Ang Mabuting Balita at Repleksyon Enero 20 Martes ng Ikalawang Linggo sa Karaniwang Panahon: Marcos 2:23-28

Mabuting Balita: Marcos 2:23-28

Isang Araw ng Pamamahinga, naparaan si Jesus at ang kanyang mga alagad sa tabi ng triguhan. Habang daa'y nangingitil ng uhay ang mga alagad, Kaya't sinabi ng mga Pariseo kay Jesus, "Tingnan mo ang ginagawa ng iyong mga alagad. Bawal iyan kung Araw ng Pamamahinga!"  

Sinagot sila ni Jesus, "Hindi pa ba ninyo nababasa ang ginawa ni David noong si Abitar ang pinakapunong saserdote? Nang siya at kanyang mga kasama'y magutom at walang makain, pumasok siya sa bahay ng Diyos at kumain ng tinapay na handog sa Diyos. Ayon sa Kautusan, ang mga saserdote lamang ang may karapatang kumain niyon, ngunit kinain iyon ni David, at binigyan pa ang kanyang mga kasama.  

Sinabi pa ni Jesus, "Itinakda ang Araw ng Pamamahinga para sa kabutihan ng tao; hindi nilikha ang tao para sa Araw ng Pamamahinga. Kaya't maging ang Araw ng Pamamahinga ay nasa ilalim ng kapangyarihan ng Anak ng Tao."

+ + + + + + +   

Repleksyon:

Ano ang magiging paninindigan natin kung tayo ay papipiliin sa pagitan ng mahigpit na pagsunod sa batas at sa agarang pangangailangan ng ating kapwa? Hindi lamang ito tanong tungkol sa mga alituntunin; ito ay tanong tungkol sa ating puso.

Si Jesus mismo ang nagbibigay sa atin ng malinaw na sagot: para sa Kanya, laging nauuna ang kapakanan ng iba. Ipinapaalala Niya sa atin si David, na isinantabi ang mahigpit na pagsunod sa Araw ng Pamamahinga upang mabigyan ng makakain ang kanyang mga kasama. Sa mata ng Diyos, ang gutom, ang paghihirap, at ang dangal ng tao ay hindi kailanman pangalawa lamang sa mga tuntunin.

Oo, ang mga batas at alituntunin ay nilikha upang magkaroon ng kaayusan at maiwasan ang kaguluhan. Sila ay gabay at proteksyon sa atin. Ngunit alam din natin na may mga sandaling kailangan silang isantabi para sa mas mataas at mas marangal na layunin.

Kapag ang kapakanan ng ating mga kapatid ang nakataya, ang kanilang kabutihan ang dapat manaig. Ito ang diwang tinatawag tayong isabuhay. Dapat din tayong mag-ingat na huwag gamitin ang mga patakaran para sa sariling ginhawa, kapalaluan, o pansariling interes.

Makikita rin natin ito sa ating mga pamilya. Ang mga magulang ay nagtatakda ng mga tuntunin para sa kanilang mga anak dahil sa pagmamahal at pag-aalala. Ngunit alam din ng mapagmahal na mga magulang kung kailan dapat maging maunawain at luwagan ang mga patakarang ito, gaano man ito kahigpit.

Kapag may mabigat at makataong dahilan, o kapag kailangang ipadama na mas mahalaga ang pag-ibig kaysa sa simpleng pagpapatupad ng tuntunin, ang awa at malasakit ang dapat manaig. Sa ganitong paraan, natututo ang mga anak na sila ay hindi lamang pinamumunuan ng batas, kundi niyayakap ng pag-ibig.

Si Jesus ay isang mahabaging Panginoon. Hindi Siya nalulugod sa malamig at matigas na pagsunod na nakakalimot sa paghihirap ng kapwa. Hindi Niya tayo hinahatulan kahit minsan ay isinasantabi natin ang mga panrelihiyong tuntunin, kung ito ay ginagawa natin dahil sa tunay na pag-ibig, awa, at malasakit sa nangangailangan. Sapagkat ang puso ng batas ng Diyos ay hindi parusa, kundi habag; hindi pabigat, kundi buhay.

At kaya tayo ay inaanyayahang suriin ang ating sarili ngayon: kapag tayo ay nahaharap sa pagpili sa pagitan ng pagsunod sa mga tuntunin at maging mahabagin sa ating kapwa, alin ang pipiliin natin ang pipiliin ba natin ay ang pagsasabuhay ng mahabaging puso ni Hesus? — Marino J. Dasmarinas