Ang Mabuting Balita at Repleksyon Miyerkules Hulyo 29, Paggunita Santa Marta, Santa Maria at San Lazaro: Juan 11:19-27

Mabuting Balita: Juan 11:19-27

Noong panahong iyon, marami sa mga Judio ang dumalaw kina Marta at Maria upang sila’y aliwin. Nang marinig ni Marta na dumarating si Hesus, sinalubong niya ito; ngunit si Maria’y naiwan sa bahay. Sinabi ni Marta, “Panginoon, kung kayo po’y narito, hindi sana namatay ang aking kapatid. 

Ngunit nalalaman kong kahit ngayo’y ibibigay sa inyo ng Diyos ang anumang hingin ninyo sa kanya.” “Muling mabubuhay ang iyong kapatid,” wika ni Hesus. Sumagot si Marta, “Nalalaman ko pong siya’y mabubuhay uli sa huling araw, sa muling pagkabuhay.” Sinabi naman ni Hesus, “Ako ang muling pagkabuhay at ang buhay. 

Ang nananalig sa akin, kahit mamatay ay muling mabubuhay, at sinumang nabubuhay at nananalig sa akin, kahit mamatay ay mabubuhay kailanman. Pinaniniwalaan mo ba ito?” “Opo, Panginoon!” sagot niya. “Nananalig ako sa inyo. Kayo po ang Anak ng Diyos, ang Mesiyas na inaasahang paparito sa sanlibutan.”

+ + + + + + +  

Repleksyon:

Ano ang nagtulak kay Marta upang salubungin si Jesus habang papunta Siya sa kanilang tahanan? Ito ay ang kanyang malalim na pananampalataya.

Matinding dalamhati ang naramdaman ni Marta dahil sa pagkamatay ng kanyang kapatid na si Lazaro. Ngunit nang mabalitaan niyang papunta si Jesus sa kanilang tahanan upang damayan sila, ang kanyang kalungkutan ay agad napalitan ng pag-asa.

Malalim ang kanyang pananampalataya kay Jesus, at dahil malapit na kaibigan nila Siya, tunay niyang kilala ang Panginoon. Nagtitiwala si Marta na ang presensya ni Jesus ay sapat upang magdala ng kaginhawahan, kapayapaan, at maging ng bagong buhay.

Kapag tayo ba ay nalulungkot, nabibigatan, o dumaraan sa matitinding pagsubok, hindi rin ba tayo tumatakbo kay Jesus? Tunay ngang sa Kanya tayo lumalapit. Ang lakas na nagtutulak sa atin upang hanapin ang Panginoon ay nagmumula sa ating pananampalataya, pag-asa, at lumalalim na pakikipagkaibigan sa Kanya.

Napakapalad natin sapagkat alam natin kung saan tayo lalapit kapag tayo ay nababagabag at pinahihirapan ng maraming pagsubok at suliranin sa mundong ito. Sa piling ni Jesus, natatagpuan natin ang kapayapaang hindi kayang ibigay ng sanlibutan, ang pag-asang hindi nabibigo, at ang pag-ibig na hindi kailanman magmamaliw.

Ngunit paano naman ang mga hindi pa lubos na nakakakilala kay Jesus, o yaong hindi pa Siya nakikilala? Kanino sila lalapit kapag sila ay pinanghihinaan ng loob o nabibigatan sa kanilang mga pasanin? Marami sa kanila ang maaaring humanap ng pansamantalang ginhawa sa mga bagay na iniaalok ng mundong ito.

Subalit ang mga ito ay panandalian lamang at hindi kailanman makapupuno sa pinakamalalim na pangangailangan ng ating puso. Kung wala si Jesus, maaaring hindi nila maranasan ang tunay na pag-asa, kapayapaan, at kaligtasang Siya lamang ang makapagbibigay.

Dito tayo tinatawag ng Panginoon. Bilang mga alagad ni Hesus, inaanyayahan tayong maging mga daluyan ng Kanyang liwanag at pag-ibig para sa mga naghahanap, nanghihina, at nasasaktan.

Sa pamamagitan ng ating mga salita, gawa, at patotoo ng ating buhay, maaari nating akayin ang iba kay Jesus upang maranasan din nila ang Kanyang awa, kagalingan, pag-asa, at kaligtasan. Maaaring gamitin ng Diyos ang ating buhay upang maging tulay na magdadala sa iba sa Panginoon.

Ang ating pananampalataya kay Jesus ay hindi dapat maging pananampalatayang itinatago lamang para sa ating sarili. Ito ay isang kaloob na dapat nating ibahagi. Habang lalo nating tinatanggap ang Kanyang pag-ibig, lalo rin tayong tinatawagan na ipamalas ito sa ating kapwa.

Habang lalo tayong lumalapit kay Hesus, nawa'y maisama rin natin ang iba sa paglapit sa Kanya upang sama-sama nating maranasan ang liwanag ng Kanyang biyaya, ang kagalakan ng Kanyang presensya, at ang buhay na walang hanggan na Kanyang ipinangako.

Ngayon, tanungin natin ang ating mga sarili: Ang ating pananampalataya ba ay naglalapit lamang sa atin kay Jesus, o nagiging daan din ba ito upang mailapit natin ang iba sa Kanya? Nawa'y huwag nating sarilinin ang pag-asang natagpuan natin kay Hesus.

Sa halip, magkaroon tayo ng tapang na ibahagi Siya sa iba, upang mas marami pang puso ang makakilala, magmamahal, at susunod sa Kanya. Kung ngayon ay tatawagin tayo ni Jesus upang maging liwanag para sa isang taong nawawalan ng pag-asa, handa ba tayong lumapit, magbahagi, at maging daan upang matagpuan din niya ang Panginoon?– Marino J. Dasmarinas