Ang Mabuting Balita at Repleksyon Mayo 5 Martes sa Ikalimang Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay: Juan 14:27-31a

Mabuting Balita: Juan 14:27-31a

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: "Kapayapaan ang iniiwan ko sa inyo. Ang aking kapayapaan ang ibinibigay ko sa inyo; hindi ito katulad ng ibinibigay ng sanlibutan. 

Huwag kayong mabalisa; huwag kayong matakot. Sinabi ko na sa inyo, 'Ako'y aalis, ngunit babalik ako.' Kung iniibig ninyo ako, ikagagalak ninyo ang pagpunta ko sa Ama, sapagkat dakila ang Ama kaysa akin. Sinasabi ko na ito sa inyo bago pa mangyari upang kung mangyari na, kayo'y manalig sa akin. 

Hindi na ako pakahahaba ng pagsasalita sa inyo, sapagkat dumarating na ang pinuno ng sanlibutang ito. Wala siyang kapangyarihan sa akin, subalit dapat makilala ng sanlibutan na iniibig ko ang Ama at ang ginagawa ko'y ang iniuutos niya sa akin."

+ + + + + + +

Repleksyon:

Hinahayaan ba natin na maghari ang kapayapaan ni Hesus sa ating mga puso?

May mga pagkakataon sa ating buhay na tayo ay nagiging mapagduda at negatibo, na para bang mas madaling ituon ang ating pansin sa mga mali kaysa sa tahimik na presensya ng Diyos sa bawat sitwasyon.

Minsan, tayo rin ay natutuksong bigyang-kahulugan ang mga pangyayari sa negatibong paraan. Ngunit bilang mga mananampalataya, pinaaalalahanan tayo na anuman ang mangyari, tinatawag tayong manatiling kalmado at payapa sapagkat si Hesus ay kasama natin.

Oo, may mga pangyayaring maaaring gumambala sa atin. May mga pagsubok na maaaring yumanig sa ating kalooban at sumubok sa ating pananampalataya. Ngunit kung tayo ay mananatiling nakaugat kay Kristo, hindi tayo mananatiling nababagabag. Sa paglipas ng panahon, muli nating matatagpuan ang malalim at tunay na kapayapaan na nagmumula sa katiyakang hindi tayo nag-iisa.

Sa Ebanghelyo, buong pagmamahal na sinabi ni Hesus sa Kanyang mga alagad: “Iniiwan ko sa inyo ang kapayapaan; ang aking kapayapaan ang ibinibigay ko sa inyo. Hindi tulad ng ibinibigay ng sanlibutan ang ibinibigay ko sa inyo.

Huwag ninyong hayaang mabalisa o matakot ang inyong mga puso” (Juan 14:27). Sinabi Niya ito sa panahong malapit na Siyang magdusa, ngunit sa halip na takot, kapayapaan ang Kanyang iniwan—isang kapayapaang hindi nakasalalay sa sitwasyon, kundi nakaugat sa Kanyang presensya.

Gayon din, si Hesus ay nagsasalita sa atin ngayon. Anuman ang ating pinagdaraanan, anuman ang mga hindi tiyak sa hinaharap, inaanyayahan Niya tayong magtiwala sa Kanya at manatiling payapa, sapagkat Siya ay nananatiling kasama natin. Ang Kanyang presensya sa atin ang ating lakas, kanlungan, at kapayapaan—isang kapayapaang hindi kayang ibigay ni makuha ng sanlibutan.

Mas lalo nating nararanasan ang kapayapaang ito kapag nananatili tayong konektado sa Kanya: sa ating boung puso na pakikibahagi sa Banal na Misa, sa madalas na pagtanggap sa Katawan ni Kristo, sa mapagkumbabang pagbabalik-loob sa Sakramento ng Kumpisal, sa taimtim na pagninilay sa Kanyang Salita sa Bibliya, at sa ating araw-araw na pakikipag-usap sa Kanya sa panalangin. Sa mga sandaling ito, unti-unting hinuhubog at pinupuno ng Kanyang kapayapaan ang ating mga puso.

Kaya ngayon, tanungin natin ang ating mga sarili: Taglay ba natin ang kapayapaan ni Kristo? O hinahayaan pa rin ba nating manaig sa ating mga puso ang takot, pagdududa, at negatibong pag-iisip?

Sa pagdating ng mga pagsubok—na tiyak na darating—ano ang maghahari sa ating kalooban: ang kaguluhan ng sanlibutan, o ang hindi matitinag na kapayapaan ni Hesus?—Marino J. Dasmarinas