Ang Mabuting Balita at Repleksyon Hunyo 26 Biyernes ng Ika-12 Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 8:1-4

Mabuting Balita: Mateo 8:1-4

Nang makababa si Jesus mula sa bundok, sinundan siya ng napakaraming tao. Lumapit sa kanya ang isang ketongin at lumuhod sa harapan niya, "Ginoo," ang wika niya, "kung ibig po ninyo, ako'y inyong mapagagaling." 

Hinipo siya ni Jesus at sinabi, "Ibig ko, gumaling ka." At pagdaka'y nawala ang kanyang ketong. "Huwag mo itong sasabihin kaninuman," bilin ni Jesus. Pumunta ka't pasuri sa saserdote. Pagkatapos maghandog ka ng haing iniuutos ni Moises, bilang patotoo sa mga tao na magaling ka na."

+ + + + + + +   

Repleksyon:

Sino ba ang ketonging ito na buong tapang na lumapit kay Jesus upang magmakaawa para sa Kanyang pagpapagaling?

Hindi natin alam ang kanyang pangalan, pinagmulan, o buong kuwento ng kanyang buhay. Ngunit isang bagay ang tiyak: nanampalataya siya kay Jesus. Marahil ay narinig niya ang tungkol sa kapangyarihan ng Panginoon na magpagaling at nagtanim iyon ng pag-asa sa kanyang puso.

Marahil ay matagal na niyang hinihintay ang pagkakataong makatagpo si Jesus nang personal upang siya man ay maranasan ang Kanyang mahabagin at mapagpagaling na paghipo. Kaya nang dumating ang pagkakataon, hindi siya nag-atubili. Lumapit siya kay Jesus na may pananampalataya, pagpapakumbaba, at pag-asa.

Tulad ng ketonging ito, tayo rin ay nakarinig na ng maraming patotoo tungkol sa mga himalang ginagawa ni Jesus sa buhay ng mga tao. Narinig na natin ang tungkol sa Kanyang awa, habag, pagmamahal, at kapangyarihang magbago ng buhay.

Ngunit ano ang ginagawa natin sa mga bagay na ating naririnig? Nanatili na lamang ba tayong tagapanood mula sa malayo, o nagsisikap tayong higit na mapalapit sa Kanya na may pusong nauuhaw at naghahangad sa Kanyang presensya?

Ang ketongin, bagama’t itinuring na isang itinakwil at iniiwasan ng lipunan, ay hindi hinayaang hadlangan siya ng kanyang karamdaman upang makalapit kay Jesus. Sa halip na maging dahilan ang kanyang kalagayan upang lumayo sa Panginoon, ginawa niya itong daan upang lalo pang lumapit sa Kanya. Ninais niyang magkaroon ng personal na pakikipagtagpo sa kanyang Tagapagligtas at Manggagamot.

Gaano naman kadalas na hinahayaan nating ang ating mga problema, takot, pagkabigo, kahinaan, o maging ang ating mga kasalanan ang humadlang sa atin upang lumapit sa Panginoon? Gayunman, patuloy tayong inaanyayahan ni Jesus na lumapit sa Kanya kung ano man ang ating kalagayan.

Hindi Niya itinataboy ang mga pusong taos-pusong naghahanap sa Kanya. Ang Kanyang habag ay higit na dakila kaysa sa ating mga sugat, at ang Kanyang awa ay higit na malalim kaysa sa ating mga paghihirap.

Anuman ang ating dinaranas—pisikal, emosyonal, mental, relasyon, o espirituwal na karamdaman—dalhin natin ang lahat ng ito sa Panginoon nang may pananampalataya. Lumuhod tayo sa Kanyang harapan nang may pagpapakumbaba at pagtitiwala, naniniwalang naririnig Niya ang ating mga panalangin at batid Niya ang pinakamalalim na pangangailangan ng ating puso.

Ang Jesus na tumanggap at nagpagaling sa ketongin noon ay Siya ring Jesus na tumatanggap at nagmamahal sa atin ngayon. Ang kapangyarihan Niyang magpagaling noon ay kapangyarihan ding kumikilos sa ating buhay sa kasalukuyan ayon sa Kanyang banal at perpektong kalooban.

Handa ba tayong tularan ang pananampalataya ng ketongin? Handa ba tayong iwanan ang anumang humahadlang sa atin upang mas mapalapit kay Jesus at buong pagpapakumbabang ilapit sa Kanya ang ating mga sugat, pasanin, at kahinaan?

O mananatili pa rin ba tayong nakatayo sa malayo, samantalang ang Panginoon ay naghihintay na tayo ay lumapit at magtiwalang Siya lamang ang makapagbibigay ng tunay na kagalingan, kapayapaan, at pagbabago na ating hinahanap?

Ano ang pumipigil sa atin upang lubusang lumapit kay Jesus—at handa na ba tayong isuko iyon upang maranasan ang Kanyang mapagpagaling na pag-ibig at habag?—Marino J. Dasmarinas