Ang Mabuting Balita at Repleksyon Enero 21 Miyerkules ng Ikalawang Linggo sa Karaniwang Panahon: Marcos 3:1-6

Mabuting Balita: Marcos 3:1-6

Noong panahong iyon, muling pumasok si Jesus sa sinagoga, at naratnan niya roon ang isang lalaking patay ang isang kamay. Kaya't binantayan si Jesus ng ilang taong naroon upang tingnan kung pagagalingin niya ang lalaking iyon sa Araw ng Pamamahinga, para may maiparatang sila sa kanya. 

Tinawag ni Jesus ang lalaking patay ang kamay: "Halika rito sa unahan!" Tinanong niya pagkatapos ang mga tao, "Alin ba ang ayon sa Kautusan: ang gumawa ng mabuti o gumawa ng masama sa Araw ng Pamamahinga? Magligtas ng buhay o pumatay?"Ngunit hindi sila sumagot. 

Habang tinitingnan ni Jesus ang mga nasa paligid niya, galit at lungkot ang nabadha sa kanyang mukha, dahil sa katigasan ng kanilang ulo. Bumaling siya sa lalaki at sinabi, "Iunat mo ang iyong kamay." Iniunat naman ng lalaki ang kanyang kamay at ito'y gumaling. Umalis ang mga Pariseo at nakipagsabwatan sa mga kampon ni Herodes upang ipapatay si Jesus.

+ + + + + + +

Repleksyon:

Ano ang gagawin natin kung makatagpo tayo ng isang taong may tuyong kamay—isang taong sugatan, wasak, o pinahina ng mga pagsubok ng buhay?

Nang makita ni Jesus ang isang lalaking may tuyong kamay sa sinagoga, naharap Siya sa isang pagpili. Maaari Niya sanang ipagwalang-bahala ang lalaki dahil Araw ng Pamamahinga, o maaari Niya itong pagalingin at, sa paggawa nito, isantabi ang mahigpit na interpretasyon ng batas. Pinili ni Jesus ang awa. Pinili Niya ang habag. Pinili Niya ang tao kaysa sa tuntunin.

Sa sandaling iyon, ipinakita sa atin ni Jesus na para sa Diyos, laging mas mahalaga ang pag-ibig kaysa sa legalismo, at ang malasakit kaysa sa pagsunod sa batas. Hindi Siya dumating upang ipagtanggol lamang ang mga alituntunin, kundi upang ibalik sa buhay ang mga sugatan-pisikal, emotional at espiritual. Pinili Niyang tuparin ang Kanyang misyon ng pagpapagaling kaysa kumapit sa isang uri ng pagsunod sa batas na nakakalimot sa puso ng Diyos.

Si Jesus ang ating dakilang manggagamot. Ang Kanyang kapangyarihang magpagaling ay hindi nalilimitahan ng puna, takot, o paghatol ng tao. At ang Kanyang pagpapagaling ay hindi lamang para sa katawan; inaabot Niya ang kaibuturan ng ating puso, isip, at sugatang kaluluwa. Ilang beses tayong lumalapit sa Kanya na may mga “tuyong” bahagi ng ating buhay—ang ating mga wasak na pag-asa, napapagod na pananampalataya, mga lihim na kasalanan, at mga sugat na hindi pa naghihilom.

Ngunit may hinihingi rin si Jesus sa atin: ang ating pananampalataya. Ang pananampalatayang nagbubukas ng ating puso sa Kanyang biyaya. Ang pananampalatayang nagbibigay-daan upang maranasan natin ang Kanyang pagpapagaling, tulad ng lalaking nagtiwalang iniunat ang kanyang tuyong kamay bilang pagsunod sa Kanya.

Kaya kumapit tayo kay Jesus nang buong puso. Huwag tayong mawalan ng pag-asa kahit tila malabo ang daang ating tinatahak at parang natatakpan ng dilim ang ating hinaharap. Maniwala tayo na walang bahaging sugatan sa ating buhay ang hindi kayang pagalingin ng Kanyang awa, at walang sugat na hindi kayang abutin ng Kanyang pag-ibig.

Ngunit ngayon, tanungin natin ang ating sarili: kapag inilagay tayo ni Jesus sa pagitan ng kaginhawaan at malasakit, ng tuntunin at awa, ng pananatiling walang pakialam at ng pag-abot sa kapwa—pipiliin ba nating magmahal at magpagaling tulad Niya? O hahayaan nating manatiling “tuyo” rin ang ating puso dahil mas pahahalagahan natin ang ating sariling kapakanan? – Marino J. Dasmarinas