Please join My Reflections' Facebook Group

▼

Please join Sunday Gospel Reflections Fb page

▼

Friday, November 20, 2026

Ang Mabuting Balita at Repleksyon Linggo Nobyembre 22, Pagkahari ng Panginoong Hesukristo sa Sanlibutan: Mateo 25:31-46


Mabuting Balita: Mateo 25:31-46
Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: "Darating ang Anak ng Tao bilang Hari, kasama ang lahat ng anghel, at luluklok sa kanyang maringal na trono. Sa panahong iyon, matitipon sa harapan niya ang lahat ng tao. Sila'y pagbubukud-bukurin niya, tulad ng ginagawa ng pastol sa mga tupa at mga kambing. Ilalagay niya sa kanyang kanan ang mga tupa, at sa kaliwa ng mga kambing. 

At sasabihin ng Hari sa mga nasa kanan, 'Halikayo, mga pinagpala ng aking Ama! Pumasok na kayo at manirahan sa kahariang inihanda para sa inyo mula pa nang likhain ang sanlibutan. Sapagkat ako'y nagutom at inyong pinakain, nauhaw at inyong pinainom. Ako'y isang dayuhan at inyong pinatuloy. ako'y walang maisuot at inyong pinaramtan, nagkasakit at inyong dinalaw; ako'y nabilanggo at ako'y inyong pinuntahan.' 

Sasagot ang mga matuwid, 'Panginoon, kailan po namin kayo nakitang nagutom at aming pinakain, o nauhaw at aming pinainom? Kailan po kayo naging dayuhan at aming pinatuloy, o kaya'y walang maisuot at aming pinaramtan? At kailan po namin kayo nakitang may sakit o nasa bilangguan at aming dinalaw?' Sasagutin ng Hari, 'Sinasabi ko sa inyo: nang gawin ninyo ito sa pinakahamak sa mga kapatid kong ito, ito ay sa akin ninyo ginawa.'

"At sasabihin naman niya sa mga nasa kaliwa, 'Lumayo kayo sa akin, mga sinumpa! kayo'y pasa-apoy na di-mamamatay, na inihanda para sa diyablo at sa kanyang mga kampon. Sapagkat ako'y nagutom at hindi ninyo pinakain, nauhaw at hindi ninyo pinainom. Ako'y naging isang dayuhan at hindi ninyo pinatuloy; ako'y nawalan ng maisuot at hindi ninyo pinaramtan, ako'y may sakit at nasa bilangguan at hindi ninyo dinalaw.' 

At sasagot din sila, 'Panginoon, kailan po namin kayo nakitang nagutom, nauhaw, naging dayuhan, nawalan ng maisuot, may sakit o nasa bilangguan, at hindi namin kayo pinaglingkuran?' At sasabihin sa kanila ng Hari, 'Sinasabi ko sa inyo: nang pinagkaitan ninyo ng tulong ang pinakahamak sa mga ito, ako ang inyong pinagkaitan.' Itataboy ang mga ito sa kaparusahang walang hanggan, ngunit ang mga matuwid ay tatanggap ng buhay na walang hanggan."

+ + + + + + +    
Repleksyon:
Noong 1925, sa pamamagitan ng kanyang ensiklikal na liham na Quas Primas, itinatag ni Papa Pio XI ang Kapistahan ni Kristong Hari, na ipinagdiriwang noon tuwing huling Linggo ng Oktubre. Tugon ito sa lumalaganap na sekularismo noong panahong iyon. Noong 1969, itinakda naman ni Papa Pablo VI ang bagong petsa ng pagdiriwang at binigyan ito ng kasalukuyang pamagat na Dakilang Kapistahan ng Panginoong Hesukristo, Hari ng Sanlibutan.

Mula noon, ipinagdiriwang na ito tuwing huling Linggo ng Taong Liturhiko. Binibigyang-diin ng pagbabagong ito ang pinakamataas na kapangyarihan at paghahari ni Hesukristo sa lahat ng nilikha habang nagtatapos ang Taong Liturhiko at naghahanda naman tayong salubungin ang panibagong taon sa pamamagitan ng Panahon ng Adbiyento.

Isipin natin ang mga huling araw ng ating buhay. Ano kaya ang magiging kalagayan natin sa mga panahong iyon? Mapupuno kaya ng kapayapaan at kaligayahan ang ating mga puso, o mabibigatan tayo dahil sa pagsisisi sa mga kabutihang hindi natin nagawa?

Siyempre, nanaisin nating harapin ang mga huling araw ng ating buhay nang may kapayapaan, sapagkat alam nating nagawa natin ang mga bagay na ipinagkatiwala sa atin ng Diyos. Sinunod natin ang Kanyang mga utos, pinakain ang mga nagugutom, dinamitan ang mga walang maisuot, tinulungan ang mga nagdurusa, at nagpakita ng malasakit sa mga higit na nangangailangan nito.

Kung ito ang mga bagay na ginagawa natin sa kasalukuyan, may dahilan tayong harapin ang kinabukasan nang may pag-asa sa halip na pangamba. Gayunman, hindi pa nagtatapos ang ating paglalakbay sa mundong ito. Hangga't ipinagkakaloob sa atin ng Diyos ang biyaya ng buhay, mayroon pa tayong pagkakataong magmahal, maglingkod, magpatawad, at gumawa ng mabuti.

Kaya't huwag tayong magsawa sa paggawa ng kabutihan, lalo na para sa mga mahihirap, inaapi, napapabayaan, at itinatakwil ng lipunan. Lagi nating tandaan na bawat tunay na kabutihang ginagawa natin, gaano man ito kaliit, ay mahalaga sa paningin ng Diyos.

Kailangan nating mamili kung saang panig tayo papanig, at ang panig na dapat nating piliin ay ang panig ng kabutihan, habag, at pagmamahal. Huwag tayong magsawa sa paggawa ng tama at mabuti, kahit hindi napapansin o pinahahalagahan ng iba ang ating mga pagsisikap. Huwag din tayong panghinaan ng loob kung walang pumupuri o kumikilala sa mga kabutihang ginagawa natin.

Hindi natin ginagawa ang mga ito upang hangaan, purihin, o kilalanin ng mga tao. Ginagawa natin ang mga ito dahil mahal natin ang Diyos at ang ating kapwa. Tandaan natin na nakikita ng Diyos ang lahat. Batid Niya ang tunay na nilalaman ng ating mga puso, at walang anumang taos-pusong gawa ng pagmamahal ang nakaliligtas sa Kanyang paningin.

Sa pagdiriwang natin ng Dakilang Kapistahan ni Kristong Hari, alalahanin nating hindi lamang Siya ang Hari ng buong sanlibutan; nararapat din Siyang maghari sa ating mga puso, tahanan, at buong buhay. At sa araw na matapos na ang ating paglalakbay sa mundong ito, nawa'y humarap tayo sa Kanya nang may payapang kalooban, sapagkat sinikap nating mamuhay ayon sa Kanyang mga aral at kautusan.

Kapag tinawag na tayo ni Kristong Hari upang makapiling Niya sa buhay na walang hanggan, masasabi kaya ng ating mga naging buhay na tunay natin Siyang pinaglingkuran sa pamamagitan ng pagmamahal, pagtulong, at pagkalinga sa ating mga kapatid na higit na nangangailangan?— Marino J. Dasmarinas

No comments:

Post a Comment