Ang Mabuting Balita at Repleksyon Abril 24 Biyernes sa Ikatlong Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay: Juan 6:52-59

Mabuting Balita: Juan 6:52-59

Noong panahong iyon, nagtalu-talo ang mga Judio. "Paanong maibibigay sa atin ng taong ito ang kanyang laman upang kanin natin?" tanong nila. Kaya't sinabi ni Jesus, "Tandaan ninyo: malibang kanin ninyo ang laman ng Anak ng Tao at inumin ang kanyang dugo, hindi kayo magkakaroon ng buhay.

Ang kumakain ng aking laman, at umiinom ng aking dugo ay may buhay na walang hanggan, at muli ko siyang bubuhayin sa huling araw. Sapagkat ang aking laman ay tunay na pagkain, at ang aking dugo ay tunay na inumin. Ang kumakain ng aking laman at umiinom ng aking dugo ay mananahan sa akin at ako sa kanya.

Buhay ang Amang nagsugo sa akin, at ako'y nabubuhay dahil sa kanya. Gayon din naman, ang sinumang kumain sa akin ay mabubuhay dahil sa akin. Ito ang pagkaing bumaba mula sa langit; ang kumain nito'y mabubuhay magpakailanman. Hindi ito katulad ng kinain ng inyong mga magulang sa ilang; namatay sila bagamat kumain niyon." Sinabi ito ni Jesus nang siya'y nagtuturo sa sinagoga sa Capernaum.

+ + + + + + +  

Repleksyon:

Ano nga ba ang pagkakaiba nating mga palagiang tumatanggap ng Banal na Komunyon at yaong hindi nakikibahagi sa Katawan ni Kristo? Kapag tayo ay lumalapit sa Banal na Misa nang may kababaang-loob at bukás na puso, at hinahayaan nating tayo’y mapuspos at mapalakas ng Katawan ni Kristo, may isang banal na gawaing unti-unting nagaganap sa ating kalooban. Tahimik man, ngunit tiyak at makapangyarihan—tayo ay hinuhubog Niya upang maging higit na kawangis Niya.

Ano ang ibig sabihin nito para sa atin? Ibig sabihin, sa bawat pagtanggap natin sa Katawan ni Kristo, hindi lamang tayo nakikibahagi sa isang ritwal. Tayo ay pumapasok sa isang buhay na pakikipagtagpo kay Hesus. Inaanyayahan natin Siya na manahan sa ating pagkatao, at sa pagtanggap na ito, binubuksan natin ang ating sarili upang maging Kanyang presensya sa mundo.

Tayo ang Kanyang mga kamay na naglilingkod, ang Kanyang tinig na nagpapahayag ng katotohanan at habag, at ang Kanyang pusong nagmamahal nang walang kondisyon. Tayo ay tinatawag na maging Kanyang mga kinatawan—hindi lamang sa salita, kundi lalo na sa paraan ng ating pamumuhay.

Ngunit sa ating puso, kailangan nating maging tapat: tunay nga ba nating hinahayaan ang pagbabagong ito na mangyari sa atin? Lubos ba nating isinusuko ang ating sarili upang ang Katawan ni Kristo ang magpakain at magbago sa atin mula sa kaibuturan?

Marami sa atin ang palagiang tumatanggap ng Komunyon, ngunit nananatili pa rin tayo sa dati. Kumakapit tayo sa ating mga dating gawi, sa ating mga sugat, sa ating kayabangan, at sa ating pagkakasala. Tinatanggap natin si Hesus, ngunit nilalabanan natin ang Kanyang biyayang nagbabago.

Pero kapag tunay nating hinayaan si Kristo na manahan sa atin, makikita ang mga palatandaan. Nagsisimula nating isabuhay ang Kanyang mga turo—hindi dahil sa obligasyon, kundi dahil sa pag-ibig. Natututo tayong magpatawad sa mga nakasakit sa atin, kahit mahirap. Unti-unti nating binibitawan ang ating pagmamataas at kayabangan. Sa tulong ng Kanyang biyaya, sinisikap nating mapagtagumpayan ang ating mga kahinaan at kasalanan. Dahan-dahan, ang ating buhay ay nagiging salamin ng Kanyang presensya.

Kaya’t inaanyayahan tayong magnilay: Tumatanggap lamang ba tayo ng Katawan ni Kristo, o hinahayaan ba nating baguhin Niya ang ating buhay? Nagiging tunay ba tayong presensya Niya sa mundo, o may mga bahagi pa rin ng ating sarili na ayaw nating isuko sa Kanya?

Habang tayo ay lumalapit sa Panginoon, nawa’y magkaroon tayo ng tapang na buksan nang lubusan ang ating puso at ialay sa Kanya ang lahat—ang ating kahinaan, ang ating pakikibaka, at maging ang ating pag-aatubili. Sapagkat sa bawat pagtanggap natin ng Banal na Komunyon, ibinibigay ni Hesus ang Kanyang sarili nang buo sa atin.

Ang tanong: Handa ba nating ibigay ang ating sarili nang buong-buo sa Kanya at pahintulutan Siyang baguhin tayo upang maging Kanyang buhay na presensya sa mundo?—Marino J. Dasmarinas