Please join My Reflections' Facebook Group

▼

Please join Sunday Gospel Reflections Fb page

▼

Monday, November 09, 2026

Ang Mabuting Balita at Repleksyon Martes Nobyembre 10 Paggunita kay Dakilang Papa San Leon, pantas ng Simbahan: Lucas 17:7-10


Mabuting Balita: Lucas 17:7-10
Noong panahong iyon, sinabi ng Panginoon, "Ipalagay nating kayo'y may aliping nag-aararo, o nagpapastol kaya ng tupa. Pagkagaling niya sa bukid, sasabihin ba ninyo sa kanya, 'Halika at nang makakain ka na'? Hindi! Sa halip ay ganito ang sinasabi ninyo: 'Ipaghanda mo ako ng hapunan; magbihis ka, at silbihan mo ako habang ako'y kumakain. 

Kumain ka pagkakain ko.' Pinasasalamatan ba ang alipin dahil sa ginawa niya ang iniutos sa kanya? Gayon din naman kayo; kapag nagawa na ninyo ang lahat ng iniuutos sa inyo, sabihin ninyo, 'Kami'y mga aliping walang kabuluhan; tumupad lamang kami sa aming tungkulin.'"

+ + + + + + +
Repleksyon:
Mayroon ba talagang Diyos?

Paminsan-minsan, dumaraan tayo sa mahihirap na pagsubok sa buhay na nagtutulak sa atin na kuwestiyunin kung tunay nga bang may Diyos. Dahil itinuro sa atin na may Diyos, maaaring agad nating sabihin, “Oo, may Diyos.” Ngunit sa kaibuturan ng ating puso, kung minsan ay paulit-ulit pa rin nating itinatanong: Kung may Diyos, bakit may pagdurusa? Bakit nagdurusa ang mga inosente? Bakit kung minsan ay tila hindi sinasagot ang ating mga panalangin?

Hindi natin laging alam ang mga sagot sa mga makatuwirang tanong na ito sapagkat may mga pagkakataong tila bingi ang Diyos sa ating mga daing at pagsusumamo. Sa mga ganitong sandali, nasusubok ang ating pananampalataya, nanghihina ang ating puso, at napupuno ng mga katanungan ang ating isipan.

Ngunit sino ba tayo upang kuwestiyunin ang kadakilaan ng Diyos? Tayo ay tila isang munting tuldok lamang sa lawak ng mundong ito, mga abang lingkod at mga taong may hangganan na madaling panghinaan ng loob tuwing nahaharap tayo sa pagdurusa.

Gayunman, sa kabila ng ating kaliitan sa harap ng walang hanggan at makapangyarihang Diyos, likas lamang sa ating pagkatao na magtanong sa Kanya. Maaari nating ibuhos sa Kanya ang laman ng ating puso, ipahayag ang ating dalamhati, at taimtim na humingi ng mga kasagutan.

 Bakit kailangan nating pagdaanan ang lahat ng pagdurusang ito? Bakit kung minsan ay tila nananahimik Siya sa mga sandaling lubos nating kailangan ang Kanyang tulong? Dalhin natin sa Diyos ang mga tapat na katanungang ito sa pamamagitan ng panalangin.

Kilala Niya ang ating puso, nauunawaan Niya ang ating mga pinagdaraanan, at nakikita Niya ang bawat luhang pumapatak mula sa ating mga mata. Kahit hindi natin nauunawaan ang Kanyang mga pamamaraan, patuloy pa rin nating hanapin ang Kanyang presensya.

Sa kabila ng lahat ng pagdurusang ito, tayong mga nabubuhay ay hindi dapat mawalan ng pananampalataya. Patuloy tayong kumapit sa Diyos na nagkaloob sa atin ng buhay at ng kaloob na pananampalataya. Sapagkat kung mawawala ang ating pananampalataya, kanino pa tayo lalapit?

Yayakapin ba natin ang kasamaan at hahayaan si Satanas na kontrolin ang ating buhay? Siyempre hindi! Walang sinuman sa atin ang magnanais na isuko ang kanyang buhay kay Satanas. Maaaring pahinain tayo ng mga pagdurusa, ngunit hindi natin dapat hayaang sirain ng mga ito ang ating ugnayan sa Diyos.

Totoo si Satanas at ang kanyang mga alalay na mga demonyo, at lagi siyang naghihintay ng tamang pagkakataon upang iligaw tayo at makontrol ang ating buhay. Maaari niyang gamitin ang ating mga pagkabigo, pagkadismaya, at pagdurusa upang tuksuhin tayong talikuran ang ating pananampalataya.

Ngunit walang anumang kapangyarihan si Satanas na makapapantay sa kapangyarihan ni Hesus. Kaya naman, manatili tayong malapit kay Hesus at sudin natin ang Kanyang mga aral, gaya ng isang tapat na lingkod na buong pusong isinasabuhay ang mga tagubilin ng kanyang Panginoon.

Tandaan natin na ang pagkakaroon ng pananampalataya ay hindi nangangahulugang hindi na tayo magtatanong sa Diyos, makararanas ng sakit, o mahihirapan dahil sa mga panalanging tila hindi sinasagot. Sa halip, ang tunay na pananampalataya ay ang patuloy nating pagtitiwala sa Kanya kahit hindi natin nauunawaan ang mga nangyayari sa ating buhay. Maaaring hindi natin laging matanggap ang mga sagot na labis nating inaasam, ngunit lagi tayong maaaring lumapit kay Hesus na hindi kailanman nagpapabaya sa atin.

Kapag ang ating mga pagdurusa ay nagtutulak sa atin na kuwestiyunin ang pag-iral ng Diyos at ang Kanyang pagmamahal sa atin, hahayaan ba nating ilayo tayo ng ating mga paghihirap sa Kanya, o lalo pa tayong kakapit kay Hesus at magtitiwala na higit na makapangyarihan ang Kanyang pagmamahal kaysa sa lahat ng pagdurusang maaari nating maranasan?—Marino J. Dasmarinas

No comments:

Post a Comment