Ang Mabuting Balita at Repleksyon sa Pebrero 15 Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 5:17-37

Mabuting Balita: Mateo 5:17-37

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: “Huwag ninyong akalaing naparito ako upang pawalang-bisa ang Kautusan at ang aral ng mga propeta. Naparito ako, hindi upang pawalang-bisa kundi para ipaliwanag at ganapin ang mga iyon. Tandaan ninyo ito: magwawakas ang langit at ang lupa, ngunit ang kaliit-liitang bahagi ng Kautusan ay di mawawalan ng bisa hangga’t hindi nagaganap ang lahat. 

Kaya’t sinumang magpawalang-halaga kahit sa kaliit-liitang bahagi nito, at magturo nang gayon sa mga tao, ay ibibilang na pinakamababa sa kaharian ng Diyos. Ngunit ang gumaganap ng Kautusan at nagtuturo na tuparin iyon ay ibibilang na dakila sa kaharian ng Diyos. 

Sinasabi ko sa inyo: kung ang pagsunod ninyo sa kalooban ng Diyos ay tulad lamang ng pagsunod ng mga eskriba at mga Pariseo, hindi kayo makapapasok sa kaharian ng Diyos.

“Narinig ninyo na noong una’y iniutos sa mga tao, ‘Huwag kang papatay; ang sinumang makamatay ay mananagot sa hukuman.’ 

Ngunit ngayo’y sinasabi ko sa inyo: ang mapoot sa kanyang kapatid ay mananagot sa hukuman; ang humamak sa kanyang kapatid ay mananagot sa Sanedrin, at sinumang magsabi sa kanyang kapatid ‘ulol ka!’ ay mapapasaapoy ng impiyerno. 

Kaya’t kung naghahandog ka sa Diyos, at maalaala mo na may sama ng loob sa iyo ang kapatid mo, iwan mo muna ang iyong handog sa harap ng dambana at makipagkasundo ka sa kanya. Saka ka magbalik at maghandog sa Diyos. 

“Kung may magsakdal laban sa iyo sa hukuman, makipag-ayos ka sa kanya habang may panahon, bago ka niya iharap sa hukom. At kung hindi’y ibibigay ka niya sa hukom, na magbibigay naman sa iyo sa tanod, at ikaw ay mabibilanggo. Sinasabi ko sa iyo: hindi ka makalalabas doon hangga’t hindi mo nababayaran ang kahuli-hulihang kusing.” 

“Narinig ninyo na noong una’y iniutos sa mga tao, ‘Huwag kang makikiapid.’ Ngunit ngayo’y sinasabi ko sa inyo: ang sinumang tumingin nang may mahalay na pagnanasa sa isang babae, sa isip niya’y nakiapid na siya sa babaing iyon. Kung ang mata mo ang siyang nagiging sanhi ng iyong pagkakasala, dukutin mo at itapon! 

Sapagkat mabuti pang mawalan ka ng isang bahagi ng katawan kaysa buo ang iyong katawang itapon sa impiyerno. Kung ang iyong kamay ang siyang nagiging sanhi ng iyong pagkakasala, putulin mo at itapon! Mabuti pang mawalan ka ng isang bahagi ng katawan kaysa buo ang iyong katawang itapon sa impiyerno. 

“Sinabi rin naman, ‘Kapag pinahiwalay ng lalaki ang kanyang asawa, ito’y dapat niyang bigyan ng kasulatan ng paghihiwalay.’ Ngunit ngayo’y sinasabi ko sa inyo: kapag pinahiwalay ng isang lalaki ang kanyang asawa nang hindi naman ito nangangalunya, at ito’y nag-asawang muli, ang lalaking iyo’y nagkasala – itinulak niya ang kanyang asawa sa pangangalunya. At sinumang mag-asawa sa babaing hiniwalayan ay nangangalunya.” 

“Narinig pa ninyo na noong una’y iniutos sa mga tao, ‘Huwag kang sisira sa iyong pinanumpaang pangako bagkus ay tupdin mo ang iyong sinumpaan sa Panginoon.’ Ngunit ngayo’y sinasabi ko sa inyo: huwag na kayong sumumpa kung nangangako kayo. Huwag ninyong sabihing, ‘Saksi ko ang langit,’ sapagkat ito’y trono ng Diyos; o kaya’y ‘Saksi ko ang lupa,’ sapagkat ito’y tuntungan ng kanyang mga paa. 

Huwag din ninyong sabihing, ‘Saksi ko ang Jerusalem,’ sapagkat ito’y lungsod ng dakilang Hari. Ni huwag mong sabihing, ‘Mamatay man ako,’ sapagkat ni isang buhok sa iyong ulo’y hindi mo mapapuputi o mapaiitim. Sabihin mo na lang na ‘Oo’ kung oo at ‘Hindi’ kung hindi; sapagkat buhat na sa masama ang anumang sumpang idaragdag dito.”

+ + + + + + +

Repleksyon:

Lahat ay nagsisimula sa ating puso at isipan. Mabuti man o masamang hangarin, doon muna ito nag-uugat. Bago pa ito makita sa ating mga kilos, nahuhubog muna ito sa ating kalooban. Ang ating mga iniisip ang unti-unting humuhubog sa ating mga hangarin, at ang ating mga hangarin ang siyang nagdidikta ng direksiyon ng ating buhay.

Kapag tinitingnan natin ang mga taong nagtatagumpay, madalas ang nakikita natin ay ang bunga ng kanilang pagsisikap. Ngunit bago pa man makita ang tagumpay, ang mga binhi ng tiyaga, disiplina, pag-asa, at layunin ay naitanim na muna sa kanilang puso at isipan.

Sa parehong paraan, ang paglapit natin sa kasalanan ay kadalasang hindi biglaan. Nagsisimula ito kapag hinahayaan nating manatili sa ating isipan ang makasalanang pag-iisip. Kapag patuloy natin itong iniisip, unti-unti itong nag-uugat sa ating puso. Kapag hindi natin ito pinigilan, maaari itong humantong sa mga gawaing imoral, nakasasakit, o nakasisira ng buhay.

Sa Mabuting Balita ngayong Linggo, binabalaan tayo ni Jesus hindi lamang tungkol sa pagpatay kundi pati sa galit na namumuo sa ating puso. Ipinapaalala Niya sa atin na ang sinumang napopoot sa kanyang kapatid ay mananagot sa paghuhukom. Ipinapakita nito sa atin na ang kasalanan ay kadalasang nagsisimula sa loob—sa mga tagong bahagi ng ating puso at isipan.

Ang galit ay hindi laging masama. May mga pagkakataong ang galit ay makatarungan, lalo na kung ito ay laban sa kasamaan o kawalang-katarungan. Ngunit kapag ang galit natin ay nagmumula sa kayabangan, nasaktang ego, o pagkamakasarili, madali itong mauwi sa mga salita at gawa na nakasasakit sa kapwa at nakasisira ng relasyon.

Kapag masyado nating itinataas ang ating sarili, nagiging madali tayong magtampo, mahirap tumanggap ng pagkakamali, at mabilis humusga sa iba. Sa halip na magbuklod, ito ay nag bubunga ng hidwaan.

Binabalaan din tayo ni Hesus tungkol sa pangangalunya. Ipinapaalala Niya na ang pagtataksil ay kadalasang nagsisimula sa kung ano ang hinahayaan nating makita ng ating mga mata at madalas iniisip ng ating isipan. Sa mundong ginagalawan natin ngayon, napakaraming tukso sa paligid.

Madali para sa sinuman na mahulog sa emosyonal o pisikal na pagtataksil. Ngunit itinuturo sa atin ni Hesus na ang kasalanan ay kadalasang nagsisimula sa isang pag-iisip, isang sulyap, o isang sandaling hinayaan nating pumasok ang alam nating mali. Kapag hindi tayo nag-ingat, ang maliliit na simula na ito ay maaaring humantong sa mga desisyong makasasakit hindi lamang sa atin kundi pati sa mga taong malapit sa atin.

May mga pagkakataon na tila napakalakas ng tukso. Ngunit dapat nating tandaan na ang bawat tukso ay may kaakibat na kapalit. Kapag tayo ay tinutukso, tinatawag tayong harapin ito nang may tapang at piliing talikuran ito. Kapag nanindigan tayo, unti-unting nawawala ang kapangyarihan ng tukso sa atin, sapagkat nakikita nito na ang ating puso ay nakasandig sa mabuti, totoo, at banal.

Palaging may mabigat na kapalit kapag tayo ay nagpapadala sa kasalanan. Minsan, nararanasan natin ang bunga nito dito pa lamang sa ating buhay sa mundo. Ngunit kung minsan, lubos lamang natin itong mauunawaan kapag tayo ay humarap na sa Diyos. Ang ating buhay sa mundo ay pansamantala lamang, ngunit ang mga pagpili natin ay may epekto sa walang hanggan.

Kaya naman tinatawag tayong makinig sa tinig ni Jesus sa Mabuting Balita. Ang Kanyang mga salita ay hindi upang husgahan tayo, kundi upang gabayan tayo, ingatan tayo, at akayin tayo patungo sa tunay na buhay, tunay na kalayaan, at tunay na kapayapaan.

Ngayon, suriin natin ang ating sarili. Ano ba ang hinahayaan nating umusbong sa ating puso at isipan? Mga binhi ba ng pagmamahal, kababaang-loob, katapatan, at awa? O mga binhi ng galit, kayabangan, pagnanasa, at pagkamakasarili?

Kaya itanong natin sa ating sarili: Ano ang pinapalago natin sa pinakamalalim na bahagi ng ating puso ngayon — at inilalapit ba tayo nito sa Diyos, o unti-unti ba tayong inilalayo sa Kanya? —Marino J. Dasmarinas