Mabuting Balita: Marcos 16:15-20
Ang mga sumasampalataya ay magtataglay ng ganitong tanda ng kapangyarihan: sa pangalan ko'y magpapalayas sila ng mga demonyo at magsasalita ng ibang wika; sila'y hindi maaano dumampot man ng ahas o uminom ng lason; at gagaling ang mga may sakit na mapatungan ng kanilang kamay."
Pagkatapos magsalita sa kanila, ang Panginoong Jesus ay iniakyat sa langit, at lumuklok sa kanan ng Diyos. Humayo nga ang mga alagad at nangaral sa lahat ng dako. Tinulungan sila ng Panginoon sa gawaing ito. Pinatotohanan niya ang Salitang kanilang ipinangangaral sa pamamagitan ng kapangyarihang gumawa ng himala, na ipinagkaloob niya sa kanila.
Isa sa pinakamahalagang misyon nating mga tagasunod ni Hesus ay ang ibahagi Siya sa iba. Ngunit may mga pagkakataon na hindi natin alam kung paano Siya ipapahayag sa salita. Sa ganitong mga sandali, pinaaalalahanan tayo na maaari pa rin nating maipahayag si Jesus sa pamamagitan ng ating pamumuhay.
Sapagkat ang ebanghelisasyon ay hindi lamang nasasabi sa ating mga salita—ito ay nakikita sa paraan ng ating pagmamahal, pagpapatawad, paglilingkod, at pananatiling tapat sa gitna ng saya at pagsubok.
Nang isinugo ni Jesus ang Kanyang mga alagad, maaaring hindi Niya ito tahasang sinabi, ngunit malinaw ang Kanyang inaasahan: mamuhay sila ayon sa Kanyang pamumuhay. Ang kanilang pagiging epektibo ay hindi lamang nakasalalay sa kanilang ipinangaral, kundi sa kung paano nila isinabuhay ang Kanyang aral at pag-ibig. Hindi lamang nila dala ang Kanyang mensahe—dala nila ang Kanyang presensya sa paraan ng kanilang pamumuhay.
Gayon din ang paanyaya sa atin ngayon. Inaanyayahan tayong hindi lamang magsalita tungkol kay Jesus, kundi ipakita Siya sa ating araw-araw na buhay. Ang ating mga kilos, mga desisyon, at maging ang ating mga tahimik na sakripisyo ay maaaring maging makapangyarihang patotoo ng Kanyang pag-ibig. Sapagkat kung hindi natin isasabuhay ang buhay ni Jesus, maaaring maging hungkag ang ating mga salita at hindi nito maabot ang puso ng iba.
Marami, sa loob man o labas ng Simbahan, ang nagsasabing sumusunod sila kay Jesus, ngunit hindi naman ito nakikita sa kanilang pamumuhay. Dahil dito, nagiging mababaw ang ebanghelisasyon—naririnig ngunit hindi nadarama, nasasabi ngunit hindi naisasabuhay. Ngunit kapag ang ating buhay ay nakaugat kay Jesus, nagiging totoo at makapangyarihan ang ating patotoo, at unti-unting nababago ang puso ng iba.
Kaya’t magsuri tayo nang taos-puso. Sa ating pang-araw-araw na pamumuhay, nakikita ba ng iba si Jesus sa atin? Ang ating mga salita ba ay nagbibigay pag-asa, at ang ating mga gawa ba ay nagpapahayag ng Kanyang pag-ibig? Tayo ba ay tunay na namumuhay sa paraang naglalapit sa iba sa Kanya?
Naibabahagi ba natin si Jesus—hindi lamang sa ating mga labi kundi sa ating buong buhay? At kung may titingin nang mas malalim sa atin, makikita ba nila si Jesus?—Marino J. Dasmarinas
No comments:
Post a Comment