Ang
maunang lumusong pagkatapos makalawkaw ang tubig ay gumagaling, anuman ang
kanyang karamdaman. Doon ay may isang lalaking tatlumpu't walong taon nang may
sakit, at siya'y nakita ni Hesus. Alam nitong matagal nang may sakit ang
lalaki. Tinanong siya ni Hesus, "Ibig mo bang gumaling?" Sumagot ang
maysakit, "Ginoo, wala pong maglusong sa akin kapag nakalawkaw na ang tubig;
patungo pa lamang ako roon ay may nauuna na sa akin."
Sinabi
sa kanya ni Jesus, "Tumindig ka, dalhin mo ang iyong higaan, at lumakad
ka." At pagdaka'y gumaling ang lalaki, dinala ang kanyang higaan, at
lumakad. Noo'y Araw ng Pamamahinga. Kaya't sinabi ng mga Judio sa lalaking
pinagaling, "Araw ng Pamamahinga ngayon! Labag sa Kautusan na dalhin mo
ang iyong higaan." Ngunit sumagot siya, "Ang nagpagaling sa akin ang
nagsabing dalhin ko ang aking higaan at lumakad ako."
At
siya'y tinanong nila, "Sino ang nagsabi sa iyong dalhin mo ang iyong
higaan at lumakad ka?" Ngunit hindi nakilala ng lalaki kung sino ang
nagpagaling sa kanya, sapagkat nawala na si Hesus sa karamihan ng tao.
Pagkatapos, nakita ni Hesus sa loob ng templo ang lalaki at sinabihan, "Magaling ka na ngayon! Huwag ka nang magkakasala at baka may mangyari sa iyo na lalo pang masama." Umalis ang lalaki at sinabi sa mga Judio na si Hesus ang nagpagaling sa kanya. Dahil dito, si Jesus ay sinimulang usigin ng mga Judio, sapagkat nagpagaling siya sa Araw ng Pamamahinga.
Ngunit paano
kung sabihin ni Jesus sa atin: “Lumapit kayo sa akin at magpakumbaba sa
Sakramento ng Kumpisal.” At tayo naman ay sasagot, “Sa ibang pagkakataon na
lamang, Panginoon. Abala pa kami ngayon.” Pagkatapos ay lilipas ang mga araw,
magiging abala tayo sa maraming gawain, at hindi natin namamalayan na
nakalimutan na pala natin ang Kanyang paanyaya na lumapit sa Sakramento ng
Kumpisal.
Marami sa atin ang nagnanais na mapalapit kay Jesus. Hangad nating maranasan ang Kanyang pagpapagaling at kapayapaan sa ating mga puso. Subalit kadalasan, nag-aatubili tayong gawin ang mapagpakumbabang hakbang na lumapit sa mapagpagaling na Sakramento ng Kumpisal.
Sa banal na sakramentong ito, tayo ay pinagagaling ni Jesus mula sa karamdaman ng ating kaluluwa na dulot ng ating mga kasalanan. At kung minsan, hindi man natin ito napapansin, sa pamamagitan ng walang hanggang kapangyarihan ng Panginoon ay maaari rin tayong tumanggap ng kagalingan mula sa ilan sa ating mga karamdaman sa katawan.
Kapag tayo ay nagpapakumbaba at lumalapit sa sakramentong ito, hinahayaan nating hugasan ni Jesus ang lahat ng ating mga kasalanan—gaano man ito kabigat. Ipinagkakatiwala natin ang ating sarili sa Kanyang walang hanggang awa at pag-ibig. Tulad ng sinabi ni Pope Saint John Paul II:
"Ang pagkukumpisal ay isang gawa ng katapatan at katapangan—isang paglalagak ng ating sarili, higit pa sa ating kasalanan, sa awa ng isang Diyos na mapagmahal at mapagpatawad.”
Sa ating Ebanghelyo ngayon, ang lalaking may sakit sa loob ng tatlumpu’t walong taon ay agad na gumaling nang sundin niya ang utos ni Jesus. Kahit araw iyon ng Sabbath—ang araw ng kanilang pahinga—hindi siya nag-atubiling sumunod. Ang pinakamahalaga para sa kanya ay ang sundin ang utos ng Panginoon.
Hanggang ngayon ay patuloy pa ring tinatanong ni Jesus ang bawat isa sa atin: “Gusto mo bang gumaling?” Ang Kanyang paanyaya ng pagpapagaling ay bukas pa rin para sa atin, lalo na sa pamamagitan ng Sakramento ng Kumpisal.
Ngayon, ang tanong para sa ating lahat ay ito: Kung tunay nating nais na gumaling at mapanumbalik ng Panginoon ang ating buhay, handa ba tayong magpakumbaba at lumapit sa Kanya sa Sakramento ng Kumpisal—o patuloy ba nating ipagpapaliban ang Kanyang mapagmahal na paanyaya?— Marino J. Dasmarinas
No comments:
Post a Comment