Ang Mabuting Balita at Repleksyon Abril 26 Ikaapat na Linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay: Juan 10:1-10

Mabuting Balita: Juan 10:1-10

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus, “Tandaan ninyo ito: ang pumasok sa kulungan ng mga tupa nang hindi sa pinto nagdaraan, ay magnanakaw at tulisan. Ngunit ang nagdaraan sa pintuan ay siyang pastol ng mga tupa. Pinapapasok siya ng bantay-pinto, at pinakikinggan ng mga tupa ang kanyang tinig.

Tinatawag niya ang kanyang mga tupa sa kani-kanilang pangalan, at inilalabas sa kulungan. Kapag nailabas na, siya’y nangunguna sa kanila at sumusunod naman ang mga tupa sapagkat nakikilala nila ang kanyang tinig. Hindi sila sumusunod sa iba, bagkus pa nga’y patakbong lumalayo, sapagkat hindi nila nakikilala ang kanyang tinig.”

Sinabi ni Hesus ang talinghagang ito, ngunit hindi nila naunawaan ang ibig niyang sabihin.

Kaya’t muling sinabi ni Hesus, “Tandaan ninyo: ako ang pintuang dinaraanan ng mga tupa. Ang mga nauna sa akin ay mga magnanakaw at mga tulisan, ngunit hindi sila pinakinggan ng mga tupa. Ako ang pintuan.

Ang sinumang pumapasok sa pamamagitan ko’y maliligtas. Papasok siya’t lalabas, at makatatagpo ng pastulan. Kaya lamang pupunta rito ang magnanakaw ay upang magnakaw, pumatay, at magwasak. Naparito ako upang ang mga tupa’y magkaroon ng buhay – isang buhay na ganap at kasiya-siya.”

+ + + + + + +  

Repleksyon:

Tayo ba ay mabubuting pastol sa ating mga anak?

Bilang mga magulang, ipinagkatiwala sa atin ang isang banal na tungkulin—ang maging mga pastol sa ating mga anak. Hindi lamang tayo tinatawag na tugunan ang kanilang mga pangangailangang materyal at espirituwal, kundi hinuhubog din natin ang kanilang pagkatao at pinayayaman ang mga pagpapahalagang magsisilbing gabay nila sa buong buhay.

Sa ganitong paraan, inihahanda natin sila sa panahong sila naman ang magiging mga pastol sa kanilang sariling pamilya. At kapag dumating ang araw na iyon, umaasa at nananalangin tayo na ang mga naitanim natin sa kanilang puso ay magbubunga ng mabuti at pangmatagalan.

Si Hesus ang ating huwaran—ang Mabuting Pastol na nag-alay ng Kanyang sariling buhay para sa atin. Hindi lamang Siya nagturo sa pamamagitan ng salita, kundi nanguna sa pamamagitan ng pag-ibig, kababaang-loob, at sakripisyo.

Isinantabi niya ang Kanyang sariling kaginhawaan at niyakap ang pagdurusa at kamatayan sa krus alang-alang sa atin. Bagamat maaari Siyang umiwas sa landas na iyon, pinili Niyang ialay ang Kanyang sarili nang lubusan, ipinapakita sa atin na ang tunay na pag-ibig ay handang magbigay hanggang wakas.

Sa ating sariling paraan, tayong lahat ay mga pastol. Sa ating pamilya, komunidad, at sa mga taong ipinagkatiwala sa atin, tinatawag tayong isabuhay ang puso ni Hesus. Inaanyayahan tayong makinig sa Kanyang tinig, magtiwala sa Ama tulad ng Kanyang ginawa, at akayin ang iba nang may pag-ibig, pagtitiyaga, at katotohanan.

Hindi madali ang tawag na ito—maaari itong humingi ng sakripisyo, pagtitiis, at pagtalikod sa sarili nating kagustuhan—ngunit ito ang landas na nagdadala sa mas malalim na pag-ibig at tunay na kagalakan.

Kapag tayo ay huminto at magnilay, mapagtatanto nating ang pagiging mabuting pastol ay hindi madali. Ang landas na ito ay puno ng pagsubok, hindi pagkakaunawaan, at mga tahimik na sakripisyong kadalasa’y hindi nakikita ng iba.

Ngunit kapag tinitingnan natin si Hesus at ang landas na Kanyang tinahak, pinaaalalahanan tayong walang anumang gawa ng pag-ibig ang nasasayang. Kahit hindi pa natin nakikita ang bunga ngayon, ang Diyos ay kumikilos—hinuhubog ang mga puso, pati na ang atin.

Sa ating pagpapatuloy, hilingin natin sa Panginoon na hubugin sa atin ang puso ng isang tunay na pastol—mahinahon at matatag, matiisin at matiyaga, at mapagmahal kahit sa mga taong mahirap mahalin.

Tayo ba ay tunay na nagmamahal, gumagabay, at nagsasakripisyo bilang mabubuting pastol sa mga ipinagkatiwala sa atin?—Marino J. Dasmarinas