Ang Mabuting Balita at Repleksyon Abril 10 Biyernes sa Oktaba ng Pasko ng Pagkabuhay: John 21:1-14

Mabuting Balita: Juan 21:1-14

Noong panahong iyon, muling napakita si Jesus sa mga alagad sa tabi ng Lawa ng Tiberias. Ganito ang pangyayari. Magkakasama sina Simon Pedro, Tomas na tinaguriang Kambal, Natanael na taga-Cana, Galilea, ang mga anak ni Zebedeo, at dalawa pang alagad. Sinabi sa kanila ni Simon Pedro, "Mangingisda ako." "Sasama kami," wika nila.  

Umalis sila at lumulan sa bangka, subalit walang nahuli nang gabing iyon. Nang magbubukang-liwayway na, tumayo si Jesus sa pampang , subalit hindi siya nakilala ng mga alagad. Sinabi niya, "Mga anak, mayroon ba kayong huli?" "Wala po," tugon nila. "Ihulog ninyo ang lambat sa gawing kanan ng bangka, at makahuhuli kayo," sabi ni Jesus. Inihulog nga nila ang lambat at hindi nila ito mahila sa dami ng huli.  

Sinabi kay Pedro ng alagad na minamahal ni Jesus, "Ang Panginoon iyon!" Nang marinig ito ni Simon Pedro, siya'y nagsuot ng Damit sapagkat hubad siya at tumalon sa tubig. Ang kasama niyang mga alagad ay sumapit sa pampang, sakay nang munting bangka, hila-hila ang bangka na puno ng isda. Hindi sila gaanong kalayuan sa pampang -- mga siyamnapung metro lamang.  

Pag-ahon nila sa pampang ay nakakita sila roon ng mga baga na may isdang nakaihaw, at ilang tinapay. "Magdala kayo rito ng ilang isdang nahuli ninyo," sabi ni Jesus. Kaya't sumampa sa bangka si Simon Pedro at hinila sa pampang ang lambat na puno ng malalaking isda -- sandaan at limampu't tatlong lahat.  

Hindi napunit ang lambat, kahit ganoon karami ang isda. Halikayo at mag-almusal tayo" sabi ni Jesus. Isa man sa mga alagad ay walang nangahas magtanong kung sino siya, sapagkat alam nila na siya ang Panginoon. Lumapit si Jesus, kinuha ang tinapay at ibinigay sa kanila, gayon din ang isda.   

Ito ang ikatlong pagpapakita ni Jesus sa mga alagad pagkatapos na siya'y muling mabuhay.

+ + + + + + +  

Repleksyon:

Nararanasan din ba natin kung minsan ang manghina at mawalan ng sigla sa ating espirituwal na buhay? Hindi tayo nag-iisa—lahat tayo ay dumaraan sa mga sandali ng espirituwal na pagkatuyo at kawalan. May mga pagkakataon na mabigat ang ating puso, napapagod ang ating kalooban, at tila naghahanap tayo ng pag-asa, lakas, at direksyon.

Matapos ang kamatayan ni Hesus, hindi pa alam ng ilang alagad na Siya ay muling nabuhay. Sa gitna ng kanilang kalungkutan at kalituhan, bumalik sila sa dati nilang hanapbuhay. Bagamat sila’y nanghihina at nakakaramdam ng kawalan, sinubukan pa rin nilang magpatuloy. Nangisda sila, ngunit sa kabila ng kanilang pagsisikap, wala silang nahuli.

Hindi ba’t ganito rin ang ating karanasan? Patuloy tayong nagsisikap at lumalaban sa buhay, ngunit may mga sandaling tila wala pa ring nangyayari at nananatili ang ating pakiramdam ng kawalan.

Ngunit sa gitna ng kanilang pagod at pagkadismaya, nagpakita ang muling nabuhay na Kristo. Marahan Niya silang tinanong, “May nahuli ba kayo?” Nang sumagot sila ng wala, inanyayahan Niya silang muling ihagis ang kanilang lambat. Sa simpleng pagsunod, nakita nila ang himala—napuno ang kanilang lambat ng higit pa sa kanilang inaasahan.

Sa kanilang kawalan, dumating si Hesus. Sa kanilang kahinaan, ipinakita Niya ang Kanyang presensya. Sa kanilang pagkabigo, ibinuhos Niya ang Kanyang kasaganaan.

Para bang sinasabi rin Niya sa atin ngayon:

“Narito Ako sa piling ninyo. Ako ay muling nabuhay. Hindi Ko kayo iniwan—hindi sa inyong kalungkutan, hindi sa inyong mga pagsubok, at hindi kahit sa inyong pinakamalalim na pakiramdam ng kawalan. Kapag kayo’y nanghihina, Ako ang inyong lakas. Kapag tila walang bunga ang inyong pagsisikap, magtiwala kayo sa Akin—at ako ang pupuno sa lahat ng kulang.”

Mga kapatid, sa ating paglalakbay sa buhay, dumarating ang mga sandali ng kawalan, panghihina, at pag-iisa. Ngunit dito rin tayo nilalapitan ni Hesus—hindi upang husgahan tayo, kundi upang palakasin, buhayin, at paalalahanan na ang ating pag-asa ay kailanman hindi nawawala sa Kanya.

Kaya ngayon, sa gitna ng ating mga pinagdaraanan, huminto tayo sandali at pakinggan ang Kanyang tinig. Magtiwala tayo sa Kanya kahit hindi natin lubos na nauunawaan, at sumunod tayo kahit tayo’y pagod at pinanghihinaan.

Ngayon, ito ang tanong sa atin:

Sa mga sandaling tayo’y nanghihina at walang-wala, patuloy ba tayong aasa sa sarili nating lakas—o magtitiwala tayo kay Hesus at muling ihahagis ang ating lambat ayon sa Kanyang salita?—Marino J. Dasmarinas