Mabuting
Balita: Marcos 6:34-44Noong panahong
iyon, nakita ni Hesus ang napakaraming tao; nahabag siya sa kanila sapagkat
para silang mga tupang walang pastol. At sila’y tinuruan niya ng maraming
bagay. Nang dapit-hapon na, lumapit sa kanya ang mga alagad at ang sabi, “Ilang
ang pook ng ito at malapit nang lumubog ang araw.
Payaunin
na po ninyo ang mga tao sa mga karatig-nayon at bayan upang makabili ng
pagkain.” Ngunit sinabi niya, “Kayo ang magbigay sa kanila ng makakain.”
“Bibili po ba kami ng halagang dalawandaang denaryong tinapay upang ipakain sa
kanila?” Tanong ng mga alagad. “Ilan ba ang dala ninyong tinapay? Tingnan nga
ninyo,” wika niya. Pagkatapos tingnan ay kanilang sinabi, “Lilima po, at
dalawang isda.”
Iniutos
ni Hesus na ang lahat ay maupo nang pulu-pulutong sa damuhan. Kaya’t naupo sila
nang manda-mandaan at lima-limampu. Kinuha ni Hesus ang limang tinapay at
dalawang isda, tumingala sa langit, at nagpasalamat sa Diyos. Pinaghati-hati
niya ang mga tinapay at ibinigay sa mga alagad upang ipamahagi sa mga tao.
At
pinaghati-hati niya ang dalawang isda at ipinamahagi rin. Ang lahat ay nakakain
at nabusog. Nang tipunin ng mga alagad ang lumabis na hati-hating tinapay at
isda, nakapuno sila ng labindalawang bakol. Sa mga nagsikain, limanlibo ang mga
lalaki.
+ + + + + + +
Repleksyon:
Nang makita
ni Jesus ang napakaraming taong patuloy na sumusunod sa Kanya, Siya ay napuno
ng habag. Ang habag na ito ay nagmumula sa Kanyang walang hanggang pagmamahal
sa mga tao. At mula sa habag na iyon ay umusbong ang pagkilos—ang pag-ibig ni
Jesus ay hindi lamang nadarama, kundi isinasabuhay. Sa limang tinapay at
dalawang isda, pinakain Niya ang lahat, at may higit pang natira.
Ganito tayo
minamahal ni Jesus—may pusong puno ng habag at pag-ibig na nahahayag sa gawa.
Ngunit tayo ba ay tunay na may kamalayan sa pag-ibig na patuloy Niyang
ibinubuhos sa atin sa loob ng maraming taon? Tinatanggap ba natin at kinikilala
ang lalim ng Kanyang pagmamahal at malasakit sa atin? Pinakain ni Jesus ang
mahigit limang libo, hindi lamang upang punuin ang kanilang sikmura, kundi
dahil mahal Niya sila—at gayon din ang pagmamahal Niya sa atin.
May mga
pagkakataon—marahil ay madalas—na nakakalimutan natin ang walang hanggang
pag-ibig ni Jesus. Ngunit kahit nakalilimot tayo sa Kanya, nananatili ang
Kanyang pagmamahal at habag. Palagi itong naririyan, handang tanggapin at
angkinin. Ito ay libreng kaloob—walang bayad, walang kapalit, at walang panukat.
Kaya naman,
inaanyayahan tayong angkinin ang dakilang kaloob na ito ng pag-ibig sa
pamamagitan ng ating presensya sa Pagdiriwang ng Eukaristiya, sa Banal na Misa.
Naroon si Jesus—laging naghihintay, handang punuin ang ating mga pusong hungkag
at minsang naliligaw.
At sa ating
pagninilay, itanong natin sa ating mga sarili: Tayo ba’y dumadalo sa Banal na
Misa dahil nakasanayan na lamang, o lumalapit ba tayo kay Jesus na may pusong
bukás at handang tumanggap ng Kanyang habag at pag-ibig na nais Niyang ibuhos
muli sa atin? – Marino J. Dasmarinas
No comments:
Post a Comment