Ang Mabuting Balita at Repleksyon Huwebes Pebrero 5 Paggunita kay Santa Agata (Agueda), dalaga at martir: Marcos 6:7-13

Mabuting Balita: Marcos 6:7-13

Noong panahong iyon Tinawag ni Jesus ang Labindalawa, at sinugong daladalawa. Binigyan niya sila ng kapangyarihang magpalayas ng masasamang espiritu, at pinagbilinan: "Sa inyong paglalakbay, huwag kayong magdala ng anuman, maliban sa tungkod. 

Ni pagkain, balutan, salapi sa inyong lukbutan o bihisan, ay huwag kayong magdala. Ngunit magsuot kayo ng panyapak." Sinabi rin niya sa kanila, "At sa alinmang tahanan na inyong tuluyan-- manatili kayo roon hanggang sa pag-alis ninyo sa bayang iyon. Kung ayaw kayong tanggapin o pakinggan sa isang dako, umalis kayo roon at ipagpag ninyo ang alikabok ng inyong mga paa bilang babala sa mga tagaroon." 

Kaya't humayo ang Labindalawa at nangaral sa mga tao na pagsisihan nila at talikdan ang kanilang mga kasalanan. Pinalayas nila ang maraming demonyo sa mga inaalihan nito; pinahiran nila ng langis at pinagaling ang maraming maysakit.

+ + + + + + +

Repleksyon:

May isang binatang nag-iisip na tahakin ang landas ng pagsusulat para sa Diyos. Ngunit siya ay nag-aatubili dahil batid niya sa kaibuturan ng kanyang puso na maaaring hindi siya sapat sa kakayahang intelektuwal para sa ganoong kalaking pananagutan. Ito ay dahil wala siyang anumang karanasan o pundasyon sa pagsusulat.

Ibinahagi niya sa isang kaibigan ang kanyang hangarin at ang tingin niyang kakulangan sa kanyang kakayahan. Pinayuhan siya ng kanyang kaibigan na magpatuloy at sundin ang kanyang hangarin. Sinabihan din siya na huwag mabahala sa kanyang mga kakulangan, sapagkat pupunuin ng Diyos ang anumang kulang sa kanya.

Ang labindalawang apostol na isinugo ni Jesus sa kanilang misyon ay katulad ng marami sa atin. Marami sa kanila ay karaniwang mangingisda—mga simpleng tao na ginawang mga mamamalakaya ng tao sa pamamagitan ni Jesus. Marahil, nang sila ay ipadadala na sa kanilang mga lugar ng misyon, tahimik nilang tinatanong ang kanilang sarili, “Makakaya ko kaya ang napakalaking pananagutang ito?” Marahil ang ilan sa kanila ay naisip pang bumalik sa dati nilang pamumuhay kung saan ang lahat ay ligtas at pamilyar.

Ngunit hindi sila pinili ni Jesus dahil sila ay perpekto o ganap nang handa. Pinili Niya sila dahil sila ay handang tumugon. Tiniyak Niya sa kanila ang Kanyang presensya at suporta, at iyon ay sapat upang sila ay magpatuloy.

Binigyan sila ni Jesus ng kapangyarihan laban sa masasamang espiritu (Marcos 6:7). Inutusan Niya silang huwag magdala ng anuman sa kanilang paglalakbay maliban sa isang tungkod (Marcos 6:8). Para bang sinasabi ni Jesus sa kanila—at ngayon ay sinasabi rin sa atin—na sumunod lamang sa Kanya nang hindi pinapasan ang bigat ng ating mga kahinaan at kakulangan. Nais Niyang magtiwala tayo na ibibigay Niya ang ating kakulangan, palalakasin ang ating kahinaan, at bubuuin ang anumang hindi pa ganap sa atin.

Sumunod ang mga apostol kay Jesus at ipinagkatiwala nila ang kanilang misyon sa Kanyang paggabay. Dahil dito, naging mabunga ang kanilang misyon. Marami silang napalayas na demonyo at napagaling ang mga may sakit sa pamamagitan ng pagpapahid ng banal na langis (Marcos 6:13). Ang kanilang tagumpay ay hindi nagmula sa sarili nilang lakas o kakayahan. Ito ay nagmula sa kanilang pananampalataya at pagtitiwala sa Diyos na nagsugo sa kanila.

Madalas, hindi natin nagagawa ang nais ipagawa ni Jesus sa atin, hindi dahil hindi natin kaya, kundi dahil tayo ay natatakot. Minsan nag-aalinlangan tayo dahil nagdududa tayo. Minsan nananatili tayong nakatigil dahil masyado tayong umaasa sa sarili nating lakas sa halip na magtiwala sa Diyos.

Dahil dito, ipinagpapaliban natin ang unang hakbang patungo sa misyong inihanda ng Diyos para sa atin. At kapag tumatanggi tayong kumilos, hindi lamang tayo nabibigong umunlad—maaari din nating makaligtaan ang mga pagpapalang nais ibuhos ng Diyos sa ating buhay at sa buhay ng iba sa pamamagitan natin.

Kung tunay nating ninanais na sumunod kay Jesus, kailangan natin Siyang sundin nang may pananampalataya. Kailangan nating matutong lubos na magtiwala sa Kanya—kahit pakiramdam natin ay hindi tayo handa, hindi sapat, o hindi sigurado. Sapagkat ang Diyos ay hindi lamang tumatawag sa mga handa; ginagawa Niyang handa ang Kanyang mga tinatawag.

Sandali tayong tumigil at pakinggan ang banayad na tinig ng Diyos sa ating puso. Saan Niya tayo tinatawag na maglingkod? Anong misyon ang inilalagay Niya sa ating harapan na kinatatakutan nating simulan? Anong hakbang ng pananampalataya ang hinihingi Niya sa atin ngayon?

Kung tinatawag tayo ni Jesus sa sandaling ito, magpapatuloy ba tayong tumingin sa ating mga kahinaan… o magtitiwala tayo sa Kanya nang sapat upang humakbang pasulong at hayaan Siyang kumilos nang makapangyarihan sa pamamagitan natin?—Marino J. Dasmarinas