Ang Mabuting Balita at Repleksyon Pebrero 27 Biyernes sa Unang Linggo ng Kuwaresma: Mateo 5:20-26

Mabuting Balita: Mateo 5:20-26

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad, “Sinasabi ko sa inyo: kung ang pagsunod ninyo sa kalooban ng Diyos ay tulad lamang ng pagsunod ng mga eskriba at mga Pariseo, hindi kayo makapapasok sa kaharian ng Diyos.”  

“Narinig ninyo na noong una’y inutos sa mga tao, ‘Huwag kang papatay; ang sinumang makamatay ay mananagot sa hukuman.’ Ngunit ngayo’y sinasabi ko sa inyo: ang mapoot sa kanyang kapatid ay mananagot sa hukuman; ang humamak sa kanyang kapatid ay mananagot sa Sanedrin, at sinumang magsabi sa kanyang kapatid ‘ulol ka!’ ay mapapasaapoy ng impiyerno.  

Kaya’t kung naghahandog ka sa Diyos, at maalaala mo na may sama ng loob sa iyo ang kapatid mo, iwan mo muna ang iyong handog sa harap ng dambana at makipagkasundo ka sa kanya. Saka ka magbalik at maghandog sa Diyos. “Kung may magsakdal laban sa iyo sa hukuman, makipag-ayos ka sa kanya habang may panahon, bago ka niya iharap sa hukom.

At kung hindi’y ibibigay ka niya sa hukom, na magbibigay naman sa iyo ng tanod, at ikaw ay mabibilanggo. Sinasabi ko sa iyo: hindi ka makalalabas doon hangga’t hindi mo nababayaran ang kahuli-hulihang kusing.”

+ + + + + + +

Repleksyon:

May isang kuwento tungkol sa isang lalaking biglang namatay. Nang siya ay papasok na sana sa pintuan ng langit, hindi siya pinayagang makapasok ng mga anghel na nagbabantay roon. Nang itanong niya kung bakit, sinabi sa kanya ng mga anghel na noong siya ay nabubuhay pa, ang kanyang puso ay puno ng galit at kayabangan.

Ang kamatayan ay hindi natin alam kung kalian darating; maaari itong dumating sa atin anumang oras. Paano kung bigla tayong kunin ng Panginoon na ang ating mga puso ay puno pa rin ng galit at kayabangan?

Marami na ang napahamak dahil sa galit at kayabangan, ngunit marami pa rin sa atin ang hindi natututo ng aral. Ang galit at kayabangan ay nagmumula sa ating mataas na pagtingin sa ating sarili, at sa kakulangan natin ng pagpapakumbaba. Unti-unti nitong pinatitigas ang ating mga puso at inilalayo tayo sa Diyos at sa isa’t isa.

Sa Mabuting Balita, itinuturo sa atin ni Jesus ang landas ng tunay na pagpapakumbaba at pakikipagkasundo. Sinabi Niya: “Kaya kung mag-aalay ka ng iyong handog sa dambana at doon ay maalaala mong may sama ng loob sa iyo ang iyong kapatid, iwan mo muna roon ang iyong handog sa harap ng dambana. Humayo ka at makipagkasundo ka muna sa iyong kapatid, at saka ka bumalik at mag-alay ng iyong handog. Makipag-ayos ka agad sa iyong kaaway habang kayo’y nasa daan pa” (Mateo 5:23–25).

Ipinapaalala sa atin ng Panginoon na ang ating ugnayan sa Kanya ay hindi maaaring ihiwalay sa ating ugnayan sa isa’t isa. Bago tayo lumapit sa Diyos sa panalangin, tinatawagan Niya tayong suriin ang ating mga puso at makipagkasundo sa mga taong maaaring nasaktan o nagawan natin ng pagkukulang.

Hindi madaling magpakumbaba. Ngunit kung tunay lamang nating mauunawaan na ang pagpapakumbaba ang naglalapit sa atin kay Jesus at naglalayo sa atin sa maraming suliranin—maging sa mabibigat at masasakit na karanasan—hahanapin natin ito nang buong puso at iingatan bilang mahalagang biyaya ng Diyos.

Inaanyayahan tayo ng Panginoon ngayon na siyasatin ang ating mga puso. May galit pa ba tayong kinikimkim? May pagmamataas pa ba tayong itinatago sa ating puso? Ang buhay ay hindi tiyak, at hindi natin alam kung kailan tayo tatawagin ng Panginoon.

Kung tatawagin tayo ng Panginoon sa araw na ito, ano ang makikita Niya sa ating mga puso — galit at kayabangan ba o pagpapakumbaba at pakikipagkasundo?— Marino J. Dasmarinas