Ang Mabuting Balita para Huwebes Disyembre 25 Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon (Misa sa Hatinggabi): Lucas 2:1-14

Mabuting Balita: Lucas 2:1-14

Noong panahong iyon, iniutos ng Emperador Augusto na magpatala ang lahat ng nasasakupan ng Imperyo ng Roma. Ang unang pagpapatalang ito’y ginawa nang si Cirenio and gobernador ng Siria. Kaya’t umuwi ang bawat isa sa sariling bayan upang magpatala.  

Mula sa Nazaret, Galilea, si Jose’y pumunta sa Betlehem, Judea, ang bayang sinilangan ni Haring David, sapagkat siya’y mula sa angkan at lahi ni David. Kasama niyang umuwi upang magpatala rin si Maria na kanyang magiging asawa na noo’y kagampan. Samantalang naroroon sila, dumating ang oras ng panganganak ni Maria at isinilang niya ang kanyang panganay at ito’y lalaki. Binalot niya ng lampin ang sanggol at inihiga sa isang sabsaban, sapagkat wala nang lugar para sa kanila sa bahay-panuluyan.  

Sa lupain ding yaon ay may mga pastol na nasa parang, nagpupuyat sa pagbabantay ng kanilang mga tupa. Biglang lumitaw sa harapan nila ang isang anghel ng Panginoon at lumaganap sa paligid nila ang nakasisilaw na kaningningan ng Panginoon.  

Natakot sila nang gayun na lamang, “Huwag kayong matakot! Ako’y may dalang mabuting balita para sa inyo na magdudulot ng malaking kagalakan sa lahat ng tao. Sapagkat isinilang ngayon sa bayan ni David ang inyong Tagapagligtas, ang Kristong Panginoon. Ito ang palatandaan: matatagpuan ninyo ang isang sanggol na nababalot ng lampin at nakahiga sa sabsaban.”  

Biglang lumitaw sa tabi ng anghel ang isang malaking hukbo ng kalangitan, na nagpupuri sa Diyos: “Papuri sa Diyos sa kaitaasan, at sa lupa’y kapayapaan sa mga taong kinalulugdan niya!” 

+ + + + + + +

Repleksyon:

Ano nga ba ang tunay na kahulugan ng Pasko para sa atin?

Sa panahong ito, marami sa atin ang nahuhumaling sa mga shortcut—maging ang banal at dakilang pagdiriwang ng kapanganakan ng Panginoong Hesukristo ay hindi na rin nakaligtas. Halimbawa, mas madalas na nating marinig ang pagbating “Merry X-Mas” kaysa “Maligayang Pasko.” Ano ang ipinahihiwatig nito? Maaaring unti-unti nating nakakalimutan ang tunay na kahulugan ng Pasko.

Ang Pasko ay hindi tungkol sa mga materyal na bagay. Ang Pasko ay tungkol sa dakila at walang hanggang pag-ibig ng Diyos para sa atin. Ang pag-ibig na ito ay hindi dapat manatili lamang sa ating mga puso; ito ay dapat nating ipahayag sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Kapag isinasabuhay natin ang pag-ibig na ito, ang pag-ibig ni Kristo ay nagiging buhay at nakikita sa pamamagitan natin.

Halimbawa, kung tayo ay makakita ng isang mahirap na nangangailangan, ano ang gagawin natin? Tayo ba ay mananatiling nakatayo lamang at magiging manhid sa kanyang kalagayan? Bilang mga tagasunod ni Kristo, hindi tayo dapat maging manhid. Tayo ay tinatawag na kumilos—upang ipadama at ipamahagi ang pag-ibig at pagpapala ni Kristo. Sa ganitong paraan, ipinapasa natin ang tunay na diwa ng Pasko, ang kapanganakan ng ating Tagapagligtas.

Ang taunang pagdiriwang ng kapanganakan ni Hesus ay dapat ding maging muling pagsilang ng pag-ibig ni Kristo sa ating mga puso. Hindi natin dapat ipagkait ang pag-ibig na ito; sa halip, itanim natin ito sa puso ng iba sa pamamagitan ng pagiging pagtulong sa kanila, na may pag-asang ito’y mamumunga nang sagana sa kanilang buhay.

Sa Paskong ito, nagdiriwang lamang ba tayo ng isang petsa, o hinahayaan ba nating muling isilang si Kristo at ang Kanyang pag-ibig sa ating puso? – Marino J. Dasmarinas