Ang Mabuting Balita at Repleksyon Abril 5 Linggo ng Pasko ng Muling pagkabuhay: Juan 20:1-9

Mabuting Balita: Juan 20:1-9

Madilim-dilim pa ng araw ng Linggo, naparoon na si Maria Magdalena sa libingan. Naratnan niyang naalis na ang batong panakip sa pinto ng libingan. Dahil dito, patakbo siyang pumunta kay Simon Pedro at sa alagad na mahal ni Jesus, at sinabi sa kanila, "Kinuha sa libingan ang Panginoon at hindi namin alam kung saan dinala!" 

Kaya't si Pedro at ang nasabing alagad ay nagpunta sa libingan. Kapwa sila tumakbo ngunit si Pedro'y naunahan ng kasamang alagad. Yumuko ito at sumilip sa loob. Nakita niyang nakalatag ang mga kayong lino, ngunit hindi siya pumasok. Kasunod niyang dumating si Simon Pedro at tuloy-tuloy itong pumasok sa libingan. 

Nakita niya ang mga kayong lino at ang panyong ibinalot sa ulo. Hindi ito kasama ng mga kayong lino, kundi hiwalay na nakatiklop sa isang tabi. Pumasok din ang alagad na naunang dumating; nakita niya ito at siya'y naniwala. Hindi pa nila nauunawaan ang nasasaad sa Kasulatan, na kailangang muling mabuhay si Hesus.  

+ + + + + + +

Repleksyon:

Paano nagsasalita sa atin ang Ebanghelyo ngayon tungkol sa Muling Pagkabuhay ni Kristo? Nagbibigay  ba ito sa ating puso ng mas malalim na pag-asa, panibagong lakas, at bagong buhay?

Ang Ebanghelyong ito ng Muling Pagkabuhay ay hindi lamang tungkol kay Hesus—ito rin ay tungkol sa ating lahat. Inaanyayahan tayo nito na maranasan ang sarili nating pagbangon, ang ating tagumpay laban sa kasalanan at kahinaan. Sa liwanag ng Muling Nabuhay na Panginoon, pinaaalalahanan tayo na walang dilim sa ating buhay ang hindi Niya kayang baguhin.

Mula sa ating pagiging makasalanan, tinatawag tayo na magsikap na mamuhay nang banal, puspos ng biyaya, at may tunay na kahulugan. Sa bawat tapat na pagsisikap nating talikuran ang kasalanan, ipinapahayag natin na si Hesus ay tunay na nabubuhay sa ating kalooban. Ang Kanyang Muling Pagkabuhay ay hindi lamang alaala—ito ay buhay na dapat nating isabuhay araw-araw.

Bilang isang pamayanan ng mga mananampalataya, inaanyayahan tayong iayon ang ating buhay sa kalooban ng Muling Nabuhay na Kristo. Nangangahulugan ito ng araw-araw na pagpili na iwan ang anumang naglalayo sa atin sa Diyos, at yakapin ang buhay na nakaugat sa Kanya, hindi sa mga bagay na panandalian lamang sa mundong ito. Hinahayaan nating manaig sa atin ang Kanyang Muling Pagkabuhay upang mapagtagumpayan ang lahat ng masama at makasalanan sa ating puso.

Maaaring tayo ay madapa at “mamatay” nang maraming beses dahil sa kasalanan, ngunit sa bawat pagbabalik-loob, tayo rin ay muling bumabangon. Sa bawat hakbang palayo sa kasalanan at papalapit sa Panginoon, nakikibahagi tayo sa Kanyang tagumpay sa kamatayan.

Kaya ngayon, bilang pagninilay, itanong natin sa ating sarili: kung si Kristo ay tunay na muling nabuhay at nananahan sa atin, nakikita ba Siya ng iba sa ating pag-iisip, pananalita, at pagkilos?

Handa ba tayong talikuran ang ating dating buhay at ganap na mabuhay kasama Niya—o patuloy pa rin ba tayong kumakapit sa mga bagay na humahadlang sa ating ganap na pagbangon kasama ng Panginoon? —Marino J. Dasmarinas