Ang Mabuting Balita at Repleksyon Abril 6 Lunes sa Oktaba ng Pasko ng Pagkabuhay: Mateo 28:8-15

Mabuting Balita: Mateo 28:8-15

Noong panahong iyon, dali-daling umalis ang mga babae sa libingan. Pinagharian sila ng magkahalong takot at galak. At patakbong nagpunta sa mga alagad upang ibalita ang nangyari. 

Ngunit sinalubong sila ni Jesus at binati. At lumapit sila, niyakap ang kanyang paa at sinamba siya. Sinabi sa kanila ni Jesus, "Huwag kayong matakot! Humayo kayo at sabihin sa mga kapatid ko na pumunta sila sa Galilea, at makikita nila ako roon!" 

Pagkaalis ng mga babae, pumunta naman sa lunsod ang ilan sa mga kawal na nagbabantay sa libingan at ibinalita sa mga punong saserdote ang lahat ng nangyari. Nagtipun-tipon ang mga ito at matapos makipagpulong sa mga matatanda ng bayan, sinuhulan ng malaki ang mga kawal. 

At inutusan sila na ganito ang ipamalita, "Samantalang natutulog kami kagabi, naparito ang kanyang mga alagad at ninakaw ang bangkay." Sinabi pa nila, "Huwag kayong mag-alaala, makarating man ito sa gobernador. Kami ang bahala!" Tinanggap ng mga bantay ang salapi at ginawa ang bilin sa kanila. Hanggang ngayon, ito pa rin ang sabi-sabi ng mga Judio.

+ + + + + + +

Repleksyon:

Hanggang saan ba tayo handang magpadala at magpaimpluwensya sa maraming kasamaan na dulot ng pera? Habang sinusuri natin ang ating mga puso, itanong natin sa ating sarili: handa ba tayong isuko ang katotohanan kapalit ng pakinabang? Handa ba nating ipagpalit ang mga bagay na walang hanggan para sa mga bagay na panandalian lamang?

Ang pera, kung tutuusin, ay hindi masama. Ngunit kapag hinayaan nating ito ang maghari sa ating mga puso, unti-unti tayong inilalayo nito sa Diyos. Kapag mas pinili natin ito kaysa sa katotohanan, integridad, at katapatan, nagiging tahimik ngunit makapangyarihang puwersa ito sa ating pagkatao na sa bandang huli ay makasisira sa atin.

Magnilay tayo sa buhay ni Judas Iscariote. Siya ay lumakad kasama ni Jesus, nasaksihan ang Kanyang mga himala, at narinig ang Kanyang mga salitang nagbibigay buhay—ngunit pinayagan niyang manaig ang kasakiman sa kanyang puso. Sa halagang tatlumpung pirasong pilak, pinili niyang ipagkanulo ang Panginoon. Sa huli, siya ay nilamon ng matinding pagsisisi at dalamhati, at hindi na niya nakayanang dalhin ang bigat ng kanyang kasalanan.

Hindi lamang ito kuwento niya—maaari rin itong maging kuwento natin kung hindi tayo magbabantay. Sa ating panahon ngayon, marami ring tukso ang dumarating sa atin sa tahimik na paraan.

Maaaring hindi natin tahasang ipinagkakanulo si Jesus, ngunit maaari nating ikompromiso ang ating mga paninindigan, manahimik sa halip na magsabi ng katotohanan, o bigyang-katwiran ang maling pakinabang para sa pansariling kaginhawaan. Sa simula, tila maliit lamang ito—ngunit sa paglipas ng panahon, unti-unti nitong hinuhubog ang ating puso at inilalayo tayo sa Diyos.

Sa Ebanghelyo, makikita rin natin ang mga sundalong nakasaksi sa katotohanan ng muling pagkabuhay ni Jesus. May pagkakataon silang ipahayag ang kanilang nakita, ngunit pinili nilang magpalinlang at magpasuhol. Sa halip na maging mga saksi ng katotohanan, pinili nila ang mas madali at mas ligtas na landas. Ilang beses na rin ba tayong nasa ganitong sitwasyon—alam natin ang tama, ngunit pinipili natin ang madali at ang mali?

Bilang mga tagasunod ni Kristo, tinatawag tayong mamuhay sa katotohanan, katapangan, at integridad. Sa tuwing tayo ay tinutukso—lalo na sa mga bagay na nagbibigay ng pansamantalang seguridad at pakinabang—nawa’y alalahanin natin na walang anumang halaga ng pera ang makapapalit sa malinis na konsensya at pusong tapat sa Diyos.

Manalangin tayo na pagkalooban tayo ng lakas ng loob na manindigan, piliin ang tama kahit mahirap, at magtiwala na ang Diyos ang gagawa ng paraan para sa ating mga pangangailangan habang tayo ay nananatiling tapat sa Kanya.

Ngayon, ang tanong na dapat nating dalhin sa ating panalangin ay ito: Kapag tayo ay nahaharap sa tahimik na tukso ng maling pakinabang, pipiliin ba natin ang panandaliang gantimpala—o mananatili tayong tapat kay Kristo, anuman ang kapalit?—Marino J. Dasmarinas