Ang Mabuting Balita at Repleksyon Enero 22 Huwebes ng Ikalawang Linggo sa Karaniwang Panahon: Marcos 3:7-12

Mabuting Balita: Marcos 3:7-12

Noong panahong iyos, umalis si Jesus at ang kanyang mga alagad at nagpunta sa tabi ng lawa. Sinundan siya ng maraming tao buhat sa Galilea. Nagdatingan din naman ang napakaraming tao mula sa Judea, sa Jerusalem, sa Idumea, sa ibayo ng Jordan, at sa palibot ng Tiro at Sidon nang mabalitaan nila ang lahat ng ginawa ni Jesus.  

Nagpahanda si Jesus sa kanyang mga alagad ng isang bangkang magagamit niya, upang hindi siya maipit ng mga taong dumaragsa. Marami na siyang pinagaling, kaya't pinagdumugan siya ng lahat ng maysakit upang mahipo man lamang nila.

Bawat inaalihan ng masamang espiritu na makakita sa kanya ay nagpapatirapa sa harapan niya at sumisigaw, "Ikaw ang Anak ng Diyos!" At mahigpit silang pinagbawalan ni Jesus; ayaw niyang ipasabi kung sino siya.

+ + + + + + +

Repleksyon:

Naniniwala ba tayo sa kasabihang, “Kapag nakita, saka lamang maniniwala”?

Maraming tao mula sa Galilea, Judea, Jerusalem, Idumea, sa ibayo ng Jordan, Tiro, at Sidon ang sumunod kay Jesus dahil sa mga pisikal at espirituwal na pagpapagaling na ginawa Niya para sa kanila. Matapos nilang maranasan ang Kanyang mapaghilom na haplos, hindi nila ito napigilang ibahagi. Likas sa kanila na ipamalita ito sa iba sa pamamagitan ng salita at ng lahat ng paraan na kanilang magagawa.

Hindi naiba ang sitwasyong ito sa ating panahon ngayon. Sa tuwing makaririnig tayo na may gumaling sa pangalan ni Jesus, mabilis itong kumakalat at agad napupuno ang internet o social media ng balita. At natural lamang na marami sa atin ang magnanais na pumunta roon (kung maaari), upang makita at maranasan din natin ito. Sapagkat ayon nga sa kasabihan, “Kapag nakita, saka lamang maniniwala.” Kaya tayo’y pumupunta upang makita, at kapag nakita na natin, tila kusa na lamang tayong naniniwala.

Ngunit mayroon ding isang tahimik na karamihan sa atin na sumusunod kay Jesus hindi dahil sa Kanyang mga himala at pagpapagaling. Sinusundan nila Siya dahil sa kaibuturan ng kanilang puso, alam nilang kailangan nila ang Panginoon. Hindi na mahalaga sa kanila kung may himalang mangyari o wala. Sila’y sumusunod dahil sa kanilang pag-ibig sa Kanya at sa kanilang malalim na pananabik sa Kanyang presensya.

Ito ang mga alagad na tunay na kinalulugdan ng Diyos—yaong nananatiling tapat kahit walang tanda, kahit walang pambihirang karanasan. Sila’y namumuhay sa pananampalataya at hindi lamang sa nakikita. Sila’y naniniwala hindi dahil sila’y nakakita, kundi dahil sila’y natutong sumampalataya at magtiwala.

Kaya ngayon, tayo ay inaanyayahang tumingin sa kaibuturan ng ating sariling puso: Tayo ba ay kabilang sa mga sumusunod kahit walang himalang nangyayari? O kailangan pa ba nating makakita at makadama ng isang pambihirang tanda bago natin tuluyang ialay ang ating buhay at magtiwala sa Panginoon? — Marino J. Dasmarinas