Sa gayo’y natupad ang sinabi ni propeta Isaias: “Ang lupain ng Zabulon at lupain ng Neftali – daanan sa gawing dagat sa ibayo ng Jordan, Galilea ng mga Hentil! Itong bayang nag-apuhap sa gitna ng kadiliman sa wakas ay nakakita ng maningning niyang ilaw! Liwanag na taglay nito’y siya ngayong tumalanglaw sa lahat ng nalugami sa lilim ng kamatayan!”
Magmula noon ay nangaral na si Hesus. Ang sabi niya, “Pagsisihan ninyo’t talikdan ang inyong mga kasalanan, sapagkat malapit nang maghari ang Diyos.”
Nilibot ni Hesus ang buong Galilea. Nagtuturo sa mga sinagoga at ipinangangaral ang Mabuting Balita tungkol sa paghahari ng Diyos. Pinagaling din niya ang mga tao sa kanilang mga sakit at karamdaman.
Siya’y
nabantog sa buong Siria kaya’t dinadala sa kanya ang lahat ng maysakit at mga
pinahihirapan ng iba’t ibang karamdaman: mga inaalihan ng mga demonyo, mga
himatayin, mga paralitiko. Silang lahat ay kanyang pinagaling. At sinundan siya
ng napakaraming tao buhat sa Galilea, Decapolis, Jerusalem, Judea, at maging sa
ibayo ng Jordan.
Ganito inilarawan ng propetang si Isaias si Jesus sa Lumang Tipan—bilang liwanag na sisikat sa mga taong naglalakad sa kadiliman. Sa Bagong Tipan, ang liwanag na ito ay naging ganap na realidad sa katauhan ni Jesus.
Tinawag tayo ni Jesus noon at hanggang ngayon sa pagsisisi. Ipinahayag Niya ang Mabuting Balita at pinagaling ang mga may karamdaman sa katawan at kaluluwa. Lumapit Siya sa ating paghihirap nang may habag at pag-ibig, upang pagalingin hindi lamang ang katawan kundi pati ang sugatang puso at espiritu.
Si Jesus ay hindi nagbabago—kahapon, ngayon, at magpakailanman. Siya pa rin ang liwanag ng ating buhay sa kasalukuyan. Patuloy Niya tayong pinagagaling sa ating mga karamdaman, kahinaan, at mga sugat na minsan ay hindi nakikita ng iba. At patuloy pa rin Niya tayong inaanyayahang talikuran ang kasalanan at magbalik-loob sa Diyos.
Mag-ingat tayo na huwag magkamaling hanapin ang ating liwanag at pag-asa sa mundong ito. Maaaring magbigay ang mundo ng panandaliang kasiyahan, tagumpay, o aliw, ngunit hindi nito kayang ibigay ang tunay at pangmatagalang pag-asa.
Kapag sa mga bagay ng mundo natin inilagak ang ating tiwala, madalas ay nauuwi tayo sa pagkadismaya at kawalan ng kapayapaan. Ang paglalagak ng ating pag-asa at kaligayahan sa mundong ito ay isang malaking pagkakamaling hindi natin dapat pahintulutan.
Kaya’t matuto tayong makinig at kumilala sa tinig ni Jesus na patuloy na tumatawag sa atin upang sumunod sa Kanya. Gawin natin Siyang tunay na liwanag at pag-asa ng ating buhay—ngayon at magpakailanman. Hindi tayo kailanman maliligaw kung pipiliin nating pakinggan ang Kanyang tinig na mapagmahal na humihimok sa atin na magsisi, talikuran ang kasalanan, at lumakad sa daan ng bagong buhay.
Saan ba talaga natin inilalagay ang ating pag-asa—sa mga ilaw ng mundong madaling maglaho, o kay Jesus, ang Tunay na Liwanag na nag-aakay sa atin palabas ng dilim at patungo sa buhay na ganap at walang hanggan? – Marino J. Dasmarinas
No comments:
Post a Comment