Ang Mabuting Balita at Repleksyon Enero 10 Sabado kasunod ng Pagpapakita ng Panginoon: Juan 3:22-30

Mabuting Balita: Juan 3:22-30

Noong panahong iyon, si Hesus at ang kanyang mga alagad ay nagpunta sa lupain ng Judea. Nanatili siya roon ng kaunting panahon kasama nila, at nagbinyag. Si Juan ay nagbibinyag rin naman sa Enon, malapit sa Salim, sapagkat maraming tubig doon. Pumupunta sa kanya ang mga tao at nagpapabinyag. Hindi pa nakabilanggo noon si Juan.

Minsan, nakatalo ng mga alagad ni Juan ang isang Judio tungkol sa tanging paraan ng paglilinis. Kaya’t pumunta sila kay Juan at sinabi sa kanya, “Rabi, yaon pong lalaking kasama ninyo sa ibayo ng Jordan, na inyong pinatotohanan ay nagbibinyag rin at nagpupunta sa kanya ang lahat!” Sumagot si Juan, “Walang tatanggapin ang tao malibang ipagkaloob sa kanya ng Diyos.

Kayo na rin ang makapagpapatunay na sinabi kong hindi ako ang Kristo; sugo lamang akong mauuna sa kanya. Ang babaing ikakasal ay para sa lalaking ikakasal. Ang abay na naghihintay sa pagdating ng lalaking ikakasal ay lubos na nagagalak pagkarinig sa tinig nito. Gayun din naman, lubos na ang kagalakan ko ngayon. Kinakailangang siya ay maging dakila, at ako nama’y mababa.”

+ + + + + + +

Repleksyon:

Handa ba tayong magpakababa upang si Jesus ang lalong maitaas? Handa ba tayong manatiling mga tahimik at hindi napapansing manggagawa sa ubasan ng Panginoon, na naglilingkod kahit walang nakakakita at pumupuri?

Si Juan Bautista ay walang anumang inggit o insekyuridad kay Jesus, sapagkat alam niya kung ano ang kanyang lugar sa plano ng kaligtasan. Alam niya kung sino siya—at higit sa lahat, alam niya kung sino si Jesus.

Nang sabihin sa kanya na si Jesus ay nagbibinyag na at marami ang lumalapit sa Kanya, hindi siya nabahala ni nakaramdam ng inggit. Sa halip, mahinahon niyang sinabi: “Kayo na rin ang makapagsasaksi na sinabi kong hindi ako ang Cristo, kundi isinugo lamang ako upang mauna sa Kanya” (Juan 3:28).

At ibinigay niya sa atin ang isa sa pinakamagandang larawan ng mapagkumbabang paglilingkod: “Ang may kasintahang babae ay ang lalaking ikakasal; ngunit ang kaibigan ng lalaking ikakasal, na nakatayo at nakikinig sa kanya, ay nagagalak nang labis sa tinig ng lalaking ikakasal. Kaya’t ganap na ang kagalakang ito na aking tinatamasa. Siya ang dapat tumaas, at ako naman ang dapat bumaba” (Juan 3:29–30).

Hindi kailanman tinukso si Juan na higitan o tabunan si Jesus, kahit may pagkakataon sana siyang gawin iyon. Batid niyang lubos na ang kanyang tungkulin ay maging kaibigan ng Lalaking Ikakasal—na si Jesus.

Naunawaan niya na ang kanyang misyon ay ihanda lamang ang daan para sa Kanya, at ginampanan niya ito nang may malalim na kagalakan at taos-pusong kababaang-loob. Para kay Juan, sapat na na makilala, mahalin, at sundin si Hesus, kahit siya mismo ay manatili sa likuran.

Hindi ba ito rin ang pagtawag sa atin? Tayo man ay isinugo hindi upang itampok ang ating mga sarili, kundi upang ituro ang ating kapwas kay Hesus. Inaanyayahan din tayong magalak hindi sa sarili nating kahalagahan, kundi sa tagumpay ng kalooban ng Diyos. Ang tunay na kagalakan ay hindi matatagpuan sa pagiging nakikita, pinupuri, at pinahahalagahan, kundi sa pagkaalam na si Hesus ay lalong tumitingkad sa mga puso ng mga ating pinaglilingkuran.

Handa ba tayong umatras, na kahit makalimutan man, basta’t mas makita si Jesus sa ating buhay? Handa ba tayong magpakababa upang Siya lamang ang lalong maghari sa atin, at sa pamamagitan natin? — Marino J. Dasmarinas