Ang Mabuting Balita at Repleksyon sa Marso 1 Ikalawang Linggo ng Kuwaresma: Mateo 17:1-9

Mabuting Balita: Mateo 17:1-9

Noong panahong iyon: Isinama ni Hesus si Pedro, at ang magkapatid na Santiago at Juan, at sila’y umakyat sa isang mataas na bundok. Samantalang sila’y naroon, nakita nilang nagbagong-anyo si Hesus: nagliwanag na parang araw ang kanyang mukha, at pumuting parang busilak ang kanyang damit. 

Nakita na lamang at sukat ng tatlong alagad sina Moises at Elias na nakikipag-usap kay Hesus. Kaya’t sinabi ni Pedro kay Hesus, “Panginoon, mabuti pa’y dumito na tayo. Kung ibig ninyo, gagawa ako ng tatlong kubol: isa sa inyo, isa kay Moises at isa kay Elias.” Nagsasalita pa siya nang liliman sila ng isang maningning na ulap. 

At mula rito’y may tinig na nagsabi, “Ito ang minamahal kong Anak na lubos kong kinalulugdan. Pakinggan ninyo siya!” Ang mga alagad ay natakot nang gayun na lamang nang marinig nila ang tinig, at sila’y napasubasob. Nguni’t nilapitan sila ni Hesus at hinipo. “Tumindig kayo,” sabi niya, “huwag kayong matakot.” At nang tumingin sila ay wala silang nakita kundi si Hesus.

At habang bumababa sila sa bundok, iniutos ni Hesus sa kanila, “Huwag ninyong sasabihin kaninuman ang pangitain hangga’t hindi muli nabubuhay ang Anak ng Tao.”

+ + + + + + +

Repleksyon:

Naranasan na ba natin sa ating buhay na dumating sa puntong gusto na nating sumuko dahil sa mga pagsubok na ating pinagdaraanan? Ano ang ating ginawa? Lumapit ba tayo kay Jesus at humingi ng tulong upang harapin ang ating mga pagsubok at buhatin ang ating mga pasanin?

Sa ating paglalakbay sa pananampalataya, may mga pagkakataong tila napakabigat ng ating mga dinadala at parang napakahirap ng landas na ating tinatahak. Minsan tayo ay pinanghihinaan ng loob at tila nawawalan ng pag-asa. Ngunit sa mga sandaling ito, marahan tayong inaanyayahan ni Jesus na lumapit sa Kanya at magtiwala sa Kanyang mapagmahal na presensya.

Isa sa mga dahilan kung bakit isinama ni Jesus sina Pedro, Santiago, at Juan sa bundok ng Pagbabagong-anyo ay upang palakasin sila. Alam ni Jesus na haharap sila sa malalaking pagsubok sa kanilang misyon. Alam Niya na darating ang mga paghihirap, pag-uusig, at sakripisyong kailangan nilang pagdaanan. Kaya bago Niya sila iharap sa mga hamon ng kanilang misyon, pinahintulutan muna Niya silang masilayan ang Kanyang kaluwalhatian.

Kaya minabuti ni Jesus na dalhin muna sila sa bundok ng Pagbabagong-anyo upang tiyakin sa kanila na mayroong langit at ito ay nakalaan para sa kanila balang araw kung mananatili silang tapat sa kanilang misyon. Sa banal na sandaling iyon, ipinakita ni Jesus ang kaluwalhatiang naghihintay sa kanila upang hindi sila panghinaan ng loob kapag dumating ang mga pagsubok.

Hindi ba ganito rin ang ating buhay kasama si Jesus? Isang buhay na puno ng mga hamon at kadalasa’y mga pagsubok? Ngunit hindi tayo nag-iisa sa ating pakikibaka. Si Jesus ay kasama natin sa bawat hakbang ng ating paglalakbay. Kapag tayo ay nanghihina, pinalalakas Niya tayo. Kapag tayo ay nabibigatan, tinutulungan Niya tayong pasanin ang ating mga krus. Kapag tayo ay pinanghihinaan ng loob, ipinapaalala Niya sa atin na may kahulugan ang ating mga paghihirap.

Ipinapaalala sa atin ng Pagbabagong-anyo na may kaluwalhatiang makalangit na naghihintay sa ating lahat kung tayo ay mananatiling tapat sa ating misyon bilang mga binyagan — ang makibahagi sa misyon ni Jesus ng pagpapalaganap ng Mabuting Balita. Tayong lahat ay tinawag hindi lamang upang maniwala kay Jesus kundi upang ibahagi rin Siya sa iba sa pamamagitan ng ating mga salita at pamumuhay.

Ngunit ang malungkot na katotohanan, marami sa atin ang hindi tinutupad ang misyong ito, at marami rin ang hindi nakaaalam na mayroon tayong tungkuling ipalaganap ang pananampalataya. Minsan ay masyado tayong abala sa ating mga pansariling alalahanin kaya nakakalimutan nating tayo ay mga alagad na isinugo sa mundo.

Tayong mga nakaaalam ng misyong ito ay hindi dapat panghinaan ng loob sa pagtupad ng ating misyon para kay Jesus at para sa Simbahan. Totoong may mga balakid at pagsubok na darating sa ating landas. May mga sakripisyong kailangang gawin at mga krus na kailangang pasanin. Ngunit ang lahat ng ito ay walang-wala kumpara sa kaluwalhatiang naghihintay sa atin kapag natapos na ang ating paglalakbay sa mundong ito.

Tinitiyak sa atin ni Jesus na mayroong langit at doon tayo inaasahang makarating balang araw. Kaya nararapat lamang na ating isabuhay at ibahagi ang mga aral ng Panginoon anuman ang maging kapalit nito, sapagkat ang anumang halaga na ating ibinibigay ay walang-wala kumpara sa gantimpalang naghihintay sa atin sa langit.

Sa gitna ng ating mga pagsubok at paghihirap sa buhay, hinahayaan ba nating palakasin tayo ni Jesus at akayin tayo patungo sa langit, o unti-unti na ba tayong pinanghihinaan ng loob at nakakalimot sa misyong ipinagkatiwala Niya sa atin? — Marino J. Dasmarinas