Ang Mabuting Balita at Repleksyon sa Linggo Enero 18 Kapistahan ng Banal na Sanggol o Santo Nino: Mateo 18:1-5, 10

Mabuting Balita: Mateo 18: 1-5, 10

Noong sandaling iyon, lumapit kay Hesus ang mga alagad at nagtanong, “Sino po ang pinakadakila sa kaharian ng langit?” Tinawag ni Hesus ang isang bata, pinatayo sa harapan nila, at sinabi, “Tandaan ninyo ito: kapag hindi kayo nagbago at tumulad sa mga bata, hinding-hindi kayo mabibilang sa mga pinaghaharian ng Diyos.  

Ang sinumang nagpapakababa na gaya ng batang ito ay siyang pinakadakila sa mga pinaghaharian ng Diyos. Ang sinumang tumatanggap sa isang batang ganito dahil sa akin ay ako ang tinatanggap.  

“Ingatan ninyo na huwag hamakin ang isa sa maliliit na ito. Sinasabi ko sa inyo: sa langit, ang kanilang mga anghel ay laging nasa harapan ng aking Ama.”

+ + + + + + +

Repleksyon:

Nasubukan na ba nating tumigil kahit sandali at pagmasdan ang mukha ng isang bata, at pagkatapos ay ang mukha ng isang nakatatanda? Alin sa dalawa ang higit na nagbibigay sa atin ng kagalakan? Halos kusang lalabas sa ating puso ang sagot: ang mukha ng isang bata—payak, mapagtiwala, at dalisay.

Sa Mabuting Balita, inihahayag sa atin ni Jesus ang isang maganda ngunit mapanghamong lihim upang makapasok sa Kaharian ng Langit: kailangan tayong maging tulad ng mga bata. Bakit? Sapagkat ang mga bata ay may kalinisan ng puso, kasimplehan ng layunin, at kawalang-malay na hindi tumitingin sa mundo nang may pagdududa, kundi may buong pagtitiwala. Kaya naman hindi nakapagtataka na sinabi ni Jesus na ang pagiging tulad ng bata ang susi sa Kaharian ng Diyos.

Ngunit kung magiging tapat tayo sa ating sarili, masasabi ba nating tayo ay tulad ng bata sa kalinisan ng ating mga isip at sa pagiging malaya sa kasalanan? Sino sa atin ang makapagsasabing ang ating mga iniisip ay kasingdalisay ng sa isang bata? Sino sa atin ang makapagsasabing wala tayong kasalanan? Wala—sapagkat tayong lahat ay mga makasalanan. Nagkakasala tayo sa pamamagitan ng ating mga salita, ating mga gawa, at maging ng ating mga iniisip.

At gayunman, hindi ito dahilan upang mawalan tayo ng pag-asa. Hindi pa huli ang lahat upang tayo ay bumalik kay Jesus at muling maging tulad ng bata sa harap Niya. Sa pamamagitan ng Sakramento ng Kumpisal, patuloy Niya tayong inaanyayahan na magpakumbaba—na lumapit sa Kanya tulad ng isang batang buong tiwalang tumatakbo sa kanyang mga magulang sa sandaling makita niya silang dumarating.

Ito ang pusong nais makita ni Jesus sa atin: pusong hindi nagkukunwari, pusong hindi nagtatago, pusong marunong magtiwala at lubusang magpasakop.

Kaya ngayon, tanungin natin ang ating mga sarili: handa ba tayong bitawan ang ating pagmamataas, ang ating labis na pag-asa sa sarili, at ang ating mga dahilan—at tumakbo pabalik sa Panginoon na may payak at mapagtiwalang puso ng isang bata? — Marino J. Dasmarinas