Ang Mabuting Balita at Repleksyon Enero 27 Martes ng Ikatlong Linggo sa Karaniwang Panahon: Marcos 3:31-35

Mabuting Balita: Marcos 3:31-35

Noong panahong iyon, dumating ang ina at mga kapatid ni Hesus. Sila’y nasa labas ng bahay at ipinatawag siya. Noon nama’y maraming taong nakaupo sa palibot ni Hesus, at may nagsabi sa kanya, “Nariyan po sa labas ang inyong ina at mga kapatid; ipinatatawag kayo.” 

“Sino ang aking ina at mga kapatid?” ani Hesus. Tumingin siya sa mga nakaupo sa palibot niya at nagwika: “Ito ang aking ina at mga kapatid! Sapagkat ang sinumang tumatalima sa kalooban ng Diyos; ay siya kong ina at mga kapatid.”

+ + + + + + +   

Repleksyon:

Nais ba talaga nating maging kamag-anak ni Jesus?

May ibinigay sa atin si Jesus na isang napakasimple ngunit napakahirap na kahilingan upang tayo’y maging Kanyang kapatid, ina, at kamag-anak: ang gawin ang kalooban ng Diyos. Ano ang ibig sabihin nito para sa atin? Ibig sabihin nito na pinapakain natin ang mga nagugutom, tinutulungan ang mga nangangailangan, nagpapatawad mula sa puso, at nananalangin maging para sa mga taong nakasakit sa atin.

Ibig sabihin nito ay pinipili natin ang magmahal kaysa magkimkim ng galit, ang maging mapagbigay kaysa maging makasarili, at ang maging maawain kaysa mapaghusga. Sa ganitong mga gawa, at sa marami pang iba, tayo tunay na nagiging kamag-anak ni Jesus.

Madaling basahin at pakinggan ang lahat ng ito, ngunit kapag isinasabuhay na natin, doon natin nararamdaman kung gaano ito kahirap. Talaga bang pinapakain natin ang mga nagugutom—hindi lamang ng pagkain, kundi pati ng malasakit? Tayo ba’y madaling magpatawad, o mas pinipili nating ingatan ang ating mga sugat at hinanakit?

Tunay ba tayong nagiging mapagkawanggawa, o mas madalas nating piliin ang ating sariling kaginhawaan? Malinaw ang paanyaya sa atin: isabuhay ang ating pananampalataya hindi sa kalahati, kundi nang buong-buo. Ibig sabihin nito ay araw-araw nating sikaping tularan si Jesus—sa ating mga gawa, sa ating mga salita, at sa ating buong pamumuhay.

Hindi ito madaling gawin. Ngunit sa Kanyang walang hanggang awa, patuloy tayong binibigyan ng Diyos ng mga pagkakataon. Araw-araw, inilalagay Niya tayo sa mga sitwasyon kung saan maaari nating piliin ang pag-ibig kaysa sa kawalang-pakialam, ang kababaang-loob kaysa sa kayabangan, at ang paglilingkod kaysa sa pansariling interes.

Sa bawat karaniwang araw, binibigyan Niya tayo ng pagkakataong gawing banal ang ating pamumuhay sa pamamagitan ng pagsasabuhay ng ating natutuhan mula sa Kanya.

Ang masakit na katotohanan, hindi madaling maging kamag-anak ni Jesus, sapagkat marami sa atin ang patuloy na nakakapit sa mga bagay na nagbubuklod sa atin sa sanlibutan—pagiging makasarili, kayabangan, kasakiman, at marami pang ugaling unti-unting nagpapatigas ng ating mga puso. Kapag hinayaan nating maghari ang mga ito sa ating buhay, mas nagiging kahawig natin ang mga landas ng masama kaysa ang pamilya ni Cristo.

Ngunit hindi pa huli ang lahat. Hangga’t may hangarin tayong magbago, kumikilos ang biyaya ng Diyos sa ating buhay. Kung tunay nating nais maging kamag-anak ni Jesus, kailangan nating sikaping maging katulad Niya—yakapin ang Kanyang kababaang-loob, tularan ang Kanyang kabutihan, at isabuhay ang Kanyang walang sawang pagmamahal at pag-aalay ng sarili. Hindi ito isang lakbayin na natatapos sa isang araw, kundi isang araw-araw na pagbabalik-loob ng puso.

Kaya ngayon, habang muli nating pinakikinggan ang paanyaya ng Panginoon, tanungin natin ang ating mga sarili nang may katapatan: Nais ba talaga nating maging kamag-anak ni Jesus—at kung oo, handa ba tayong magmahal, maglingkod, at ialay ang ating sarili tulad ng ginawa Niya para sa atin?— Marino J. Dasmarinas