Wednesday, February 11, 2026

Ang Mabuting Balita at Repleksyon Pebrero 11 Miyerkules ng Ikalimang Linggo sa Karaniwang Panahon: Marcos 7:14-23


Mabuting Balita: Marcos 7:14-23
Noong panahong iyon, muling pinalapit ni Hesus ang mga tao at sinabi sa kanila, "Makinig kayong lahat, at unawain ang aking sasabihin! Hindi ang pumapasok sa bibig ng tao ang nakapagpaparumi sa kanya sa mata ng Diyos kundi ang nagmumula sa kanya. Ang may pandinig ay makinig." 

Iniwan ni Jesus ang mga tao; at nang makapasok na sa bahay, siya'y tinanong ng kanyang mga alagad tungkol sa talinghaga. "Kayo man ba'y wala ring pang-unawa?" tugon ni Hesus. "Hindi ba ninyo alam na hindi nakapagpaparumi sa tao ang kinakain niya, sapagkat hindi naman iyon pumapasok sa kanyang puso, kundi sa tiyan, at pagkatapos ay idinudumi." Sa pagsasabi nito'y para nang ipinahayag ni Hesus na maaaring kanin ang lahat ng pagkain. 

Nagpatuloy siya sa pagsasalita: "Ang lumalabas mula sa tao ang nagpaparumi sa kanya sa mata ng Diyos. Sapagkat sa loob-- sa puso ng tao-- nagmumula ang masasamang isipang nag-uudyok sa kanya na makiapid, magnakaw, pumatay, mangalunya, mag-imbot, at gumawa ng lahat ng kabuktutan, tulad ng pagdaraya, kahalayan, pagkainggit, paninirang puri, kapalaluan, at kahangalan, Ang lahat ng ito'y nanggagaling sa puso ng tao, at siyang nagpaparumi sa kanya."

+ + + + + + +
Repleksyon:
Saan nga ba nagmumula ang ating pagnanais na magkasala?

Kung tapat nating susuriin ang ating mga puso, makikita natin na ito ay nagsisimula mula sa ating kalooban. Nagsisimula ito bilang isang simpleng kaisipan. Kapag hinahayaan nating manatili at paulit-ulit nating iniisip ang tukso, unti-unti itong lumalakas. Kapag hindi natin ito napipigilan agad, maaari tayong humantong sa paggawa ng kasalanan.

Makikita natin ito, halimbawa, sa tukso na ipagkanulo ang mga banal na pangako tulad ng sumpaan sa kasal. Maaari itong magsimula sa isang panandaliang kaisipan, damdamin, o kahinaan. Kapag inilalagay natin ang ating sarili sa mga sitwasyong nagpapadali sa paggawa ng kasalanan, mas nagiging mahina tayo laban sa tukso. Ipinapaalala nito sa atin na ang laban sa kasalanan ay kadalasang nagsisimula hindi sa labas, kundi sa loob ng ating mga puso at isipan.

Paano nga ba natin maiiwasan ang kasalanan? Lumalapit tayo kay Hesus sa panalangin at mapagpakumbabang humihingi ng Kanyang tulong upang linisin ang ating isipan at puso mula sa masasamang pagnanasa. Ngunit ang panalangin ay dapat samahan ng gawa. Kailangan din nating gawin ang ating bahagi sa pamamagitan ng paglayo sa tukso, pagharap sa ating mga kahinaan, at pagpili sa kung ano ang tama. Kung tayo ay nananalangin ngunit hindi naaayon ang ating pamumuhay sa ating ipinapanalangin, maaari pa rin tayong bumagsak sa kasalanan sa kalaunan. Totoo, pinalalakas ng Diyos ang mga taong taos-pusong nakikipagtulungan sa Kanyang biyaya.

Kung pag-iisipan pa nating mabuti, bakit nga ba tayo nagkakasala? Marahil ay dahil minsan ay hindi natin lubos na siniseryoso ang ating pananampalataya kay Hesus. May mga pagkakataong hinahayaan nating manaig ang ating mga pagnanasa, emosyon, o sitwasyon kaysa sa ating pangako sa Kanya. Ngunit ang kasalanan ay hindi kailanman nagbibigay ng tunay na kasiyahan. Sa halip, unti-unti tayong binibitag nito at inilalayo sa kalayaan at kapayapaang nais ng Diyos para sa atin.

Hindi ba tayo napapagod sa paulit-ulit na pagkakasala? Hindi ba tayo napapagod na hayaan ang kasalanan na kontrolin ang bahagi ng ating buhay? Sa tuwing pinipili natin ang kasalanan, may panganib na lalo tayong mahulog dito at mas mahirapan tayong makalaya.

Panahon na para putulin natin ang kasalanan. Panahon na para hilingin natin kay Hesus na linisin ang ating mga iniisip, mga pagnanasa, at mga layunin. Panahon na para piliin natin ang landas na patungo sa tunay na kalayaan, kagalingan, at kapayapaan sa Kanya.

Handa na ba tayong isuko kay Hesus hindi lamang ang ating mga panalangin, kundi pati ang ating mga iniisip, pagnanasa, at mga gawa—upang tuluyan nating maranasan ang banal at malayang buhay na buong pagmamahal Niyang iniaalok sa atin?– Marino J. Dasmarinas

No comments: