Ang Mabuting Balita at Repleksyon sa Pebrero 8 Ikalimang Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 5:13-16

                                                               Mabuting Balita: Mateo 5:13-16

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad, “Kayo’y asin sa sanlibutan. Kung mawalan ng alat ang asin, paano pang mapananauli ang alat nito? Wala na itong kabuluhan kaya’t itinatapon na lamang at niyayapakan ng mga tao. 

“Kayo’y ilaw sa sanlibutan. Hindi maitatago ang isang lungsod na nakatayo sa ibabaw ng burol. Walang nagsisindi ng ilaw at naglalagay nito sa ilalim ng takalan. Sa halip ay inilalagay ito sa talagang patungan upang matanglawan ang lahat ng nasa bahay. 

Gayun din naman, dapat ninyong paliwanagin ang inyong ilaw sa harapan ng mga tao, upang makita nila ang inyong mabubuting gawa, at luwalhatiin ang inyong Amang nasa Langit.”

+ + + + + + +

Repleksyon:

May isang kuwento tungkol sa isang masipag na ina na nagawang palakihin ang kanyang mga anak at mapagtapos sila ng kolehiyo sa sarili niyang pagsisikap. Matatag siyang humarap sa mga pagsubok ng buhay, nagtitiwala na ang Diyos ang magbibigay ng lahat ng kanilang pangangailangan.

Ang inang ito rin ang naging bigkis na nagpanatiling nagkakaisa ang kanyang mga kapatid. Ipinapaalala nito sa atin na ang pagmamahal na nakaugat sa sakripisyo ay may kapangyarihang pag-isahin at mag bigay ng inspirasyon sa pamilya.

Paminsan-minsan, tinutulungan din niya ang kanyang mga kapatid na nangangailangan. Bilang panganay, matiyaga niya silang pinapayuhan. Kapag kailangan nila ng tulong, lagi siyang nariyan upang magbigay—walang hinihintay na kapalit. Sa maraming paraan, ang kahanga-hangang babaeng ito ay sumasalamin sa sinabi ni Jesus sa Kanyang mga alagad: “Kayo ang asin ng lupa at ilaw ng sanlibutan.”

Ano ang naibibigay ng asin? Nagbibigay ito ng lasa sa pagkain. Mas pinatitingkad nito ang tunay na lasa. Nagsisilbi rin itong pan-preserba upang hindi agad masira ang karne. Ganoon din kapag hinahayaan nating kumilos ang Diyos sa ating buhay—nagiging daan tayo upang magkaroon ng saysay, direksyon, at pag-asa ang buhay ng mga tao sa ating paligid. Sa pamamagitan ng pagmamahal, sakripisyo, at pagbibigay ng inspirasyon, natutulungan natin ang isa’t isa upang hindi mawalan ng pag-asa at hindi maligaw ng landas.

Ano naman ang ibig sabihin ni Jesus nang sabihin Niyang tayo ang ilaw ng sanlibutan? Tinatawag Niya tayong magbigay-liwanag sa buhay ng iba sa pamamagitan ng ating mga gawa, kabutihan, at malasakit. Kapag tayo ay naglilingkod at tumutulong nang may kababaang-loob at pagmamahal, nang walang inaasahang kapalit, naipapakita natin ang Kanyang liwanag sa mundong madalas ay nababalot ng dilim.

Kaya ang hamon para sa ating lahat ay maging asin at ilaw sa buhay ng mga taong nasa paligid natin—sa ating pamilya, sa ating mga kaibigan, sa ating trabaho, at maging sa mga taong nakakakilala sa atin kahit hindi natin sila lubos na kilala. Ang bawat munting gawa ng pagmamahal, bawat tahimik na sakripisyo, at bawat sandali ng pagbibigay ng inspirasyon ay nagiging  ilaw na maglalapit sa ating kapwa sa Diyos.

 Kapag ang pag-ibig at kababaang-loob ni Jesus ay malalim na nakatanim sa ating buhay, kusang lumalabas sa atin ang pagiging asin na nagbibigay-buhay at ilaw na nagbibigay-pag-asa at liwanag sa iba. —Marino J. Dasmarinas