Ang Mabuting Balita at Repleksyon Biyernes Enero 9 Kapistahan ng ating Panginoong Jesukristo, Señor Jesus Nazareno: Juan 3:13-17

Mabuting Balita: Juan 3:13-17

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus kay Nicodemo, "Walang umakyat sa langit kundi ang bumaba mula sa langit -- ang Anak ng Tao. "At kung paanong itinaas ni Moises ang ahas doon sa ilang gayon din naman, kailangang itaas ang Anak ng Tao, upang ang sinumang sumasampalataya sa kanya ay magkaroon ng buhay na walang hanggan.  

Gayun na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa sanlibutan, kaya ibinigay niya ang kanyang bugtong na Anak, upang ang sumampalataya sa kanya ay hindi mapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan. Sapagkat sinugo ng Diyos ang kanyang Anak, hindi upang maparusahan ang sanlibutan, kundi upang iligtas ito sa pamamagitan niya.

+ + + + + + +

Repleksyon:

Alam ba natin ang kuwento ng Tunay na Krus ni Jesus?

Pagkatapos ng kamatayan ni Jesus, dumaan ang mga Kristiyano sa matinding pag-uusig. Ngunit noong 312 AD, pumasok ang Simbahan sa isang bagong yugto ng kasaysayan. Ito ang panahong tinanggap ni Constantine I ang pananampalatayang Kristiyano at siya ang naging kauna-unahang Kristiyanong emperador ng Roma. Isa sa kanyang mga unang kautusan ay ang ipahinto ang pag-uusig sa mga Kristiyano.

Sinasabing inatasan niya ang kanyang ina na si Helena upang tipunin ang mga banal na relikya ng Kristiyanismo. Naglakbay si Helena patungo sa Banal na Lupain sa Israel, at doon niya natuklasan ang tatlong krus na ginamit sa pagpapako kay Jesus at sa dalawang magnanakaw—sina Dismas at Gestas.

Dahil tatlo ang krus, naging hamon para sa kanya ang tukuyin kung alin ang tunay na krus ni Jesus. Kaya tinawag niya ang mga maysakit sa komunidad at pinahipo sa kanila ang bawat isa sa tatlong krus. At sa tatlo, may isang namukod-tangi, sapagkat ang sinumang humipo rito ay agad na gumaling. Ipinahayag ni Helena na iyon ang Tunay na Krus ni Jesus.

Ngayon, ipinagdiriwang natin ang kapistahan ng ating Panginoong Hesukristo, ang Señor Jesus Nazareno. Hindi tulad ng ibang mga Kristiyano na may krus na walang katawan ni Jesus, para sa atin, ang krus ay hindi kailanman ganap kung wala si Jesus dito. At higit pa sa paghipo sa krus, nais nating mahipo si Jesus mismo sa pamamagitan ng Kanyang krus.

Kadalasan, ang ating krus ay sumasagisag sa mga pasaning dala-dala natin sa buhay—maari itong isang sakit o problema. May isang batang ina na minsang tinanong, “Sino ang krus mo?” Agad siyang sumagot, “Ang aking iresponsableng asawa, dahil palagi siyang kasama ng kanyang mga kaibigan sa pag-iinuman, at kapag umuuwi siya, ako’y inaabuso niya—pisikal at emosyonal.”

Bawat isa sa atin ay may sariling krus—mga bagay na nagpapabigat sa ating buhay at nagpapalungkot sa ating puso. Minsan ay naitatanong pa natin, “Bakit habang lalo tayong lumalapit kay Jesus, tila lalo namang bumibigat ang krus na ating pasan?”

Ang krus na dala natin ay isang pagsubok sa ating pananampalataya. Maaaring hindi natin ganap na maunawaan ang presensya ni Jesus sa ating buhay kung hindi rin tayo matutong magtiis at magpasan ng sarili nating krus nang may pananampalataya at pagtitiwala.

Ngunit ito ang mahalaga: hindi tayo nag-iisa sa pagdadala ng ating krus. Inaanyayahan tayong isama si Jesus, hingin ang Kanyang tulong, at hayaan Siyang makasabay natin sa ating mahirap na paglalakbay. Huwag na nating tanungin kung bakit tayo may krus, sapagkat ang krus na nagpapabigat sa atin ngayon ay wala pa sa anino ng krus na pinasan ni Jesus para sa ating kaligtasan.

Narito ang dakilang paradox ng ating pananampalataya: ang krus na nagdulot ng napakatinding paghihirap kay Jesus ang siyang naging daan upang matupad ang Kanyang misyon. Ang krus ding iyon ang naging tanda ng ating kaligtasan. Walang kaluwalhatian ang krus kung wala ang nagliligtas na sakripisyo ni Jesus. At wala ring tunay na saysay ang ating pagdurusa kung hindi natin ito iniuugnay sa Kanyang pagdurusa.

Kaya ngayon, itanong natin sa ating sarili: Ano ang krus na dala-dala natin sa kasalukuyan? Anong bigat ang patuloy na sumusubok sa ating pananampalataya at nagtutulak sa atin na manghina?

Tumingala tayo kay Jesus. Ipikit natin ang ating mga mata. At sa katahimikan ng ating puso, buong kababaang-loob nating hingin sa Kanya—hindi na alisin ang ating krus, kundi bigyan tayo ng lakas ng loob at biyaya upang pasanin ito kasama Niya.

At ang hamon para sa ating lahat ay ito: Handa ba nating yakapin ang ating krus at sumabay kay Jesus sa paglalakbay, na may paniniwalang tulad ng Kanyang krus, ang atin man ay maaari ring maging daan patungo sa muling pagkabuhay at bagong pag-asa? — Marino J. Dasmarinas