba ang ating iniipon sa kasalukuyan? Marahil marami sa atin ang abalang-abala
sa paghahangad ng tagumpay, pagkilala, kayamanan, at iba't ibang makamundong
bagay. Madalas nating ibinubuhos ang ating oras at lakas sa mga bagay na
pansamantala at madaling lumipas.
Ngunit
malumanay tayong pinaaalalahanan ng Panginoon na ang lahat ng bagay sa mundong
ito ay may hangganan. Lilipas ang kayamanan, malilimutan ang mga tagumpay, at
maiiwan ang lahat ng ating mga ari-arian.
Sa
huli, ang tunay na mahalaga ay ang Diyos at ang ating relasyon sa Kanya. Ang
mahalaga ay kung paano natin Siya minahal nang buong puso at kung paano natin
ibinahagi ang Kanyang pag-ibig sa ating kapwa.
Habang
tayo ay naglalakbay sa buhay na ito, nawa'y patuloy nating hilingin sa
Panginoon na linisin ang ating mga puso upang ang ating mga mata ay maging
salamin ng Kanyang liwanag, kapayapaan, at presensya. Nawa'y makita sa ating
buhay ang mga kayamanang walang hanggan at hindi ang mga kayamanang panandalian
lamang.
Kapag
tinitingnan tayo ng ibang tao, nakikita kaya nila sa ating mga mata ang isang
pusong nakatuon sa Diyos, o isang pusong nahuhumaling sa mga kayamanan ng
mundong ito? At kung tatawagin tayo ng Panginoon sa Kanyang harapan sa araw na
ito, anong kayamanan ang maiaalay natin sa Kanya—mga bagay na lumilipas, o mga
gawa ng pag-ibig at pananampalatayang may halaga sa walang hanggan? —Marino J.
Dasmarinas

No comments:
Post a Comment