Ang Mabuting Balita at Repleksyon sa Enero 18 Ikalawang Linggo sa Karaniwang Panahon: Juan 1:29-34

Mabuting Balita: Juan 1:29-34

Kinabukasan, nakita ni Juan si Hesus na lumalapit sa kanya. Sinabi niya, “Ito ang Kordero ng Diyos. Ito ang nag-aalis ng mga kasalanan ng sanlibutan! Siya ang tinutukoy ko nang sabihin kong dumarating na kasunod ko ang isang higit sa akin sapagkat siya’y siya na bago pa ako ipanganak. Hindi ko rin siya lubos na nakikilala noon, bagamat ako’y naparitong nagbibinyag sa tubig upang ipakilala siya sa Israel.” 

Ito ang patotoo ni Juan, “Nakita ko ang Espiritung bumababa buhat sa langit, gaya ng isang kalapati, at nanatili sa kanya.

Hindi ko nga siya lubos na nakikilala noon, ngunit ang nagsugo sa akin upang magbinyag sa tubig ang nagsabi sa akin, ‘Makikita mo ang Espiritu na bababa at mananatili sa isang tao – siya ang magbibinyag sa pamamagitan ng Espiritu Santo.’ Nakita ko ito, at pinatototohanan kong siya ang Anak ng Diyos.”

+ + + + + + +

Repleksyon:

Handa ba tayong ialay ang ating buhay upang ang iba ay mabuhay?

Hindi ito madaling tanong, ngunit ito ang tanong na humahantong sa pinakadiwa ng ating pananampalataya. Sinagot na ito ni Jesus para sa atin. Ibinigay Niya ang Kanyang sariling buhay sa krus upang tayo ay mabuhay at magkaroon ng buhay na ganap.

Sa harap ng dakilang pag-ibig na ito, marahan tayong inaakay na magtanong sa ating sarili: ano naman ang ibinibigay natin kay Jesus bilang tugon? Naisip na ba natin kahit minsan na tahimik at may kababaang-loob na tulungan ang mga dukha at mga itinuturing na walang halaga—silang patuloy na kinakatawan ni Jesus sa ating mundo ngayon?

Madalas, nahuhulog tayo sa kaisipang “ako muna”: ang kapakanan natin, ang kaginhawaan natin, ang oras natin, bago ang iba. Pinangangalagaan natin ang sarili nating ginhawa at seguridad. Ngunit si Jesus ay hindi nag-isip para sa Kanyang sarili.

Inuna Niya tayo. Kung inuna Niya ang Kanyang sarili, hindi Niya sana malayang inialay ang Kanyang buhay sa krus. Itinuturo sa atin ng Kanyang pag-ibig na ang tunay na kadakilaan ay hindi nasusumpungan sa pagkuha, kundi sa pagbibigay; hindi sa pagliligtas ng sarili, kundi sa pag-aalay ng sarili.

Si Jesus ang Kordero ng Diyos na nag-aalis ng kasalanan ng sanlibutan, gaya ng ipinahayag ni San Juan Bautista sa Ebanghelyo. Huwag nating kalimutan ang sukdulang sakripisyong ito sa pamamagitan ng pagwawalang-bahala sa mga dukha at mga itinataboy ng lipunan. Mayroon tayong dapat gawin para sa kanila, gaano man ito kaliit o tila walang halaga, sapagkat hindi lamang ito isang pagpipilian—ito ay pananagutan natin bilang mga alagad ni Cristo.

Isipin lamang natin ang kabutihang maaaring mangyari kung bubuksan talaga natin ang ating mga puso at ang ating mga kamay. Ang anumang ginagawa natin para sa mga dukha at mga itinataboy, ginagawa natin para kay Jesus.

Kapag tinutulungan natin ang mahihirap, tinutulungan natin si Jesus. Kapag nagbibigay tayo ng pagkain sa nagugutom at tubig sa nauuhaw, kay Jesus natin iyon ibinibigay. At hindi tayo dapat matakot o mangamba, sapagkat anumang kabutihang tahimik at may pag-ibig nating ibinibigay, ibinabalik ng Panginoon sa atin sa mga paraang higit pa sa ating inaakala.

Kaya ngayon, habang tayo ay humaharap sa Panginoong nag-alay ng lahat para sa atin, tanungin natin ang ating sarili nang buong katapatan: anong konkretong pagsasabuhay ng pag-ibig ang handa nating ialay, dito at ngayon, upang ang iba ay mabuhay—at upang ang ating pananampalataya ay tunay na maging buhay? – Marino J. Dasmarinas