Ang Mabuting Balita at Repleksyon Biyernes Enero 2, Paggunita San Basilio Magno at San Gregorio Nasianceno mga Obispo at pantas ng Simbahan: Juan 1:19-28

Mabuting Balita: Juan 1:19-28

Nang suguin ng mga Judio sa Jerusalem ang ilang saserdote at Levita upang itanong kung sino siya, sinabi ni Juan ang katotohanan. Sinabi niyang hindi siya ang Mesias. “Kung gayo’y sino ka?” tanong nila. “Ikaw ba si Elias?” “Hindi po,” tugon niya. “Ikaw ba ang Propetang hinihintay namin?” Sumagot siya, “Hindi po.” 

“Sino ka kung gayun?” Tanong nila uli. “Sabihin mo sa amin para masabi namin sa mga nagsugo sa amin. Ano ang masasabi mo tungkol sa iyong sarili?” Sumagot si Juan, “Ako ‘Ang tinig ng isang sumisigaw sa ilang: Tuwirin ninyo ang daraanan ng Panginoon!’” Ang Propeta Isaias ang maysabi nito. 

Ang mga nagtanong ay sugo ng mga Pariseo. Muli nilang tinanong si Juan, “Bakit ka nagbibinyag, hindi pala naman ikaw ang Mesias, ni si Elias, ni ang Propeta?” Sumagot siya, “Ako’y nagbibinyag sa tubig, ngunit nasa gitna ninyo ang isang hindi ninyo nakikilala. Siya ang susunod sa akin, subalit hindi ako karapat-dapat magkalag man lamang ng tali ng kanyang panyapak.” Ito’y nangyari sa Betania, sa ibayo ng Jordan na pinagbibinyagan ni Juan.

+ + + + + + +

Repleksyon:

Tayo ba ay minsang natutukso na angkinin ang parangal na hindi naman talaga para sa atin? Tulad ni San Juan Bautista, tayo rin ay humaharap sa mga sandaling ang pagkilala, kapangyarihan, at kasikatan ay tila abot-kamay. Nagkaroon si Juan ng pagkakataong angkinin ang isang pagkakakilanlang hindi kanya, ngunit hindi siya nagpadaig sa tukso ng panandaliang kapangyarihan, papuri, at paghanga ng tao.

Maaaring hindi natin kayang tumbasan si San Juan Bautista sa bawat aspeto ng kanyang banal at marangal na buhay, ngunit malinaw ang aral ng kanyang kababaang-loob para sa ating lahat. Ang kanyang matatag na paninindigan sa tama at moral ay karapat-dapat nating tularan. Nanatili siyang tapat sa kanyang misyon bilang mapagkumbabang tagapaghanda ng daan para kay Hesus.

Inaanyayahan tayong suriin ang ating mga puso. Tayo ba ay may sapat na kababaang-loob upang hayaang ang iba ang tumanggap ng papuri sa isang gawain na naisakatuparan din sa pamamagitan ng ating tulong? Kaya ba nating manatili sa likuran kahit may pagkakataon tayong maging nasa unahan? Doon sinusubok ang tunay na kababaang-loob kapag pinipili nating huwag mapansin kahit may karapatan tayong mapansin.

Napakadali para sa atin na pagbigyan ang ating kayabangan at angkinin ang papuri sa mga bagay na hindi naman talaga para sa atin. Ngunit tahimik na itinuturo ng Ebanghelyo na ang kababaang-loob ang dapat maging gabay ng ating buhay. Hindi tayo tinatawag na igawad sa ating sarili ang parangal, kundi maglingkod nang tahimik at hayaang ang iba ang kumilala at tinatanggap ito nang may pasasalamat at pagpapakumbaba.

Itinuturo sa atin ni Juan na ang tunay na kadakilaan sa harap ng Diyos ay posible lamang sa pamamagitan ng kababaang-loob—wala nang ibang daan. Ang papuri at paghanga ng karamihan ay maaaring nakalalasing sa damdamin, ngunit ito’y panandalian at lilipas din. Ang higit na mahalaga ay kung paano tayo tumatayo sa harap ng Diyos.

Kahit pa ang iba ang umani ng papuri sa mabubuting gawa na ginawa natin, makatitiyak tayong ang Diyos ay hindi natutulog. Nakikita Niya ang lahat ng ating ginagawa at wala tayong maitatago sa Kanya. Higit pa sa ating mga gawa, alam ng Diyos ang ating mga lihim na hangarin at tahimik na sakripisyo.

Kung nais nating mapalapit kay Hesus, lumago sa pananampalataya, at makamtan ang tunay na paggalang ng kapwa, araw-araw nating piliin ang landas ng kababaang-loob. Handa ba nating yakapin ang kababaang loob upang si Kristo ang lalong makita sa atin? – Marino J. Dasmarinas