Mabuting Balita: Juan 10:11-18
Tumatakas siya palibhasa'y
upahan lamang at walang malasakit sa tupa. Ako ang mabuting pastol. Kung
paanong nakikilala ako ng Ama at siya'y nakikilala ko, gayon din naman,
nakikilala ko ang aking mga tupa at ako nama'y nakikilala nila. At iniaalay ko
ang aking buhay para sa mga tupa.
Mayroon akong ibang tupa na wala
sa kulungang ito. Kinakailangang sila'y alagaan ko rin; pakikinggan nila ang
aking tinig. Sa gayo'y magiging isa ang kawan at isa ang
pastol. "Dahil dito'y minamahal ako ng Ama, sapagkat iniaalay ko ang
aking buhay, upang ito'y kunin kong muli.
Walang makakukuha nito sa akin; kusa ko itong ibinibigay. Mayroon akong kapangyarihang ibigay ito at kunin uli. Ito ang utos na tinanggap ko sa aking Ama.
Ang ating mga tako at pag aalinlagan ba o si Jesus?
Kung ang Panginoon ang tunay na nagpapastol sa atin, tayo ay nasa mabubuting kamay. Hindi natin kailangang matakot sa hinaharap, sapagkat nasa ilalim tayo ng Kanyang mapagmahal na pag-aaruga.
Anuman ang dumating, makakayanan natin, dahil si Jesus mismo ang nagbabantay at nagtatanggol sa atin. Ang mabuting pastol ay walang hinahangad kundi ang kabutihan ng kanyang mga tupa. Hindi niya sila iniiwan sa panganib; sa halip, handa niyang ialay ang sarili niyang buhay para sa kanila.
Sa ating panahon ngayon, marami ang nais pumalit bilang pastol sa ating buhay. Ito ang mga bagay na umaagaw sa ating pansin, humuhubog sa ating mga hangarin, at kalaunan ay kumokontrol sa atin. Minsan, hindi natin namamalayan na hinahayaan na pala natin silang manguna sa ating buhay.
Halimbawa, maaaring maging pastol natin ang pera kung hahayaan nating manaig ang kasakiman sa ating puso. Kapag nangyari ito, hindi na natin pinaglilingkuran ang pera—tayo na ang nagiging alipin nito. Unti-unti nitong naaapektuhan ang ating mga desisyon at maaaring ilayo tayo sa ating pamilya. Sa huli, maaari nitong sirain hindi lamang ang ating sarili kundi pati ang ating mga mahal sa buhay.
Maaari ring maging pastol natin ang ating trabaho. Nangyayari ito kapag hinahayaan nating alipinin tayo nito—kapag ibinibigay natin ang halos lahat ng ating oras at lakas dito, at wala nang natitira para sa ating pamilya. Unti-unting humihina ang ating ugnayan sa isa’t isa, at ang pamilyang dapat sana’y pinanggagalingan ng pagmamahal at lakas ay nagsisimulang magdusa.
Maging ang ating hangarin na yumaman o magtagumpay ay maaaring maging huwad na pastol. Bagama’t tila mabuti sa panlabas, maaari tayong iligaw nito kung ito ang uunahin natin sa ating buhay. Tunay nga, napakaraming “huwad na pastol” ang nakikipag-agawan sa ating pansin—lahat nangangako ng kasiyahan ngunit kadalasa’y nag dadala lang sa atin sa kawalan.
Ngunit sa gitna ng lahat ng ito, marahang tumatawag sa atin si Jesus. Hindi Niya tayo pinipilit, kundi inaanyayahan Niya tayo nang may pagmamahal: “Ako ang Mabuting Pastol” (Juan 10:11), at “Iniaalay ko ang aking buhay para sa inyo” (Juan 10:15). Siya lamang ang tunay na nakakakilala sa atin. Siya lamang ang umaakay sa atin tungo sa kung ano ang tunay na mabuti, totoo, at nagbibigay-buhay.
Bakit nga ba tayo nag-aatubiling ipaubaya sa Kanya ang ating buhay?
Marahil maaari tayong magsimula sa pagbubukas ng ating puso sa Kanyang Salita—sa pagbabasa ng buhay at mga aral ni Jesus sa Bibliya. Maaari rin nating palalimin ang ating pakikipagtagpo sa Kanya sa Banal na Misa, kung saan iniaalay Niya ang Kanyang sarili sa atin sa isang tunay at personal na paraan.
Maaaring pinahintulutan na natin ang pera, trabaho, o mga makamundong hangarin na umakay at kumontrol sa ating buhay. Ngunit kung magiging tapat tayo sa ating sarili—naibigay ba nila sa atin ang tunay nating hinahanap? Naranasan ba natin ang pangmatagalang kapayapaan, kagalakan, at kasiyahan?
Sino ba talaga ang nag papastol sa atin—at handa ba tayong lubos na ipagkatiwala ang ating buhay sa Mabuting Pastol na tunay na nakakakilala sa atin, nagmamahal sa atin, at nag-alay ng Kanyang buhay para sa atin?—Marino J. Dasmarinas
No comments:
Post a Comment