Ang Mabuting Balita at Repleksyon Enero 29 Huwebes ng Ikatlong Linggo sa Karaniwang Panahon: Marcos 4:21-25

Mabuting Balita: Marcos 4:21-25

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa mga tao, “Sinisindihan ba ang ilawan para itago sa ilalim ng takalan, o kaya’y sa ilalim ng higaan? Hindi ba upang ilagay sa talagang patungan? Walang natatago na di malalantad at lihim na di mabubunyag. Ang may pandinig ay makinig.” 

At idinugtong pa niya, “Unawain ninyong mabuti ang inyong naririnig. Ang panukat na ginamit ninyo ay siya ring gagamitin sa inyo ng Diyos at higit pa. Sapagkat ang mayroon ay bibigyan pa, ngunit ang wala, kahit ang kakaunting nasa kanya ay kukunin pa.” 

+ + + + + + +

Repleksyon:

Naglalaan ba tayo ng panahon upang ibahagi ang ating nalalaman tungkol sa Diyos? Isinasabuhay ba talaga natin ang pananampalatayang ipinagkaloob Niya sa atin? Ang ating kaalaman tungkol sa Diyos at ang ating pananampalataya sa Kanya ay hindi dapat itinatago o kinikimkim lamang.

Ang mga ito ay lalong lumalago at lumalalim kapag natututo tayong ibahagi ang mga ito sa iba. Sa katunayan, tayo mismo ay nababago kapag nagmamalasakit tayong magpatotoo sa ating pinaniniwalaan. Ngunit tanungin natin ang ating sarili: naisip na ba talaga nating ibahagi hindi lamang ang mga kaalaman tungkol sa Diyos, kundi ang Diyos mismo?

Madalas tayong nag-aatubiling ibahagi ang Diyos sapagkat marami sa ating panahon ngayon ang hindi na Siya ang sentro ng kanilang buhay. Itinuturo sa atin ng mundo na magpokus sa paghahanap-buhay, sa materyal na tagumpay, sa pagkaganid sa kayamanan at sa pagharap sa araw-araw na pamumuhay.

Unti-unti, nakakalimutan natin kung ano ang tunay na nagbibigay saysay sa buhay. Ngunit anong uri ng mga tao ang ating hinuhubog—at anong uri ng mga puso ang ating binubuo—kung hinahayaan nating mas mahalaga sa atin at sa iba ang mundo kaysa sa Diyos?

Sa Mabuting Balita, nagsalita si Jesus tungkol sa isang ilaw na hindi dapat itinatago sa ilalim ng higaan, sapagkat mawawalan ito ng silbi. Sa halip, ito ay inilalagay sa patungan upang magbigay-liwanag, gumabay sa mga nasa dilim, at maghatid ng karunungan at kaliwanagan sa lahat ng makakakita nito.

Ang ating kaalaman tungkol sa Diyos at ang ating pananampalataya ay ang mga ilaw ng ating buhay. Hindi sila dapat ikubli dahil sa takot o pag-aalinlangan. Tayo ay tinatawag na isabuhay at ibahagi ang mga ito upang ang iba ay makalakad din sa liwanag.

Nakalulungkot isipin na maraming tao ang hindi nakakakilala sa Diyos dahil marami rin sa atin ang hindi nagmamalasakit na ibahagi at isabuhay ang ating nalalaman tungkol sa Kanya.

Kaya, dalhin natin ang nagliliwanag na ilaw ni Jesus sa ating mga tahanan, sa ating mga pamilya, at sa bawat lugar na ating kinaroroonan. Gawin natin ito nang may kababaang-loob, na alalahaning ang liwanag na ating dala ay hindi atin—ito ay liwanag ni Hesus na nagniningning sa pamamagitan natin.

At ngayon, hamunin natin ang ating mga sarili: kung inilagay na ni Cristo ang Kanyang liwanag sa ating mga kamay at puso, hahayaan ba nating magliwanag ito para sa iba, o patuloy pa rin natin itong itatago? —Marino J. Dasmarinas