Ang Mabuting Balita at Repleksyon Pebrero 20 Biyernes kasunod ng Miyerkules ng Abo: Mateo 9:14-15

Mabuting Balita: Mateo 9:14-15

Noong Panahong iyon, lumapit kay Jesus ang mga alagad ni Juan Bautista at ang wika, "Malimit kaming mag-ayuno, gayon din ang mga Pariseo. 

Bakit po hindi nag-aayuno ang inyong mga alagad?" Sumagot siya, "Maaari bang magdalamhati ang mga panauhin sa kasalan habang kasama nila ang lalaking ikinasal? Kapag wala na siya, saka pa lamang sila mag-aayuno."

+ + + + + + +

Repleksyon:

Isinasabuhay ba natin ang pag-aayuno?

Nang tanungin ng mga alagad ni Juan si Hesus, “Bakit hindi nag-aayuno ang iyong mga alagad?” ang nasa isip nila ay ang literal na pag-aayuno — ang hindi pagkain bilang isang nakikitang gawaing panrelihiyon.

Ngunit sumagot si Jesus sa mas malalim at makabuluhang paraan nang Kanyang sabihin, “Makakapagluksa ba ang mga bisita sa kasalan habang kasama pa nila ang lalaking ikakasal?” Habang kasama nila Siya, ang Kanyang mga alagad ay hindi nag-aayuno sa literal na paraan dahil ang kanilang mga puso ay puno ng kagalakan sa Kanyang presensya.

Sa tagpong ito, inaanyayahan tayong tumingin nang mas malalim. Ang mga alagad ni Juan at ang mga Pariseo ay nagsasagawa ng pag-aayuno na nakikita sa panlabas. Ngunit ang mga alagad na kasama ni Jesus ay may mas malalim na isinasabuhay — nakikibahagi sila sa Kanyang buhay, sa Kanyang pag-ibig, at sa Kanyang misyon.

Para sa atin ngayon, ito ay nagdadala ng isang mahalagang tanong: Ano ang mas mahalaga — ang pag-aayunong nakikita ng iba, o ang pagbabahagi ng ating sarili sa misyon ni Jesus? May lugar ang pag-aayuno sa ating buhay espiritwal, ngunit nagiging tunay itong makabuluhan kapag ito ay nagbubunga ng mas malalim na pagmamahal, paglilingkod, at pagbibigay ng ating sarili para sa kapwa.

Marahil, binubuksan ng tagpong ito sa Ebanghelyo ang ating mga mata at puso sa tunay na kahulugan ng pag-aayuno. Ang tunay na pag-aayuno ay hindi lamang tungkol sa pagtanggi sa pagkain. Ang tunay na pag-aayuno ay nangyayari kapag kusang-loob tayong nagbibigay ng bahagi ng ating sarili upang ang iba ay mabuhay, magkaroon ng ganap na buhay, at makilala si Jesus sa pamamagitan ng ating mga salita, gawa, at pagmamahal.

 Kapag pinipili natin ang pagtitiyaga kaysa galit — nag-aayuno tayo.

Kapag pinipili natin ang pagpapatawad kaysa sama ng loob — nag-aayuno tayo.

Kapag pinipili natin ang pagiging mapagbigay kaysa pagkamakasarili — nag-aayuno tayo.

Kapag pinipili nating itaas ang kapwa kaysa puro sarili ang iniisip — isinasabuhay natin ang tunay na pag-aayuno. 

Sa ating paglalakbay sa pananampalataya, nawa’y hingin natin ang biyaya na hindi lamang magsagawa ng panlabas na pag-aayuno, kundi isabuhay ang pag-aayuno sa ating puso, sa ating pakikipagkapwa, at sa ating pang-araw-araw na pagpili. Nawa’y ang ating buhay ay maging handog ng pag-ibig na nagpapakita ng presensya ni Jesus sa mundong ating ginagalawan.

Handa ba tayong mag-ayuno hindi lamang sa pagkain, kundi sa ating kayabangan, pagkamakasarili, at kawalang malasakit — upang sa pamamagitan natin, maranasan ng iba ang pag-ibig, awa, at buhay na presensya ni Jesus?— Marino J. Dasmarinas