Ang Mabuting Balita at Repleksyon Marso 31 Martes Santo: Juan 13:21-33, 36-38

Mabuting Balita: Juan 13:21-33, 36-38

Noong panahong iyon, habang nakahilig kasama ng kanyang mga alagad, nagugulumihanang sinabi ni Hesus, “Tandaan ninyo: ako’y ipagkakanulo ng isa sa inyo.” Nagkatinginan ang mga alagad; hindi nila alam kung sino ang kanyang tinutukoy. Ang alagad na minamahal ni Hesus ay nakahilig na kalapit niya. Kinalabit siya ni Simon Pedro at sinabi, “Itanong mo kung sino ang tinutukoy niya.”  

Kaya humilig siya sa dibdib ni Hesus at itinanong: “Panginoon, sino po ba ang tinutukoy ninyo?” Sumagot si Hesus, “Ang ipagsawsaw ko ng tinapay, siya na nga.” At nang maisawsaw ang tinapay, ibinigay niya ito kay Judas na anak ni Simon Iscariote. Nang matanggap na ni Judas ang tinapay, si Satanas ay pumasok sa kanya.  

Sinabi ni Hesus, “Gawin mo na ang gagawin mo!” Ngunit isa man sa mga kasalo niya ay walang nakaalam kung bakit niya sinabi ito. Sapagkat si Judas ang nag-iingat ng kanilang salapi, inakala nilang pinabibili siya ni Hesus ng kakailanganin sa pista o kaya’y pinapaglilimos sa mga dukha. Nang makain na ni Judas ang tinapay, siya’y umalis. Gabi na noon. 

Pagkaalis ni Judas ay sinabi ni Hesus, “Ngayo’y mahahayag na ang karangalan ng Anak ng Tao; at mahahayag din ang karangalan ng Diyos sa pamamagitan niya. At kung mahayag na ang karangalan ng Diyos, ang Diyos naman ang maghahayag ng karangalan ng Anak, at gagawin niya ito agad. Mga anak, kaunting panahon na lamang ninyo akong makakasama. Hahanapin ninyo ako; ngunit sinasabi ko sa inyo ngayon ang sinabi ko sa mga Judio, ‘Hindi kayo makapupunta sa paroroonan ko.’” 

“Saan po kayo pupunta, Panginoon?” tanong ni Simon Pedro. Sumagot si Hesus, “Sa paroroonan ko’y hindi ka makasusunod ngayon, ngunit susunod ka pagkatapos.” “Bakit po hindi ako makasusunod sa inyo ngayon?” tanong ni Pedro. “Buhay ko ma’y iaalay ko dahil sa inyo.” Sumagot si Hesus, “Iaalay mo ang iyong buhay dahil sa akin? Tandaan mo: bago tumilaok ang manok, makaitlo mo akong itatatwa.”

+ + + + + + +

Repleksyon:

Naranasan na ba nating ipagkanulo ng isang pinagkakatiwalaang kaibigan? Naranasan na rin ba nating itanggi ng isang taong malapit sa atin? Si Hesus mismo ay dumaan sa ganitong matinding sakit. Siya ay ipinagkanulo ng isa sa Kanyang mga alagad, si Judas Iscariot, at itinanggi naman ng isa pang nangakong magiging tapat sa Kanya, si Pedro.

Habang pinagninilayan natin ito, maiisip natin kung gaano kasakit ang Kanyang naranasan. Araw-araw, tila unti-unting lumiit ang Kanyang mundo. Ang mga taong minahal at pinagkatiwalaan Niya ay isa-isang nanghina. Nang dumating ang pagtataksil at pagtanggi, marahil ay sugatan na ang Kanyang puso—punong-puno ng dalamhati. Ngunit sa kabila ng lahat ng ito, hindi Niya piniling damdamin ito laban sa kanila. Nakita Niya ang higit pa sa sakit. Naniwala Siya na kahit sa gitna ng pagdurusa, may mabuting layunin ang Diyos na unti-unting nahahayag.

Tunay nga, may mabuting bunga ang mga pangyayaring ito. Sa pagtataksil ni Judas, nahayag ang katotohanan. Sa pagtanggi ni Pedro, nakita ang kahinaan ng tao—na kahit ang tapat ay maaaring matakot at magkanulo. Ipinapaalala nito sa atin na tayong lahat ay marupok, ngunit sa kabila nito, kumikilos pa rin ang plano ng Diyos, kahit sa gitna ng kadiliman.

At higit sa lahat, ito ang pinakakahanga-hanga: nagpatawad si Jesus. Hindi Niya hinayaang tumigas ang Kanyang puso dahil sa sakit. Hindi Siya kumapit sa galit o sama ng loob. Sa halip, pinili Niya ang awa at pagmamahal.

Kung titingnan natin ang ating sarili, aaminin natin na tayo man ay paulit-ulit na tumatanggi at nagtataksil kay Jesus—sa pamamagitan ng ating mga kasalanan, kahinaan, at pagkukulang. Ngunit sa kabila nito, hindi Niya tayo tinatalikuran. Hindi Niya binibilang ang ating mga pagkakamali. Bukas pa rin ang Kanyang puso—laging handang magpatawad, laging handang tanggapin tayong muli.

Ano ngayon ang paanyaya sa atin?

Tinatawag tayong maging tapat at huwag ipagkanulo ang tiwalang ibinibigay sa atin. Ngunit higit pa rito, inaanyayahan tayong magpatawad—lalo na kung mahirap, kahit hindi humingi ng tawad ang nakasakit sa atin. Sapagkat kapag kinapitan natin ang galit, poot, at sama ng loob, hindi ang iba ang higit na nasasaktan—kundi tayo rin. Ang pagpapatawad, kahit masakit, ang daan tungo sa tunay na kalayaan ng ating puso.

Bilang mga tagasunod ni Jesus, tinatawag tayong hindi lamang tumanggap ng Kanyang awa, kundi ipakita rin ito sa iba.

 Kapag tayo ay nasaktan, ipinagkanulo, o itinanggi… pipiliin ba nating kumapit sa sakit, o pipiliin nating magmahal at magpatawad tulad ni Jesus?—Marino J. Dasmarinas